Wie belt aan?
🌗 Woord vooraf: ode aan mijn moeder
Wat heeft het leven een zesenzeventigjarige -aan de rolstoel gekluisterde- vrouw nog te bieden?'
Deze mama van drie dochters, waaronder mezelf, had ons na haar beroerte regelmatig die vraag gesteld. Dé vraag die wij liever niet wilden horen omdat wij er aanvankelijk geen passend antwoord op vonden. Godzijdank waren er enkele zorgmedewerkers die ons op weg zetten, ons doorheen hun warmhartige benaderingswijze aan den lijve lieten ondervinden dat verbinding met het leven begint bij verbinding met mensen, van hart tot hart. Het was daar, in het licht van mama's donkerte, dat mijn professionele hart zich stilaan begon te 'transformeren'. En mama, bij het sluiten van haar aardse poort, me van mijn laatste twijfels verloste... Die 'nieuwe poort' voor mij opende.
🌗 Isabel De Clercq (roepnaam ‘Isa’):
Ik werd warm verwelkomd op 9 mei 1974, in het Oost-Vlaamse Evergem, als tweede van drie dochters van een w-ondernemende vader en een zorgende moeder, aanvankelijk voor haar moeder en andere kinderen, niet veel later voor eigen kroost. Van jongs af aan was ik geïntrigeerd door lengte, breedte, hoogte en niet in het minst door diepte. Knutselaar (ook wel benoemd als ‘prutser’ tijdens mijn kinderjaren), beproefde en proever ook, vinder van zoveel moois in de medemens, in mijn geloof, de natuur en ver daarbuiten…
Regentes wiskunde, biologie en fysica, niet meer in loondienst weliswaar. Ik blik graag terug op die tweeëntwintig verrijkende jaren waarin ik mezelf mocht ontplooien tot een communicatievaardige, empathische vrouw die tot op vandaag respect voor elk mens, ongeacht origine en leeftijd, hoog in het vaandel draagt. Sinds 1 juli 2000 gelukkige vrouw aan de zijde van mijn ‘liefde op het eerste gezicht’: dé man van Berlaar-Heikant. Steeds meer bewust, moeder van vier schatten van kinderen. Gepassioneerd amateur-schrijfster van poëzie en doordenkwerk, waarbij het spelen met woorden centraal staat. In 2024 werd ik bovendien een redactielid van de warme facebookpagina Dementie anders beleven, waarbij ik wekelijks een ervaring post rond het samen-zijn met personen met dementie. Omgeschoold zorgkundige, vanaf 2020 deeltijds actief in een woonzorgcentrum (wzc) waar ik de dagelijkse activiteiten uitvoer samen met de ouderen. In 2025 koos ik ervoor om, op de geborgen afdeling, voor personen met dementie te gaan zorgen. Hoofd van de werkgroep dementiezorg en mentor voor collega's, familieleden/mantelzorgers van personen met dementie. Warmhartige fietser aan het stuur van mijn éénvrouwszaak: ‘Isa belt aan’, waarbij de ondervindingen als dochter van enerzijds en als professionele zorgverlener anderzijds, als het ware de wielen aan 'mijne velo' zijn. Hij bracht me van 2022 tot en met 2025 bij de senior die nood had aan een luisterend oor of woordeloos genieten. Aan oprechte, warme nabijheid dus, gezellig binnen of met de fiets in de verkwikkende buitenlucht. Vier uitdagende jaren die me leerden hoe moeilijk het stellen van de hulpvraag vaak is, zowel voor de senioren als hun familie/mantelzorgers.
'We redden het wel...'
Het is deze 'overleefmodus' die ervoor gezorgd heeft dat ik mijn functieomschrijving in het wzc anders wou gaan invullen. Ik veel meer ruimte wou om zichtbaar te zijn voor de minder zichtbare ouderen, zodat de hulpvraag niet langer expliciet moest worden gesteld maar zich doorheen de ongedwongen ontmoetingen tonen kon. En zo geschiedde: Isa zou vanaf 2024 veeleer gaan aankloppen bij minder zichtbare ouderen in het wzc in plaats van het aanbellen bij de ouderen thuis. Sindsdien mag ik elke dag een beetje meer ervaren dat de kracht van zorg eigenlijk in het 'samen leven' zit, in het 'samen mens durven zijn' en wij allen, op deze naturelle wijze, elkaar kunnen AANsteken. Leergierige vijftigplusser die enkele opleidingen bij professionele instructeurs volgde die dit samen mens zijn, de verbinding van hart tot hart, ter harte nemen en tegelijk warm herinneren dat zorg, in eender welke context, altijd dààr begint.
2024: Belevingsgericht contact en humor bij personen met dementie, door Geert Baetens
2024: Touch for Care bij dementie/breinschade voor zorgprofessionals, door Klara van Zuijdam van Tuijl
2025: Muziekgeluk voor de zorg van mensen met dementie, door Ignar Rip
Sinds 2026 een geïnspireerd,' AANstekelijk' zorgmens met een helder AANbod:
M-AANzorg voor personen met dementie,
in warme verbinding met de familie - mantelzorgers - ondersteuners.
'
