Praktijk Vibes

17/08/2026

Er is een verschil tussen rust nemen en tot rust komen.

Rust nemen is iets wat je doet. Je neemt vrij, je zet je wekker niet, je gaat weg. Tot rust komen is iets wat gebeurt, en het gebeurt niet altijd omdat je er tijd voor vrijmaakt.

Wat ik elk jaar rond deze periode hoor: de eerste dagen sliep ik alleen maar. Halfweg begon het een beetje te lukken. En twee dagen na thuiskomst stond alles weer op hetzelfde punt.

De conclusie die mensen daaruit trekken is meestal: ik ben blijkbaar slecht in ontspannen.

Ik denk dat dat zelden klopt.

Wat er speelt, is dat je zenuwstelsel niet reageert op je agenda. Het reageert op wat het gewend is te moeten opvangen. Als je al jaren alert bent op de stemming van anderen, op wat er nog moet, op wat er kan mislopen, dan schakelt dat niet uit omdat je even aan zee zit. Dat blijft aanstaan, ook op een strandstoel.

Vakantie haalt de druk er tijdelijk af. Ze haalt niet weg waarom die druk er in de eerste plaats zit.

Daarom vind ik het geen goed teken als iemand zegt dat een week vrij alles opgelost heeft, en ook geen slecht teken als het niet lukte. Het zegt vooral iets over hoeveel je normaal draagt zonder dat je het nog merkt.

Dat is wat mij interesseert in een gesprek. Niet hoe je beter leert ontspannen, wel wat er zo hard aanstaat dat het niet vanzelf zakt. Waar het vandaan komt, wanneer je het nodig had, en of je het vandaag nog nodig hebt.

Als je dit leest en het klinkt bekend, lees dan gerust eens op praktijkvibes.be hoe ik werk.

Praktijkvibes.be 🤍

07/06/2026

Mensen denken soms dat een psycholoog haar eigen hoofd wel onder controle heeft.

Ik wou dat het zo werkte.

Ik ken de theorie. Ik werk al lang met trauma, verslaving en vastlopen: een jaar in Bosnië, kort na de oorlog, en daarna ruim zestien jaar in de forensische sector. Ik weet hoe patronen ontstaan en waarom we blijven doen wat ons uitput. En toch heb ik gemerkt dat begrijpen en anders doen twee verschillende dingen zijn. Ook bij mezelf.

Kennis verandert niet vanzelf wat je 's nachts wakker houdt. Inzicht haalt de oude reflexen er niet zomaar uit. Ik ben er zelf tegenaan gelopen, juist op de plekken waar ik dacht dat ik het wel snapte.

Dat is precies waarom ik werk zoals ik werk. Niet als expert op een afstand, maar als mens. Samen kijken naar wat er onder zit, op een tempo dat klopt, tot het niet alleen klopt in je hoofd maar ook begint te bewegen.

Je hoeft niet eerst alles op een rijtje te hebben om te beginnen. Dat is net het werk.

Mijn hele verhaal, van Bosnië tot nu, lees je op praktijkvibes.be.

27/05/2026

Een gesprek van een uur is niet voor elke week, en niet voor iedereen het eerste wat past.

Soms is de drempel te hoog. Soms is er gewoon geen tijd. En soms wil je eerst snappen wat er aan de hand is voor je beslist om erover te praten.

Daarom ben ik een nieuwsbrief beginnen schrijven, naast de gesprekken in de praktijk. Niet om er nog een kanaal bij te hebben, maar omdat ik merkte dat de dingen die ik het vaakst zeg ook waarde hebben voor wie nog niet bij mij zit.

De website is daar de vaste plek voor geworden. Op praktijkvibes.be lees je hoe ik werk, voor wie, en waar je kan beginnen als je nog niet goed weet wat je nodig hebt. Geen drukte, geen grote beloftes, gewoon helder.

En de brief is het deel dat dichterbij komt. Af en toe schrijf ik iets over wat ik in de praktijk zie: waarom je blijft vastlopen op dezelfde plek, waarom begrijpen alleen niet genoeg is, wat er onder de uitputting zit. Iets om bij stil te staan op je eigen moment, zonder dat je er meteen iets mee moet.

Merk je dat je veel begrijpt over jezelf, maar nog niet anders leeft? Dan is de brief voor jou geschreven.

Je vindt alles op praktijkvibes.be. Inschrijven op de nieuwsbrief kan via de link in mijn bio.

25/05/2026

Van buitenaf lijkt er niets aan de hand. Je werk loopt, je agenda zit vol, je bent er voor de mensen die op je rekenen. Je doet wat er moet gebeuren, en je doet het goed.

En toch weet je: dit houd ik niet eindeloos vol.

Niet omdat er één groot ding misloopt, maar omdat je al een hele tijd op je reserves draait. Je staat 's ochtends op met een lijst die nooit korter wordt. Je zegt ja terwijl je nee denkt. En de momenten waarop je echt stilvalt, zijn meestal de momenten waarop het even niet anders kan.

Blijven doorgaan terwijl je eigenlijk op bent, voelt als de enige optie. Maar het is geen karaktertrek. Het is een patroon. Een manier die je ooit geleerd hebt om overeind te blijven, die toen hielp en die je nu uitput.

Wat een patroon is, kan je leren kennen. En wat je begrijpt, krijg je langzaam weer in handen.

Herken je jezelf hierin? Op praktijkvibes.be lees je hoe ik werk met mensen die precies hier zitten.

25/11/2025