26/07/2026
Kijk eens naar deze schapen. Net als paarden zijn het prooidieren. Dat betekent dat hun zenuwstelsel biologisch geprogrammeerd is om continu de omgeving te scannen op gevaar.
Is er een dreiging? Dan schieten ze direct in de overlevingsstand: alert, gespannen, klaar om te vluchten.
Maar kijk eens wat er geb***t als er geen gevaar is. Ze schakelen direct over naar hun rustsysteem (rest & digest).
Ze gaan weer grazen.
Ze herkauwen.
Ze landen weer volledig in het hier en nu.
Ze blijven niet ‘piekeren’ over de wolf van gisteren.
Bij ons als mensen werkt dat vaak anders.
Onze ‘wolven’ zijn deadlines, vage fysieke klachten, trauma’s uit het verleden of de constante druk van de maatschappij.
Alleen vergeten wij vaak om de spanning weer los te laten.
We blijven mentaal in die overlevingsstand hangen.
Onze ademhaling blijft hoog, onze spieren gespannen, onze gedachten tollen rond.
We vergeten hoe het voelt om simpelweg in het nu te zijn.
Blijf jij momenteel onbewust in de overlevingsstand hangen, of sta je jezelf toe om te landen?