31/10/2022
Naməlum Qadından Məktubunu oxudum və aşiq oldum. Kitabı mütləq tövsiyyə edirəm…
İnsan bir dəfə aşiq ola bilər, hər kəs dəfələrlə aşiq olduğunu iddia edə bilirsə, heç vaxt aşiq olmamışdır, çünki şanslısan, sevgi bir dəfə gəlir və gedər. Mənim üçün qarşılıqsız sevgi cismən yaşamaq və ruhən ölmək cəsarətidir. Hər kəs sevgini fərqli yaşaya bilər, amma bəziləri bunu edə bilmir və yazmağa çalışır.
Tanımadığı bir qadından tanınmış bir kişiyə yazılmış bu məktub sevgi və sədaqətsiz bir həyatdan bəhs edir. Yaş cavandır, eşq qapıda və sevdiyin insan qapının altından bir addımdır... Həyatı zərfin içinə yığan, özündən razı, uşaqlıqdan ruhən həyata vida edən qadın.
Sevirsən, unudursan, tanınmaz bir simaya çevrilirsən və hər insanda sevdiyin insanın üzünü görərkən, sevdiyin insan həmişə sənin üzündə tanımadığı fərqli simalar görür. Evinə girirsən, həyatına toxunursan, qismət olsa bir-iki kəlmə danışıb nəfəsini hiss edirsən, qismət olmasa uzaqdan seyr etməyə davam edirsən, ölürsən.
Ölümü bir sözlə təsvir edə bilərsiniz, amma kağız üzərində ölməyi dinləmək asan deyil. Əlinizdə titrəmə, gözlərinizdə duman yoxdursa və vazanızda artıq qızılgül yoxdursa, hər şeyin bitdiyini bilirsiniz. Bir səhər oyanıb o vazanı boş görmək onun heç vaxt dolmayacağına işarədir.
Fərqli bir qoxu duyan və hər gecə eyni şeyi edən kişi, ən çox tanımadığı qadının ölümünə qədər sevilir, sonra tənhalıq və boş bir vaza... Şərtsiz sevmək cəsarət tələb edir. Onu başqa insanlarla görmək, evində müxtəlif qoxuları duymaq və onu həzm etmək və hər il göndərdiyiniz qızılgüllər başqa əllərə toxunsa,cəsarət əvəzolunmaz olur…
Sən gözəlsən, gəncsən, sevdiyin insandan böyük bir xatirədir, ancaq bir insan onu xatırlaya bilər... Ona görə də naməlum qadın sevilməkdənsə sevməyi seçib.
Mövlanın sözünü şərhimə əlavə etdim, çünki sevginin öldürməməli, nəfəs alması lazım olduğuna inanıram.