30/04/2026
Մի բան պատմեմ #3։ Այսօր առավոտից շաաաատ լավ ու վերջին ժամանակների համար բարձր տրամադրություն ունեի ու ունեմ։ Առավոտյան շատ մեծ դրական լիցք եմ ստացել, որից հետո անկախ ծանրաբեռնված աշխատանքային օրվան, հոգնածության, սովածության, խցանումների, լրահոսի՝ ժպիտը դեմքիցս չիջավ։)) Առավոտյան սովորականից ուշ հասա աշխատանքի’ 9-00։ Ու երբ հասա դռանս մոտ իմ պացիենտն էր նստած իր հավատարիմ ընկերուհու հետ։ Այդ պացիենտիս հետ երկար ու դժվար ճանապարհ ենք անցել։ Նա պատվով հաղթահարել էր երկարատեւ քիմիաթերապիան… հիշում եմ նա ավելի խիզախ էր, քան իր ողջ ընտանիքը… նա էր իրենց հանգստացնում ու քաջալերում… միշտ ժպտերես Աննան։ Հետո վիրահատեցի Աննային։ Վիրահատությունը ծանր եւ երկարատեւ էր, բայց լավ անցավ։ Որոշ ժամանակ անց ունեցավ մի այլ բարդություն (առանց մանրամասների)։ Ու մենք իր հետ մի երկաաար ու բարդ նոր ճանապարհ անցանք, առանց հանգստյան օրերի եւ անգամ օրը մի քանի անգամ հանդիպելով։ Ու վերջում շատ բարեհաջող ավարտով։ Հաղթահարեցինք։ Աննային ճանապարհեցինք տուն ☺️։ Անցան ամիսներ։ Հիմա ինչ եմ պատմում։ Երբ այսօր տեսա իրեն նստած դռանս մոտ՝ վախեցա։ Հարցրեցի բան չի՞ եղել… ասում ա չէ։ Ասում եմ ուշանում եմ առավոտյան ժողովի… մի պահ սպասեք փոխվեմ։ Շորերս փոխում եմ ու ինչ ասես մտածում։ Աննա լավ ե՞ս… հա լավ եմ։ Ասում եմ. բա ի՞նչ կա, ուշանում եմ մի 30 րոպե սպասի գամ խոսենք։ Ասում ա - մենք մի վայրկյանով ենք եկել, եկել եմ ձեզ մի հատ գրկեմ ու գնամ։ Ու էն իրա գեղեցիկ ու վարակիչ ժպիտով մոտ եկավ ու պինդ գրկեց։ Ընկերուհին ու էլի լիքը մարդ բաժանմունքում նենց բարի ժպտում էին։ Շփոթվեցի, բայց ուրախությունից որ միայն դրա համար ա եկել՝ ես էլ պինդ գրկեցի։ Հետո շատ արագ ու ժպիտը դեմքիս իջա ներքեւ։ Աննա քեզ էլ ես եմ շնորհակալ։ ☺️ Ամբողջ օրը լավ տրամադրություն ունեի։ Երբեմն չգնահատված, դժվար ու հոգեբանական ծանր աշխատանքից հոգնելուց՝ ինձ ասում եմ՝ հերիք է բժշկությունով զբաղվես 😕։ Հետո Աննայի պես կինը ստիպում է հասկանալ որ ստից բաներ էի մտածում ☺️։ Լավ օր ա… ապրես Աննա։ Առողջ եղիր ու մենակ գրկելու համար կգաս մեր մոտ 😎😎🤗
