20/07/2026
🤷♀"We zitten nu even in een goede periode, dus het lukt wel."
Een zin die me onlangs diep raakte.
Niet omdat het goed gaat. Maar omdat ik weet wat er achter die woorden schuilgaat.
Deze vrouw leeft met een partner die haar en de kinderen emotioneel beschadigt. Zijn gedrag is onvoorspelbaar, controlerend en kwetsend. Langzaam begint ze te zien wat er echt gebeurt. Ze probeert het leven voor zichzelf en haar kinderen zo veilig en aangenaam mogelijk te maken.
Weggaan wil ze voorlopig niet, zolang de kinderen nog thuis wonen.
En nu is hij even rustiger.
Dus lijkt het alsof het weer gaat.
Maar dat is precies hoe destructieve relaties vaak werken.
een periode van spanning of kwetsend gedrag volgt er vaak een rustigere fase. Er zijn minder conflicten. Misschien is hij vriendelijker. Misschien laat hij haar even met rust.
En ineens voelt dat als opluchting.
In werkelijkheid is de norm ongemerkt verschoven. Wat voor een gezonde relatie vanzelfsprekend zou moeten zijn, respect, rust en veiligheid ,voelt nu als iets bijzonders. Als een cadeau.
Mensen gaan niet weg omdat ze zwak zijn.
Ze blijven omdat hoop ongelooflijk sterk is.
Omdat ze bang zijn voor de gevolgen van vertrekken.
Omdat kinderen, financiële zorgen, schuldgevoel en loyaliteit zwaar wegen.
En omdat je, als je lang genoeg in een destructieve situatie leeft, steeds minder verwacht.
Dan worden kruimels genoeg om vol te houden.
Dat is misschien wel het pijnlijkste van alles.
Herken jij dit bij jezelf of iemand in je omgeving? Weet dan: liefde hoort niet te voelen als voortdurend wachten op de volgende rustige periode. Je hoeft niet tevreden te zijn met kruimels. Jij en je kinderen verdienen een leven waarin rust geen uitzondering is, maar de basis.
