07/06/2026
Ik moet iets bekennen…
De laatste weken heb ik me wat teruggetrokken.
Uit de zichtbaarheid op social media.
Zelfs uit sociale contacten.
Deze week had ik een interne vergadering met mezelf. 😉
Sinds er zoveel nieuwe volgers bijkomen en mijn account blijft groeien, merkte ik dat er een stukje onzekerheid naar boven kwam.
Alsof het goed moest zijn.
Alsof ik moest presteren.
Alsof ik iets moest bewijzen.
En daardoor klapte ik dicht.
De angst om veroordeeld te worden…
Om niet goed genoeg te zijn…
Om iets verkeerd te zeggen…
Dus was het tijd.
Tijd om te voelen.
Tijd om bewustzijn te creëren.
Tijd om ruimte te maken.
Ruimte zodat mijn hoofd niet langer aan het stuur zat.
En eerlijk?
Die interne vergadering heeft deugd gedaan. 🥰💃
Want veranderen vraagt moed.
Moed om eerlijk naar jezelf te kijken.
Moed om je schaduwkanten aan te kijken.
Moed om niet weg te lopen van wat gezien wil worden.
Ik steek het niet weg.
Het is een deel van mij.
En net dat maakt mij volledig mens.
Van daaruit voel ik dat ik op een ander niveau sta.
Dieper in mezelf.
Meer verankerd.
Meer mezelf.
Ik hoef niets te bewijzen.
Ik hoef niet te voldoen aan verwachtingen van anderen.
Ik hoef mezelf niet weg te cijferen.
Ik doe ook maar wat. 😅
En misschien is dat net mijn visie.
Want eerlijk…
Je kan nog zoveel strategieën bedenken.
Je kan nog zoveel proberen te veranderen.
Maar echte verandering ontstaat vanbinnen.
Niet vanuit druk.
Niet vanuit moeten.
Maar vanuit verbinding met jezelf.
Dus bij deze…
I don’t care.
I don’t mind.
I love me. ❤️
En misschien is dat wel de grootste overwinning van allemaal.
