21/10/2026
Een boodschap waar ik 200% achter sta.
Iedereen weet dat ons lichaam signalen geeft op spanning, groot of klein.
We leerden ze echter steeds meer negeren en onderdrukken tijdens ons opgroeien.
Dat betekent niet dat ze geen boodschap hebben. Het betekent enkel dat we de boodschap telkens weer negeren en onderdrukken, waardoor ons lichaam ons steeds meer sterkere signalen geeft zodat we ze op een bepaald moment onmogelijk kunnen onderdrukken…soms is dat tot ons lichaam ons letterlijk stil legt.
Wordt het geen tijd om daar weer naar terug te keren…?
Dankjewel Daniel voor je krachtige boodschap! 🙏💜
Warme groet,
Lieve
De weg terug naar jezelf…
——————————————————————-
Open brief aan de factcheckers, media en de medische wereld.
Betreft: de collectieve blindheid rond kanker en de gevolgen van gecensureerde waarheden.
Geachte dames en heren,
Er is iets fundamenteel mis met de manier waarop kanker vandaag wordt benaderd. Niet alleen in de reguliere geneeskunde, maar ook in de media, op universiteiten en binnen de zogenaamd objectieve factcheck-industrie. In plaats van het zoeken naar waarheid en genezing, zie ik een systeem dat angst cultiveert, afwijkende stemmen censureert en de menselijke ervaring reduceert tot chemische processen en genetische defecten.
Hoe kun je van iets dat metafysisch, psychologisch en energetisch van aard is, eisen dat het uitsluitend “wetenschappelijk bewezen” moet worden via materiële maatstaven? Iedereen wéét dat het lichaam gezonder functioneert wanneer iemand zich veilig, geliefd en ontspannen voelt. Iedereen weet hoe de gezondheid een ware boost krijgt als men verliefd is. Iedereen voelt hoe emoties invloed hebben op het lichaam. Maar zodra iemand uitspreekt dat doodsangst kanker verergert en dodelijk laat evolueren, of dat ziekte een intelligent biologisch antwoord is op trauma, dan wordt dat ineens gebrandmerkt als “desinformatie”.
Kanker is geen vijand, het is een overlevingsprogramma.
Wat jullie weigeren te erkennen, is dat kanker zelden “zomaar” ontstaat. Voordat er ook maar één tumor groeit, heeft het lichaam vaak een intens biologisch trauma ervaren waardoor het in een overlevingsmodus staat. Het heeft gereageerd op ondraaglijke situaties, op schokken, op eenzaamheid, op verlies, op doodsangst, allemaal trauma’s die zich vastzetten in lichaam en psyche. Kanker is geen fout. Het is een noodsignaal. Een biologisch programma om te helpen het trauma te overleven, niet om te doden.
In plaats van dit te onderzoeken, verheerlijken jullie de diagnose als definitief, de prognose als onvermijdelijk en de ziekte als losstaand van het leven en trauma dat eraan voorafging.
En ondertussen... censureren jullie mensen zoals ik. Mensen die het aandurven te zeggen dat het lichaam geen machine is die kapotgaat, maar een intelligent systeem dat probeert te overleven in een onmenselijke wereld. Overleven is een natuurwet.
De echte epidemie is angst, en jullie helpen die verspreiden.
Neem nu de mediacampagne rond het bekende zangduo. De angst die daaruit voortvloeit, is collectief, aanstekelijk en biologisch verwoestend. De boodschap: "Longkanker = dood." Geen context. Geen betekenis. Alleen angst.
Laat me helder zijn: door deze eenzijdige dramatisering zullen meer mensen longkanker ontwikkelen. En ja, die cijfers gaan jullie zien. Alleen... jullie zullen nooit benoemen dat jullie zelf medeverantwoordelijk zijn voor die stijging.
Vinden jullie dit echt normaal?
Dat bijna 1 op de 2 mensen vandaag met kanker te maken krijgt?
Dat het mentale, emotionele en traumatische aspect van ziekte vrijwel nooit onderzocht wordt?
Dat iedereen die de biologische, energetische of geestelijke kant van ziekte belicht wordt weggezet als gevaarlijk of gek?
Is het werkelijk “wetenschap” om het lichaam te behandelen zonder de mens erbij te betrekken? Is het werkelijk rationeel om te doen alsof de psyche geen invloed heeft op cellen, genen, hormonen en weefselreacties? En is het werkelijk ethisch om mensen de mond te snoeren die deze vragen wél durven stellen?
De waarheid verdraagt vragen. Angst niet.
Censuur is niet het wapen van waarheid. Het is het symptoom van angst voor de waarheid. En dat weten jullie.
❝ Wie iemand het zwijgen oplegt, bewijst niet dat die ongelijk heeft, maar dat men bang is voor wat hij zou kunnen zeggen. ❞
Intussen wordt ook op mijn naam karaktermoord gepleegd, louter omdat ik het aandurf om het lichaam niet langer te beschouwen als defect, maar als wijs. Omdat ik geloof dat zelfgenezing begint bij bewustwording, niet bij chemotherapie en radiatie.
Zoals het er nu aan toe gaat, zullen de kankercijfers blijven stijgen. Niet omdat mensen verkeerd gebouwd zijn, maar omdat we blijven weigeren te kijken naar wat kanker werkelijk is: een wanhoopspoging van het lichaam om te overleven in een wereld waarin trauma’s, emoties en angsten worden genegeerd.
En dat is de waarheid die jullie niet willen zien.
Mocht kanker werkelijk een willekeurige, fatale moordenaar zijn zoals men beweert, dan was de mensheid al lang geleden uitgestorven, inclusief de hele oncologische faculteit.
De waarheid is: het lichaam probeert te overleven via noodprogramma’s die we kanker noemen.
Niet de tumor is dodelijk, maar vaak de diagnose, de toon, het oordeel, het vonnis. Het is die boodschap van “ongeneeslijk” die mensen verlamt, in paniek brengt, de gezondheid onderdrukt, het conflict verdiept... en zo exact het tegenovergestelde veroorzaakt van wat genezing nodig heeft: een ervaring van heelheid, welzijn, liefde en geluk.
Met waardige groet,
Daniël Derweduwen
Niet delen, maar kopiëren en plakken.
