15/06/2026
Voorbeeld van een homeopatische behandeling.
Het is soms moeilijk om de homeopatische geneeskundige methode te omschrijven en soms is het veel duidelijker wanneer men met een voorbeeld kan werken, een voorbeeld uit de praktijk.
Er zijn natuurlijk iedere dag meer dan genoeg voorbeelden te vinden in een praktijk die draait om de homeopathie maar omdat ik de privacy van de klanten en patiënten wil respecteren kan en wil ik daar geen gebruik van maken. In het geval dat het over mij zelf of één van mijn kinderen gaat denk ik wel dat het toegestaan is dit als verklarend voorbeeld te gebruiken. Bij deze bespreek ik de behandeling van één van mijn kinderen die onder hevige pijn en jeuk aanvallen leed.
In mijn prakrijk en bij ons thuis is iedere behandeling erop gericht om de persoonlijke groei van het dier en de mens te begeleiden naar een hoger plan. Het gaat niet om het wegtoveren van symptomen maar is erop gericht om de persoonlijke evolutie een trapje hoger te brengen. Zodat we allemaal kunnen groeien en zo kunnen meewerken aan het vorm geven aan een wereld waarin het momenteel vooral draait om competitie, winst en macht. Hopelijk groeien we zo in de richting van mededogen, samenhorigheid en liefde.
Twee maanden geleden breng ik een bezoek aan onze tandarts, een zeer bewuste tandarts wiens behandelwijze ik zeker niet in vraag stel. Ze doet de gebruikelijke controle van de mond van mijn kinderen en als laatste ook van mijn zoontje van jaar. Hij is heel dapper en laat zijn mond zeer rustig inspecteren. Een gaatje rechts boven, tussen twee kiezen in. Verder alles in orde.
Een beetje blazen in het gaatje met lucht, voelen met een sonde en dat is het. Geen pijn geen ingrepen.
Enkele uren na thuiskomst begint hij opeens te huilen en te roepen, van de pijn in zijn mond. Ik controleer en hij wijst naar de kiezen in de onderkaak. Ik kijk maar zie daar niets. De aanvallen van pijn duren een minuutje, en keren met een zekere regelmaat terug. Vanaf dat moment heeft hij hevige aanvallen van pijn in de mond, rechts, meestal tegen een uur of vijf ’s avonds. Wanneer hij moe is denken we. Bij navragen en nakijken in de mond blijkt de pijn meer in de wang te zijn en niet aan de kiezen. Rechter wang, vooral meer naar de onderkant van de binnenkant wang.
Pijn schichten, soms 10 seconden, soms een minuut. Dagen achtereen en ik besluit om na grondige repertorisatie van de symptomen een remedie te geven. In de homeopathie richten we ons vooral op de meest karakteristieke symptomen, de symptomen die ons het meest in het oog springen. Zaken die echt speciaal zijn en ons in de richting sturen van een remedie die het beste past bij de huidige omstandigheden. In dit geval begin ik met Arnica, dat snel verbetering brengt maar toch keren de symptomen steeds na verloop van tijd terug. Er volgen nog verschillende remedies, waarbij er na het geven van mercurius solubilis 200K er enkele dagen zonder pijn zijn. Een week geen pijn meer en we zijn zo blij, tot de pijn terug opduikt maar nu in verhevigde vorm, een hele nacht aan een stuk. Vroeger kwam het nooit ’s nachts voor maar dit keer een hele nacht. Ik verdenk hem ervan om een busje met de homeopatische remedie in één keer opgesnoept te hebben. Hij durft de suiker bolletjes wel eens als snoepje te aanzien. Ik weet het niet, maar een hogere potentie, een manier om de reactie af te zwakken werkt niet.
Ook mijn tandarts helpt met zoeken en ook haar zoektocht tot de remedie mezereum levert niet het beoogde resultaat op.
Dan verdwijnen de pijn scheuten, klassieke diagnose is “ trigeminus neuralgie”, en ontstaat er jeuk, jeuk op verschillende plaatsen maar vooral op de rug. Er is niets te zien, de jeuk is vooral erg ‘s nachts maar ook overdag zijn er opstoten. Net als de pijn in de wang, treden de jeuk aanvallen regelmatig op , beginnen plots zeer hevig en zijn dan ook plots weer helemaal gedaan. We noemen dit een neuropatische jeuk. Een jeuk van oorsprong in een overgevoeligheid van de zenuwen en niet in een huidreactie.
De jeuk is met tussenpozen verschrikkelijk. Mijn zoekwerk naar een oplossing voor het probleem, zonder pijnstillers en jeuk remmers of andere chemische onderdrukkende therapieën te hoeven geven zet zich verder. En mijn zoekwerk brengt mij uiteindelijk bij Spigelia Anthelmia.
De remedie wordt ook wel wormkruid genoemd en in de homeopathie gekend als de “ chronische Arnica”.
Ik ben er om één of andere reden, een gevoel, van overtuigd dat deze remedie ons verder zal brengen. Ons zoontje was zichzelf niet meer, zeer lastig gedrag, wilde niet gepakt worden, niets was nog goed. Terwijl hij voordien zo een gemakkelijk handelbaar kind was. Leuk om erbij te zijn, hij was altijd mee en vrolijk. Op het moment dat ik besluit de spigelia 30K te geven heeft hij juist terug een jeuk aanval. Ik wacht tot de aanval voorbij is.
Enkele minuten nadien geef ik de spigelia, opgelost in een beetje water. Spigelia 30K; verdulling waarbij er geen molecule van de stof zelf meer aanwezig is, alleen de frequentie van de remedie, alleen de frequentie die via het water overgebracht wordt op het water uit de slijmvliezen in de mond en zo verder op het water in het lichaam. Een lichaam dat voor het grootste deel uit water bestaat. Het water is de informatie drager en zo belangrijk in de homeopathie en in het leven als geheel.
Na de spigelia kijkt hij mij aan, krabt even aan zijn schouders en zijn rug, kijkt mij terug aan zegt lachend: “nu ga ik nooit meer jeuk hebben papa”.
Hij loopt naar beneden, gaat spelen en sinds dat moment heeft hij geen jeuk noch pijn meer gehad. Het moment van geven van de remedie en het moment van schrijven is nu drie maanden. De spigelia ligt klaar indien nodig maar ik ben er zeker van dat hij een stap gemaakt heeft in de goede richting van het leven. In plaats van een richting waarbij er onderdrukkende therapieën gezocht zouden moeten worden tegen neuropatische pijnen; een richting die voor de industrie interessanter zou zijn maar voor het leven is er maar één juiste richting en dat is naar omhoog, zonder pijnstillers en met een groter bewustzijn.
