17/09/2015
Vanavond niet schat
Ik zou in dit artikel graag een bekend onderwerp aankaarten, namelijk het minderen van seksuele interacties in langdurige relaties. We zijn tot een waar dieptepunt gekomen in deze maatschappij die gekenmerkt wordt door wegwerprelaties, waarbij scheiding schering en inslag is en je bij de eerste rimpel wordt ingeruild voor een jonger model. De diamanten bruiloft is helaas niet meer van onze tijd. Het is nu onze verantwoordelijkheid rond deze thema’s te sensibiliseren. In een land waar de scheidingsratio 2/3 is, vrees ik dat we daar zelfs al te laat voor zijn.
Wat doe je als de ene partner meer verlangt naar seks dan de andere? Dit is waarschijnlijk het meest voorkomend seksueel probleem. Meer nog, meestal manifesteert het verminderd libido zich vooral bij de vrouw. Ik wil allereerst verduidelijken dat ik niet wil veralgemenen en hier wil bedoelen dat elke vrouw in een langdurige relatie geen zin, of toch een verminderde zin heeft in seks. Wel wil ik erop wijzen dat het frappant is dat vooral vrouwen hier onderhevig aan zijn. Alhoewel ik het nu opnieuw verkeerd verwoord, want meestal is het de man die het als negatief ervaart.
Aan de basis van dit vraagstuk liggen voor een groot stuk de misconcepties over seksualiteit, die ons worden ingegeven door de media en door de omgeving waarin we opgroeien. In onze westerse maatschappij wordt er vaak van uitgegaan dat seks een vanzelfsprekend gegeven is. Als je een liefdevolle relatie hebt, dan zou de perfecte seksuele relatie daar een inherent deel van zijn. We worden constant gebrainwasht door de media. Denk maar aan de romantische Hollywood-film waarin elke seksuele interactie het perfect verloop kent. Beide partners zijn zich bewust van elkaars noden en komen beiden tot een hoogtepunt na de perfecte date. Idealiter zien ze er beiden nog tiptop uit bij het ontwaken. De realiteit vertelt ons echter iets anders. Seks is niet vanzelfsprekend. Het is een groeiproces waarin beide partners naar elkaar toegroeien. Deze harde realiteit brengt voor iedereen ontgoocheling. Maar dat is nu eenmaal een deel van het leerproces. Naast het feit dat de media ons beïnvloedt, is het ook zo dat een koppel verschillende fases doormaakt. Naargelang deze verschillende fases zal er meer, dan wat minder ruimte zijn voor seks. In het begin kan het nog op elk moment van de dag. De prille relatie wordt gekenmerkt door een laaiende passie waar de zomerse bosbranden in Australië een puntje aan kunnen zu**en. De ontdekkingstocht naar elkaars leuke plekjes kent maar geen grenzen. Geleidelijk aan neemt de verliefdheid af en de verantwoordelijkheid toe. Men leert functioneren als koppel, er volgt een huishouden, misschien kinderen en tenslotte nog andere verplichtingen die dagelijks moeten vervuld worden. De focus verandert van het symbiotische koppel naar de wereld rondom. Niet enkel fysisch kan de mogelijkheid tot seksuele interactie ontbreken, maar ook materieel. Met 2 kinderen in huis is het niet altijd evident om tijd en gelegenheid te scheppen. In deze moeilijke fases is het belangrijk dat je als koppel voorwaarden creëert om intimiteit toe te laten. Er wordt te vaak van uitgegaan dat opwinding iets is dat vanzelf ontstaat. NEEN, opwinding is een proces waar je voorwaarden voor kan scheppen door je ontvankelijk op te stellen. Hierbij is communicatie het sleutelwoord. Het is belangrijk om te beseffen dat je partner niet kan raden wat er in je omgaat en de enige manier om deze iets duidelijk te maken is door erover te praten. Seks is maar zo belangrijk in een relatie als je het zelf maakt. Het is vooral belangrijk om tot een bevredigend evenwicht te komen voor beide partners.
