23/05/2026
Ik ben al even stil. Er zijn nog perioden van rouw en verwerking van de getriggerde trauma's die de breuk met Orvita veroorzaakt heeft. Ik wil daar mijn tijd voor nemen. Het doet me dieper in mezelf zakken en ik word nog meer mezelf. Ik wil met Inneris in een zuiverdere energie staan en niet de Orvita teleurstelling herhalen. Werken aan onze trauma's is zo essentieel om onze kinderen een betere wereld te geven.
Maar vandaag genoot ik weer op het Land Van Inneris. Ik heb een nieuwe batterij geïnstalleerd, dus er is weer electriciteit in de woonwagen.
Maandag helpt Olaf me een dak te leggen op deze gezellige shelter. Met wat kussens wordt het een heerlijke zithoek om te verbinden. Zowel voor kinderen als voor workshops voor volwassenen.
