18/09/2026
Daar lag ze,
nieuw in mijn praktijk, benieuwd naar wat er zal ontstaan.
en aan de deur werd er gekrabd.
Onze kat Frutselke wilde naar binnen.
Onze bange kat, die voor elke vreemde gaat lopen.
Die bij elk geluid schrikkerig wegrent.
Ik dacht... die zal wel naar boven willen gaan.
Maar dat wilde hij niet.
Hij kwam naar de massagetafel getrippeld.
Niet schuw, niet wegrennend van... oei, ik heb me vergist in persoon....
Nee, hij ging op haar schoot liggen.
en bleef daar!
Hij begon zich te wassen. Non-stop!
Ineens kwam de informatie binnen.
Hij kwam haar constant herinneren dat ze benen heeft! Dat ze die mag voelen.
De beweging op haar benen zorgde ervoor dat ze die niet meer kon negeren.
en mijn therapeutisch hart kwam tot rust.
Hij kwam helpen.
Hij hielp haar en mij de weg vereenvoudigen.
Heeft nog even rustig in haar schoot gelegen.
en toen...
Helemaal op het einde.
echt je kan het bijna niet geloven.
Ging hij languit over haar lichaam liggen. Wat schuin gericht...
Zijn achterpoten in haar schoot en zijn voorpoten recht op haar hart.
Hij heeft de verbinding tussen haar hart en haar onderlichaam letterlijk laten voelen.
De verbinding bekrachtigd en mee vast helpen zetten.
Hij was van het begin tot het einde haar veilige helper.
En liet haar voelen dat ze bijzonder is.
Dat zij de moeite waard is om zijn eigen angsten voor aan de kant te zetten.
Hij was er voor haar.
Samen met mij.
We waren even een golden-team
