Sanne De Smet - Coaching

Bellen Routebeschrijving Website Contact opnemen met de praktijk

Sanne De Smet - Coaching 🌿 Voor hulpverleners die goed willen zorgen voor anderen én zichzelf
Meer rust, ruimte & stevigheid in je werk
⚓️ Wat heb jij nodig?

16/10/2026

Je bent de hele dag door bezig met wat anderen nodig hebben.

Hoe moet ik deze activiteit aanpakken zodat mijn cliënten er iets aan hebben?

Moet ik dit wel zo zeggen? Hoe gaat dat binnenkomen bij die cliënt met die problematiek?

Nu moet ik me zo gedragen, want anders reageert mijn cliënt daar misschien slecht op.

Dat je jezelf daarin vergeet, is helemaal niet gek.

Wat zou het voor jou kunnen opleveren als je vaker zou stilstaan bij de vraag: *'Wat heb ík nodig?'*

Voor de cliënt in deze video betekende dat:

- Meer rust in het hoofd
- Minder nadenken over wat anderen belangrijk vinden
- Minder angst

Benieuwd wat dit voor jou kan betekenen?

In een gratis online kennismaking bekijken we samen of mijn coaching bij jou past.

Reageer met **'Gratis kennismaking'** en dan neem ik contact met je op.

Op je werk is er altijd wel iemand die je nodig heeft.Een cliënt die op je roept. Een telefoontje hier. Een mail daar.Je...
15/10/2026

Op je werk is er altijd wel iemand die je nodig heeft.

Een cliënt die op je roept. Een telefoontje hier. Een mail daar.

Je collega die ook nog wat te vertellen heeft. De dagelijkse taken die erbij horen.

Het stopt nooit.

Het lijkt wel alsof je to-dolijst nooit eens klaar is.

De hele dag kan je maar doorgaan met het ene na het andere. Je moet ook écht prioriteiten stellen, want eigenlijk heb je ook geen tijd om alles te doen zoals je het zou willen.

Je vergeet dat je zelf ook behoeften hebt.

Dat je af en toe eens trager mag gaan. Zodat je weer wat perspectief krijgt.

Dat je lichaam op tijd eten en drinken nodig heeft.

En dat je hoofd maar blijft doorwerken, ook als het pauze is.

Jouw lichaam praat de hele dag door tegen je. Zonder dat je het hoort.

Het vertelt je wat je nodig hebt en wanneer. En het laat je ook voelen wat er gebeurt als je die behoeften blijft uitstellen en negeren.

Wanneer sta je stil bij deze vraag: *Wat heb ik nodig?*

In deze oefening neem ik je mee in hoe je daar ruimte voor kan leren maken. Als je het niet gewoon bent, dan kan je jezelf dat aanleren. Stap voor stap.

Probeer je het eens?

Sla deze post op voor een moment waarop je dit graag wil oefenen.

13/10/2026

Je bent een gesprek aan het voeren.

Je voelt dat er iets 'klopt' en probeert het over te brengen aan je cliënt.

Het lijkt niet binnen te komen, maar dat heb je nog niet helemaal door.

Je gaat steeds sneller praten en meer uitleg geven. Je bent ervan overtuigd dat je juist zit en je wil dit duidelijk maken.

Je cliënt ziet dit niet of kijkt er van een andere kant naar, waardoor je voelt dat wat je zegt niet aankomt.

Je gaat nóg meer praten.

Tot je doorhebt dat je veel aan het uitleggen bent.
Je voelt dat het je energie kost.

Al die energie die je erin lijkt te steken, lijkt nergens naartoe te gaan.

Je bereikt er je doel niet mee.

Herkenbaar?

Beginnen ratelen en steeds harder werken om iets aan de andere kant over te brengen, kan erop wijzen dat we getriggerd zijn.

Misschien omdat we het gek vinden dat de ander het niet begrijpt.
Misschien omdat we denken de ander iets te kunnen bijleren.

Misschien voel je stilaan frustratie opkomen. Een signaal om even stil te staan bij wat er gebeurt. Want hoe harder je probeert om de ander te overtuigen, hoe meer energie het je lijkt te kosten.

Loop je vaak tegen die frustratie aan? Dan kan het helpen om te leren voelen wat er vanbinnen in jou opkomt.

Stel je voor dat je sneller in het gesprek voelt: 'Dit kost me energie en levert niets op.' Of: 'Ik ben het weer aan het doen.'

Wat zou je met die bewustwording kunnen doen?
Even op adem komen?
Een vraag stellen?

Wat zou er voor jou veranderen als je dit sneller opmerkt?

Ik lees het graag in de reacties.

@[NaN] @[NaN] @[NaN] @[NaN] @[NaN]

10/10/2026

In je hoofd is het altijd druk. Op je werk komt er zoveel op je af. Dat kost je energie.

Een cliënt vertelt je iets dat je diep raakt. Je weet niet goed hoe je moet reageren. Doe je het wel goed?

Een andere cliënt stelt moeilijk gedrag en je twijfelt of je het wel op de juiste manier aanpakt.

Je probeert de hele dag alle ballen in de lucht te houden. En 's avonds kom je uitgeput thuis.

Jij wil gewoon rust.

Stilte.
Gerust gelaten worden.
In de zetel liggen.
Niet meer moeten nadenken.

Maar zelfs als je eindelijk in die zetel ligt en niemand iets van je vraagt, komt die rust niet altijd vanzelf.

Je hoofd blijft maar doorgaan. Je herhaalt gesprekken, twijfelt aan wat je hebt gedaan en denkt na over wat je morgen anders moet aanpakken.

Misschien heb je niet alleen nood aan minder prikkels, maar ook aan een ander soort rust.

In deze video toon ik je een oefening waarmee je je aandacht even helemaal bij één ding brengt. Zonder dat je ondertussen bezig bent met alles wat nog moet of wat anders had gekund.

En daarvoor hoef je echt niet veel tijd vrij te maken.

Misschien kom je onderweg naar je werk iets tegen dat je aandacht trekt. Hou even halt en neem de tijd om het echt te bekijken.

Terwijl ik dit typ, valt me bijvoorbeeld op hoe mooi het motief op ons tafelkleed eigenlijk is. Als je er even bij stilstaat, valt er zoveel meer te ontdekken dan wanneer je er gewoon vluchtig naar kijkt.

Laat jezelf even opgaan in wat je ziet, hoort of voelt. Merk op wat er gebeurt wanneer je je aandacht daar helemaal bij houdt.

**Probeer het eens uit.** Misschien ontdek je wel dat je zo'n klein momentje vaker op een dag kunt inbouwen.

Heb je het geprobeerd? Ik zou het super fijn vinden als je je ervaring deelt onder deze post. Of in een privé-bericht als je het liever privé houdt.

07/10/2026

Je weet niet wat je moet doen.

Het wordt licht in je hoofd en je vraagt je af hoe je moet reageren.

En misschien blijft het daarna nog even door je hoofd spelen.

Heb ik dit wel goed aangepakt?
Had ik iets anders moeten zeggen?
Had ik dit moeten weten?

We denken al snel dat meer kennis ons zal helpen.

Dat als we op alles het antwoord hebben, het gemakkelijker zal zijn.

Als we weten hoe we op elke situatie moeten reageren, dat we het dan wel zullen kunnen.

Maar stevig staan heeft niet zoveel te maken met hoeveel je weet.

Het heeft te maken met kunnen omgaan met jezelf.

Met kunnen dragen wat er gebeurt en daar ruimte voor laten.
Ook al voelt dat op dat moment heel lastig.

Met open zijn over wat er bij jou vanbinnen gebeurt.
Zodat je het kan delen met anderen.

Met weten wanneer je over je eigen grenzen gaat.
Zodat je jezelf een stapje terug kan laten zetten wanneer dat nodig is.

Met voelen hoe het met je gaat en daar een goede inschatting van kunnen maken.
Zodat je kan handelen naar wat je nodig hebt.

Stevig staan gaat dus niet alleen over kennis of ervaring.

Het gaat vooral over jezelf kennen en met jezelf kunnen omgaan.

En ook over je emoties kunnen dragen.

En het mooie is: stevig staan is iets wat je kan leren.

Stap voor stap.

Door doen, voelen en denken voldoende af te wisselen.

Merk je dat je hier zelf ook regelmatig in vastloopt?

Als je wilt, kunnen we daar eens samen naar kijken in een gratis gesprek van 30 minuten.

Je hoeft nog nergens aan vast te zitten. We bekijken gewoon waar jij vandaag tegenaan loopt en wat jou zou kunnen helpen om steviger te staan.

Stuur me gerust een berichtje.

Hoe zou het zijn als je na een moeilijk gesprek kunt denken:*Ik heb gedaan wat ik kon.*In plaats van dat je, zodra je de...
04/10/2026

Hoe zou het zijn als je na een moeilijk gesprek kunt denken:

*Ik heb gedaan wat ik kon.*

In plaats van dat je, zodra je de deur van je werk achter je dichttrekt, alweer begint te twijfelen.

*Heb ik het wel goed gedaan?*
*Had ik dat niet anders moeten aanpakken?*
*Kan ik dit eigenlijk wel?*
*Anderen zijn hier precies zoveel beter in…*
*Ik had dat toch moeten zeggen. Of misschien ook nog dit…*

En voor je het weet, ben je in je hoofd het hele gesprek opnieuw aan het voeren.

Misschien ken je dit maar al te goed.

Je wilt je werk goed doen. Je bent betrokken. Je wilt er zijn voor de mensen met wie je werkt.

Maar ondertussen raak je jezelf steeds meer kwijt in de vraag of je het wel goed genoeg doet.

En misschien geloof je ondertussen zelfs niet meer dat het anders kan.

Dat raakt mij.

Want wat als je niet hoeft te leren om alles perfect te doen?

Wat als je wél kunt leren om steviger te staan in wat je doet, ook wanneer een gesprek moeilijk was?

Een klant zei deze week nog dat ze dacht dat ze iets niet kon.

Twee minuten later was ze het aan het doen.

Niet omdat ze plots meer kennis had.

Maar omdat er iets veranderde in hoe ze naar zichzelf en haar mogelijkheden keek.

Ons denken wordt vaak begrensd door wat we op dit moment geloven dat mogelijk is.

En soms begint verandering bij het ontdekken dat er méér mogelijk is dan je nu denkt.

Dat is precies waar ik je graag in meeneem.

In een gratis online gesprek van 30 minuten laat ik je kennismaken met hoe ik werk en wat je hierin kunt leren.

Zodat *“ik weet niet of ik dit kan”* niet het einde van het verhaal hoeft te zijn.

Wil je ontdekken wat er voor jou mogelijk is?

Stuur me een privéberichtje en we plannen een gesprek in. 🤍

02/10/2026

**Soms heb je niet nog meer kennis nodig.**

De ene complexe situatie na de andere vraagt veel van je.

Je bent met mensen hun leven bezig en komt hen tegen op moeilijke en emotionele momenten. Momenten waarop zij het zwaar hebben.

En de mensen met wie we werken hebben soms ook heel veel nodig: ze hebben een beperking, ervaren veel stress, vragen veel op emotioneel vlak of stellen gedrag dat moeilijk te hanteren is.

Het kan dan voelen alsof we altijd tekortschieten.

Want we kunnen ook maar zoveel voor iemand betekenen. De mogelijkheden die we hebben binnen één functie in de zorg zijn beperkt.

We kunnen hun problemen en emoties niet voor hen oplossen.

Maar hoe graag zouden we dat soms willen?

Dus zoeken we naar oplossingen. We vergaren kennis. Volgen opleidingen. Leren nieuwe methodieken.

Misschien wel in de hoop dat we het de volgende keer wél goed kunnen doen.

Maar hoeveel van die kennis blijft uiteindelijk ook gewoon ergens in ons hoofd zitten? Zonder dat we ze echt kunnen integreren in hoe we handelen?

De schakel die we daarbij soms over het hoofd zien, is een pad dat ons angstig kan maken.

Een pad dat durf vraagt.

Maar uiteindelijk ook eentje dat we altijd bij ons hebben:

**ons eigen gevoel.**

We vullen ons hoofd met zoveel kennis, terwijl we ons eigen gevoel als kompas doorheen die kennis soms vergeten.

Want kennis zonder aanvoelen brengt ons geen stevigheid.

Kennis zonder verbinding met onszelf brengt ons geen vertrouwen.

Misschien heb je dus niet nóg meer kennis nodig.

Misschien mag je ook leren vertrouwen op wat je zelf voelt.

**Wat zou jou kunnen helpen om meer verbinding te maken met jezelf?
Voel jij ook de nood om meer naar het vertrouwen te gaan?**

Reageer met vertrouwen onder de video als je voelt dat dit ook voor jou belangrijk is.

Hoe vaak doe jij iets voor een ander zonder stil te staan bij de vraag of dat écht nodig is?Of jij daar nu wel écht tijd...
29/09/2026

Hoe vaak doe jij iets voor een ander zonder stil te staan bij de vraag of dat écht nodig is?

Of jij daar nu wel écht tijd voor hebt.

Of het voor de ander ook het beste is als jij dat voor hem of haar doet?

Als hulpverlener zie je vaak snel waar hulp nodig is. Je bent gericht op je omgeving omdat je wil dat het goed gaat met anderen. En dat kan jou ook een gevoel van rust geven.

Maar voor je het weet, ben je zo gericht op de ander dat je jezelf vergeet.

En net dat heb je nodig om je werk op een betrokken manier te kunnen blijven doen.

Rekening houden met jezelf is namelijk niet iets wat je zomaar wel of niet kunt.

Het is een vaardigheid.

En vaardigheden kan je oefenen.

Net zoals leren fietsen. In het begin wat wiebelig, met vallen en opstaan. Maar hoe meer je oefent, hoe makkelijker het wordt.

Met deze oefening maak je er alvast even kennis mee.

Probeer ze vandaag eens uit. En misschien herhaal je ze de komende dagen opnieuw. Ook wanneer het in het begin nog niet zoveel lijkt uit te halen.

Want leren voelen wat je nodig hebt, gaat niet van vandaag op morgen. Zeker niet wanneer je gewend bent om vooral te kijken naar wat anderen nodig hebben.

Deze oefening is maar één stukje van wat het betekent om rekening te houden met jezelf.

Maar wel een mooi begin. 🤍

Wil je hier verder in groeien, zodat je stevig kunt blijven staan in je werk én energie overhoudt voor jezelf?

Stuur me gerust een bericht. Dan bekijken we samen of mijn coaching iets voor jou kan betekenen.

28/09/2026

Betrokken zijn is geen probleem. ❤️

Misschien denk je soms:
*Ik ben gewoon té empathisch.*
*Te meegaand.*
*Te lief.*
*Ik laat me te snel meeslepen door de gevoelens van een ander.*

En voor je het weet, wordt de conclusie:
**Er is iets mis met mij.**

Maar misschien ligt het helemaal niet daaraan.

Misschien heb je vooral heel goed leren voelen wat er bij een ander gebeurt, terwijl het voelen van wat er **bij jou** gebeurt veel minder ontwikkeld is.

Bij de ander neem je als het ware de snelweg.
Vlot, automatisch, zonder veel moeite.

Maar de route naar jezelf?
Die is misschien veel minder bekend.

Leren voelen wat jij nodig hebt, betekent niet dat je minder betrokken of minder empathisch hoeft te worden.

Het betekent dat je naast die snelweg ook andere routes leert kennen. Zodat je niet automatisch meegaat met wat de ander voelt, maar steeds beter kunt kiezen:
**Wat gebeurt er bij míj? Wat heb ík nodig?**

Want je empathie is niet het probleem.
Je hoeft er alleen voor te zorgen dat je jezelf er niet in verliest. 🌿

Wil je ontdekken hoe je dit verder kunt ontwikkelen, zodat je betrokkenheid weer als een kracht kan voelen in plaats van als een valkuil?

Ik verken graag samen met jou wat daarvoor nodig is in een gratis online gesprek.

Klinkt dit interessant? Stuur me gerust een berichtje voor meer informatie.

Liefs,
Sanne

25/09/2026

‘Help! Ik ben een waardeloze begeleider.’

Dat is wat mijn hoofd mij vertelde.

In mijn lijf rommelde mijn buik. Ik leek wel door elkaar geschud. Alsof er vanbinnen iemand eens stevig met een lepel had geroerd.

Ik voelde me afgewezen toen die mama vertelde dat ze mij niet meer als begeleider wilde.

Een boodschap waar mijn hele wezen met angst op reageerde.

De angst om niet goed bevonden te worden.
(Ja, die zit bij mij wel ergens diep geworteld.)

Mijn hoofd sloeg op hol omdat ik emotioneel geraakt werd.

Dus was het belangrijk om even stil te staan. Om ruimte te maken voor wat er gebeurde.

Om te voorkomen dat ik vanuit die emotionaliteit zou reageren naar mijn cliënte. Om te voorkomen dat dit mij helemaal van de kaart zou brengen. En om het proces de tijd en ruimte te geven die het nodig had, zodat verbinding nadien weer mogelijk werd.

Want mijn hoofd maakte er een heel verhaal van.

Als reactie op mijn gevoel.

Maar uiteindelijk bleek dat verhaal niet te kloppen.

De realiteit was dat zij door iets persoonlijks ging. Iets wat haar wantrouwiger maakte en contact met een ander moeilijker maakte.

Het ging dus niet over mij.

Je hoofd heeft niet altijd gelijk.
En ook je gevoel kan je soms op het verkeerde been zetten.

Dat betekent niet dat je je gevoel moet wegduwen.

Het is waardevol om een moeilijk gevoel te leren dragen. Om erbij stil te staan. Om het tijd en ruimte te geven.

Zodat je niet alles wat je hoofd en je gevoel je vertellen meteen als waarheid hoeft aan te nemen.

Zo ontstaat er ruimte om te handelen vanuit rust, stilte en kracht.

Ook als hulpverlener word je soms geraakt.
Dat maakt je niet minder goed in je werk.

Het maakt je mens.

Herken je dit? Dat je gevoel je iets vertelt en je hoofd daar vervolgens een heel verhaal van maakt?

Deel het gerust met me in een privébericht. Ik luister graag naar jouw ervaring.





Adres

Boskant 36
Bornem
2880

Telefoon

+32486969511

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Sanne De Smet - Coaching nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met De Praktijk

Stuur een bericht naar Sanne De Smet - Coaching:

Snelkoppelingen

Delen

Categorie