Agop Aintablian

27/08/2026

Թբիլիսիում…

27/08/2026

Ես ուխտաւոր եմ, երդուեալ զինուոր,
Որուն մեհեանն է լեռն Արարատ,
Որուն խորանն է Սուրբ Էջմիածին,
Որուն հայրենիքն է երկիր Հայաստան:

18/08/2026

Դէպի Երկիր՝ Մեր Հայաստան…

16/08/2026

Կապանի արվեստի դպրոցում հյուրընկալել էին դոկտոր Յակոբ Այնթապլեանին

15/08/2026

13/08/2026

Ջավախքում…

13/08/2026

Դոկտոր Յակոբ Այնթապլեանը Ջավախքում

10/08/2026

Դոկտոր Յակոբ Այնթապլեանի խոսքերով ստեղծված նոր երգը

10/08/2026

Ալեւոր սրտիս

Հրապարակին մէջ որ ձեռք ձեռքի բռնած,
Իրար ժպտալով, կենսախինդ, ուրախ.
Ուր աշտարակի զանգի ղօղանջը զուարթ,
Աէր ու երջանկութիւն կը ցողուէր անսպառ…
Կեանքը ուրախ էր ու անթախիծ,
Մարդիկ բարի էին ու սէր կը բաշխէին…
Աղաւնիները սալահատակին սիրազեղ
Անհոգ ու անփոյթ սիրերգ կ՝ երգէին ….
Կատուն քնքշադունչ անկիւնը կծկած
Մլաւելով մեղմիկ սնունդ կը հայցէր
Եւ մանկիկը անմեղ հազիւ քալելով
Կ՝ուզէր գրկել զայն ու փաղաքշել…
Կեանքը անցաւ էր ու եթերային,
Չարութիւն չկար մարդոց աչքերրուն,
Ժպիտ կը բաշխէին անհուն ու անթիւ
Եւ մենք ուրախ էինք անխօս բերկրանքով։
Մանուկ դարձած էիր աղաւնի հալածող
Ժպիտ ու խինդի շատրուան դարձած
Չէիր ուզեր հեռանալ հրապարակէն այդ
Ուր պահը ցնծալի էր ու երանելի…
Կրկին հրապարակի մէջ եմ, սակայն միայնակ
Ալ ծիծաղ բաշխող գեղուհի կողքս չկայ…
Ոչ ներքին խինդ ունիմ եւ ոչ ալ ժպիտ
Տխրութիւնը պատած է ալեւոր սրտիս…
Կեանքի ընթացքը ակնթարթ է պատրանալի
Ամէն ինչ ժամանակաւոր, անցաւոր է եւ սին.
Անցեալը յուշերու ուլունքաշար է
Եւ մեր կեանքը հաշուած տրցակ թիւերու…
Ես քեզ սիրեցի անխօս, անաղմուկ
Որ խօսքը չաղմկէ զգացումս ջինջ,
Որ մեր յոյզերը գաղտնի թող մնան
Ու սէրը անապական անվերջ յուշ դառնայ…

Բժիշկ Յակոբ Այնթապլեան
Օգոստոս 1, 2026

07/08/2026

Վերադարձ պատանեկան տարիների Իտալիա