28/06/2026
Half-Jaar
Ineens was het daar: melancholie, net of het mij overviel....
Juni is voorbij, we zitten op de helft van de grote ronde rond de zon, in het hedendaagse kalender-jaar.
De langste dagen zijn net voorbij.
De opluchting die ik voelde op 21 december:
hèhè, de kortste dagen zijn voorbij, ik heb het weer overleefd. ✨️
De rush en zotte vreugde die ik voelde tijdens het voorjaar:
alles dat in snel-tempo opnieuw ontwaakt, groeit en bloeit. 🌱
De melancholie die mij nu even overvalt:
s**t, nu worden de dagen weer korter,
dat wil ik eigenlijk niet.
Het opnieuw aanvaarden van
"the circle of life".
Of de jaar-cyclus van bloeien, alles geven, overvloed, loslaten, terugtrekken en rust.
En toen was er het water, de zee.
La mère, zoals ik haar graag noem. 🌊
Ik laat mij dragen door het zó veranderlijke element, water weet wat transformeren is.
Ik geef mijn zoute tranen aan het zoute water.
Ik laat mij dragen in vertrouwen dat alles zijn tijd en plaats heeft.
Ik laat los en la mère draagt het mee naar verre oorden.
* * * * *
Ik blik terug op een voorjaar van stilte en opnieuw in bloei komen.
Vooral op persoonlijk gebied.
Met de start van mijn eigen nieuwe rondje rond de zon, op mijn verjaardag midden maart, is er iets verschoven en in beweging gebracht.
Meer naar mezelf kijken: figuurlijk én letterlijk.
Verder ont-sluieren.
En een stroming die ik ervaar op professioneel vlak.
Samenwerkingen, dichtbij of verder af.
Plannen die in beweging komen en concreet beginnen stromen. 🌊
Support voelen, liefdevolle handen die uitgereikt worden, gevraagd worden om samen te werken.
Het doet zoveel deugd! 🙏
Ik heb zin in de zomer en het najaar 💜
Sta jij stil tijdens mid-zomer of in het midden van het jaar?
Hoe beleef jij deze periode nu?
Deel gerust en let's support each other 😍
