16/09/2026
💛Ode aan de balletschool💛
Pure nostalgie.
Zo bijzonder om hier weer te zijn.
De tijd houdt even haar adem in.
Ik stap opnieuw binnen in waar het begon.
Ode aan Marijke,
aan haar hartelijkheid en warme ontvangst,
aan de liefde voor dans die door haar zalen zweefde.
Ode aan het begin van mijn ‘Nia-carrière’.
Hier zette ik mijn eerste passen.
Hier mocht ik groeien, ontdekken, experimenteren.
De gouden jaren.
Doorheen seizoenen, hete zomers en koude winters.
Door muziek, beweging en zweet.
Door inspanning en ontspanning.
Door heel veel lachen. Zoveel lol. En af en toe tranen.
Ode aan alle vrouwen die meedansten.
Aan de dappere mannen die zich tussen die vrouwenkracht waagden.
Aan de kinderen die af en toe meefladderden
en daarna weer gingen kleuren.
Ode aan de verbinding.
Aan vriendschappen, plannen en dromen.
Aan alles wat hier ontstond.
Ode aan de stilte.
Aan de leegte.
Ode aan hen die er niet meer zijn:
Marijke.
Zet.
Jo.
Jok.
Jette.
Jullie zijn deel van het verhaal van deze plek.
En jullie worden hier, opnieuw, gemist.
Dankbaar dat ik hier ooit mocht beginnen.
Dankbaar voor alles wat hier werd gedanst, gedeeld en geleefd.
Sommige plekken bezoek je opnieuw.
Andere plekken voel je opnieuw.
Dit is er zo één 💛
