Biz körpələrimizə həyat veririk, onlar isə bizim həyatımıza məna qatırlar.Analıq hissi qadına bitib-tükənməyən duyğular dolu, məftunedici və tanış olmayan dünya bəxş edir. Nəinki uşaq doğulduqdan sonra, hətta ana bətnində döl də hər şeyi eşidir və hiss edir. İlk günlərdən ana və körpə arasında canlı əlaqə yaranır, bu da gələcəkdə böyük və həqiqi məhəbbətə çevrilir. Ona görə də biz onunla xoş söhbə
t etsək, üzümüzə yaxınlaşdırıb, gözlərinə baxsaq, bizimlə onun arasında böyük məhəbbət yaranacaq. Axı ilk məhəbbət baxışdan başlayır...
Yer üzündə heç bir varlıq uşağımızı bizim qədər sevib, anlaya bilməz. Lakin istənilən informasiyanı sevgi ilə yanaşı, bilik və düşüncə ilə qəbul etdikdə daha böyük nailiyyətlər əldə etmək olar. Uşaq ilk ilində sürətli artım tempi ilə inkişaf edir. Əminliklə deyə bilərik ki, körpənin ilk 6 ayında yalnız ana südü ilə qidalanması ideal olub, onun sağlam bünövrəsi üçün qızıl standartdır. Uşaq əmizdirən ana bədii obraz olub, özündə sakitlik, mehribanlıq, xoşbəxtlik, rahatlıq, arxayınlıq, razılıq, sevinc təcəssüm etdirir. Həm ana, həm uşaq üçün bu, sakitliklə dolu, heç bir duyğu ilə müqayisə olunmayan həzdir. Lakin qadınlar tez-tez səbirsizlik edib, düşünmədən həm özlərini, həm də körpələrini bu həzdən məhrum edirlər. İstənilən məməlilər kimi, insanın da uşağını öz ana südü ilə əmizdirməsi daha uyğun olardı. Anaların öz uşaqlarını digər bioloji növ – inək, keçi südü ilə qidalandırması ekoloji fəlakətdir. İnək balası I ilində təxminən 100 kq olur, insan balası isə 1 yaşında 10 kq olmalıdır. Həmin südlə uşağın qidalanması nə qədər düzgündür..? Həkimlik fəaliyyətinin indikatoru – göstəricisi (faydalılıq əmsalı) də ana südü ilə qidalanan körpələrinin sayı ilə müəyyən olunur. Bu kitabda bacardıqca bu missiyamızı yerinə yetirməyə çalışdıq. Uşağın yaşına uyğun düzgün qidalanmasını təmin edəriksə, sağlam gələcəyinə arxayın olarıq. Hər körpə təkrarolunmazdır, fərdi özəlliklərə məxsus nemətdir. Vaxtında və ya vaxtından əvvəl doğulmağına, qız və ya oğlan olmasına, ilk və ya sonbeşik olmasına baxmayaraq, doğulduğu andan etibarən o, şəxsiyyətdir, individualdır. Orada nə “olmaz”lar var, nə də “yox”lar. Bu dünyada hər şey mümkündür, orada yasaq yoxdur, hədd yoxdur... Nəyi necə etsək, daha yaxşı olar? Nə olmaz?.. İlk vaxtlar bu dünya öz yeniliyi ilə bizi çaşdıra bilər. Lakin biz bilməliyik ki, onun ürəyiaçıq və ya paxıl olması, mehriban və ya qəddar olması, təmizkar və ya pinti, elmli və ya savadsız olması, bir sözlə, insan kimi necə formalaşması bizdən asılıdır. Biz bacardığımız qədər onu, dünyaya uyğunlaşdırmalı və körpəmizi əsl həyata hazırlaşdırmalıyıq. Uşaqlıqdan qocalana qədər insan ən sevincli, ən kədərli anında Allahdan sonra anasının adını çəkir, ona güvənir. Odur ki o güvənci yanıltmamalıyıq. Öz körpəmizlə davranış zamanı həddən artıq diqqətli olmalı, onu daim sevgi və qayğı ilə əhatə etməli, orqanizmindəki ən kiçik dəyişikliklərə belə fikir verməli, bu barədə dərhal uşaq həkiminə vaxtında məlumat verərək, onun bütün məsləhətlərinə tam məsuliyyətlə əməl etməliyik. Axı uşaqlarınızın sağlamlığı bizim rahatlığımız deməkdir. Qarşıda sizi böyük kəşflər və təcrübələr gözləyir. İnanırıq ki, siz bu çətin işi sevə-sevə, zövqlə edəcəksiniz. Məşhur həkim Pol Raskin tələbələrinə qocalığın psixoloji təsirlərinə dair mühazirəsini belə başlamışdır: “Xəstə” nə danışır, nə də deyilənləri başa düşür. Bəzən saatlarla anlaşılmaz sözlər söyləyir. Onun üçün zaman, məkan və ya şəxs anlayışı yoxdur. Yalnız adı ilə çağıranda reaksiya verir. Onu həmişə kimsə yedirir, yuyundurur, geyindirir. Dişləri yoxdur. Yeməklərini əzib verməkdən başqa çarə qalmır. Ağzından su axdığı üçün köynəyi həmişə ləkə içində olur. Yeriyə bilmir. Nə vaxt yatıb, nə vaxt duracağı məlum deyil. Bəzən gecəyarısı oyanıb qışqırır və heç kimi yatmağa qoymur. Bəzən sakit, bəzən də əsəbi olur. Kimsə gəlib onu yatızdırmayana qədər qışqırıb ağlayır”. Bu misaldan sonra Raskin tələbələrindən bu “xəstəyə” baxmaq istəyib-istəmədiklərini soruşur. Təbii ki, tələbələr bunu edə bilməyəcəklərini söyləyirlər. Raskin isə hər gün bu işi böyük bir zövqlə gördüyünü və gələcəkdə onların da bu işi görəcəklərini deyəndə tələbələr təəccüblənirlər. Daha sonra Raskin tələbələrinə “xəstənin” fotoşəklini göstərdi. Bu, həkimin 6 aylıq qızı idi...
Ümidvarıq ki, bu kitabda olan məsləhətlərdən yararlanıb sizlər sağlam gələcəyin qurulmasına öz töhfənizi bəxş edəcəksiniz. Bu çətin, lakin mənalı yolda sizə uğurlar diləyirəm, əziz valideynlər!
