14/09/2026
Twintig jaar geleden kreeg ik een raad die me nooit verlaten heeft: "Zorg dat je werk nooit elitair wordt."
Mijn allereerste leraar, Wilfried, zei het. Hij overleed in januari, en zijn zin kleeft nog altijd aan mij.
Want mijn lessen hebben een prijs. Sommige mensen vinden het duur, anderen vinden het te weinig. Maar dit is mijn hoofdberoep. Ik heb een beperkt aantal matjes, ik betaal een stevige huur voor mijn ruimte, en ik kies bewust voor comfort voor wie bij mij komt. Daar sta ik honderd procent achter, en ik schrijf dit dan ook zonder oordeel over wie het anders doet.
Maar het wringt soms. Omdat ik zelf weet hoe het is om met weinig te leven en de eindjes aan elkaar te knopen. Ik heb vaak zwarte sneeuw gezien. Soms door situaties waar ik niets aan kon doen. Soms door eigen keuzes, omdat ik onvoldoende bewust was en te weinig verbonden met mezelf.
Wat was ik toen blij geweest als iemand het werk dat ik nu doe, aan een lager tarief had aangeboden. Maar dat was er niet. En zelf iets doen voor anderen, dat wilde ik al lang, maar mijn eigen situatie liet het toen niet toe.
Na de sluiting van mijn yogastudio, met een diepe financiële put door de lockdown, mijn echtscheiding en de zorg voor mijn kind, moest ik mezelf hier in Brugge opnieuw uitvinden. Ik heb een korte tijd, uit noodzaak, in een callcenter gewerkt en daarna in de verkoop voor een keten. Tot ik de kans kreeg om van thuis uit mijn praktijk weer op te bouwen, met minder plaatsen dan vroeger.
Nu zijn we bijna twee jaar verder. Ik heb mijn ruimte binnen de gezondheidspraktijk Viventra, en ik voel dat het tijd is om iets te doen met de vraag van Wilfried.
Ik moet de prijs vragen die ik vraag, anders haal ik zelf het einde van de maand niet. Laat dat duidelijk zijn. Ik kan dus niet iedereen aan een lager tarief laten komen. Maar ik heb het goed berekend, en dit kan wel:
In elke overdagles hou ik twee plaatsen vrij aan een sociaal tarief. Blijven er 's avonds matjes leeg, dan gelden ook daar twee plaatsen. Als richtlijn: €11 in plaats van €22. En als ook dat te veel is, zeg het me. Dan zoeken we samen.
Je vult het formulier op mijn website in, of je stuurt me een berichtje. Ik vraag geen bewijs. Ik vraag vertrouwen, en dat geef ik terug. Wat je me vertelt, blijft bij mij.
Zo blijf ik zelf overeind, en kan ik er zijn voor mensen die dit werk nodig hebben. Ze hebben er recht op, als ze die nood voelen.
Dit is geen liefdadigheid en geen marketingactie. Het is gewoon hoe ik mijn werk wil doen, en wat klopt vanuit mijn eigen verhaal.
Moge EnSoYin® een plaats zijn voor iedereen die nood heeft aan verdieping, innerlijke rust, inspiratie, beweging, bewustwording...
Zachte groet,
Isabel x
