04/08/2026
Het mooiste pad dat ik ooit bewandeld heb, was de weg terug naar mezelf.
Jarenlang leefde ik zoals ik dacht dat het hoorde…
Fulltime werken, het huishouden helemaal alleen beredderen, avondschool volgen, vrijwilligerswerk doen….1001 ballen tegelijkertijd in de lucht en maar geven, geven, geven…
…tot ik helemaal leeg gegeven was – de slinger was compleet doorgeslagen.
Hulp vragen, ontvangen of zelfs gewoon maar even ontspannen, dat lukte gewoon niet.
Mijn lichaam gaf jarenlang signalen, die ik één voor één handig wist te negeren.
Spijsverteringsproblemen, nek-en schouderklachten, rugklachten, gewrichtspijnen, schildklierproblemen… ik dacht dat het normaal was…het hoorde bij het ouder worden… dat is wat MEN toch zegt…niet ?
Tot het licht helemaal uit ging en mijn lichaam niet meer verder wilde of kon. Ik leerde terug te voelen… wat wil ik ? Wat klopt er voor mij ? Waar krijg ik energie van ? Waar wordt ik gelukkig van?
Het waren vragen die ik me decennia lang nooit gesteld had. En toen ze me gesteld werden…kon ik er niet eens op antwoorden. Ik WIST het gewoon NIET.
Maar stap voor stap, ging ik op zoek naar mezelf… stukje voor stukje legde ik de puzzel… het was niet altijd evident, het was niet altijd even leuk… het ging gepaard met zeer veel vallen en telkens weer opstaan. Maar ook met keuzes maken, beslissingen nemen, verantwoordelijkheid dragen en mijn blinde vlekken onder ogen durven zien. Mijn kleinste kantjes, die ik zorgvuldig en jarenlang onder de mat had geveegd, recht in de spiegel aankijken en leren accepteren… Dat was niet gemakkelijk…. Maar wel absoluut de moeite waard. Want het heeft gemaakt dat ik vandaag keuzes durf te maken die veel beter in lijn liggen met wie ik ben en dat ik ook afscheid durf te nemen van zaken die niet langer bij mij horen. En zo herstelde ik stap voor stap de balans in mijn leven en verdwenen mijn lichamelijke klachten als sneeuw voor de zon.
Ik wens het iedereen van harte toe: een leven in balans en helemaal in lijn met wie jij werkelijk bent.
®