Katja Wydhooge

Appeler Itinéraire Site Web Contacter le cabinet

Katja Wydhooge Lukt het je (nog) niet om op-en-top jou-zelf te zijn, volop te genieten, rust te vinden? Wat houd je tegen en vooral hoe buig je het om?

Ik begeleid je graag op de boeiende ontdekkingsreis! Let the view surprise you!

‘Doe ik het wel goed genoeg als mama?’Die vraag heeft me vaak vergezeld. Vooral wanneer het stil werd en mijn innerlijke...
08/11/2026

‘Doe ik het wel goed genoeg als mama?’

Die vraag heeft me vaak vergezeld. Vooral wanneer het stil werd en mijn innerlijke criticus nog even de dag overliep.

Ik had rustiger moeten blijven. Meer geduld moeten hebben. Zachter moeten reageren.

In deze carrousel deel ik hoe die stem mijn vertrouwen als mama beïnvloedde. En hoe ik later anders naar zijn boodschap leerde luisteren.

Misschien herken jij die criticus ook. Of wie is jouw grootste Momfidence-saboteur? 🤍

Liefs,
Katja

Er zijn (heel wat) periodes in het leven waarin we niet meer 'thuis' zijn in het ene en nog niet 'thuis' zijn in het and...
01/11/2026

Er zijn (heel wat) periodes in het leven waarin we niet meer 'thuis' zijn in het ene en nog niet 'thuis' zijn in het andere. Tussenfases. Overgangen.

Het zijn periodes waarin we bewegen, weg van het ene naar 'iets' anders toe. Iets wat beetje bij beetje meer vorm krijgt, maar eigenlijk ook nooit af is.

Voor mij is dit bewegen: ontwikkelen.

En ontwikkelen hoort bij het leven. Al vanaf het moment dat we voor het oog nog onzichtbaar waren. Net daar, in die allervroegste levensfase, liggen de wortels voor hoe we later met 'ontwikkelen' omgaan. Van de sprongetjes die we te nemen hebben als baby, tot de uitdagingen die we ontmoeten in latere ontwikkelingsfases in het leven.

Waaronder het ouderschap. Beginnend bij een kinderwens.

De vraag hoeft dus niet te zijn:
Waarom loopt het zo moeilijk? Wat doe ik verkeerd? Waarom lukt het mij niet? Waarom reageer ik zo?

Antwoorden die we zoeken met ons hoofd raken noch de diepte, noch de essentie van waar het werkelijk om gaat.

De vraag mag zijn:
Wat heb ik nodig om mij over te geven aan de ontwikkeling die gaande is? Wat helpt mij om de ervaringen die hierbij horen te kunnen (ver)dragen?

Want de ontwikkeling doet zich misschien wel nu voor, maar hoe we die ervaren is vaak her-innering. ✨

Ons 'lichaam' is zo onnoemelijk wijs. Het slaat op, het her-innert, het past aan, het 'spreekt', nog voor we een menseli...
25/10/2026

Ons 'lichaam' is zo onnoemelijk wijs. Het slaat op, het her-innert, het past aan, het 'spreekt', nog voor we een menselijke vorm aannemen. Dit is de taal die ik beluister. Want niets is zo puur, zo authentiek als dat. ❤️

Ook dit avontuur mocht ik op mijn eigen tempo aangaan.Vandaag laat ik jullie graag zien waar het me naartoe heeft gebrac...
22/10/2026

Ook dit avontuur mocht ik op mijn eigen tempo aangaan.

Vandaag laat ik jullie graag zien waar het me naartoe heeft gebracht. 🤎

Swipe mee tot de laatste slide.

En jij? Spring jij meteen, of neem je liever je tijd?

Meer weten: link in bio.

Het waren vijf helse weken sinds ik besloot om mijn job op te geven. Net als de klepel van de oude staande klok van mijn...
13/09/2026

Het waren vijf helse weken sinds ik besloot om mijn job op te geven. Net als de klepel van de oude staande klok van mijn grootmoeder gingen mijn gedachten van links naar rechts, van links naar rechts. Zo ook mijn emoties, mijn energie, mijn focus. Het was éven confronterend als boeiend, éven uitputtend als opwindend. Er openen zich zoveel mogelijkheden! Ik voel zoveel zin om dingen uit te proberen! Zoveel zin om te proeven! Mijn man noemde mij 'een ongeleid projectiel', en ik kon hem geen ongelijk geven. Gelukkig is er ook af en toe de koekoek! Net zoals toen. Ik zie nog voor me hoe, op klokslag het uur, het deurtje boven de klok open ging en de koekoek roepend vooruit schoot. De wereld in. Vastberaden. Koersvast. Steevast wist hij te verstoren waar ik als kind op dat moment mee bezig was. Net zoals nu. Hij roept mij terug uit mijn all-over-the-place-zijn naar de plek waar ik mezelf kan voelen. Waar ik mijn verlangen kan voelen. Waar ik kan voelen waarom ik de sprong heb gezet: om datgene wat al zo lang met me mee reist eindelijk bestaansrecht te geven.

𝕄𝕒𝕘 𝕖𝕖𝕟 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕒𝕘 𝕟𝕠𝕘 𝕖𝕣𝕘𝕖𝕟𝕤 '𝕟𝕚𝕖𝕥 𝕘𝕠𝕖𝕕' 𝕚𝕟 𝕫𝕚𝕛𝕟?- Omdat het hem (*) niet interesseert en hij liever andere dingen do...
06/09/2026

𝕄𝕒𝕘 𝕖𝕖𝕟 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕒𝕘 𝕟𝕠𝕘 𝕖𝕣𝕘𝕖𝕟𝕤 '𝕟𝕚𝕖𝕥 𝕘𝕠𝕖𝕕' 𝕚𝕟 𝕫𝕚𝕛𝕟?

- Omdat het hem (*) niet interesseert en hij liever andere dingen doet
- Omdat het, op dit moment, (nog) te veel van hem vraagt
- Omdat hij, op dit moment, andere vaardigheden sterk aan het ontwikkelen is
- Omdat hij niet bezig is met 'volgens de leeftijd' en 'volgens de normen'
- Omdat hij van nature uit misschien gewoon niet prestatiegericht is
- Omdat hij van nature uit zijn tijd wil nemen om de wereld in zich op te nemen
- Omdat de manier waarop hij zich dingen eigen maakt misschien meer tijd vraagt
- Omdat hij van nature uit best tevreden is met wat er is en met hoe het gaat
- ...
Een kind verschilt in dit opzicht weinig van volwassenen. Het heeft zijn eigen belevingswereld, zijn eigen interesses, zijn eigen (ziels)verlangens, zijn eigen uniciteit. En kunnen wij de moed vinden om hem(*) alle ruimte te geven om 𝕫𝕚𝕔𝕙𝕫𝕖𝕝𝕗 te 𝕣𝕖𝕒𝕝𝕚𝕤𝕖𝕣𝕖𝕟 of gaan we voor het 𝕣𝕖𝕒𝕝𝕚𝕤𝕖𝕣𝕖𝕟 𝕧𝕒𝕟 𝕕𝕖 𝕘𝕖𝕤𝕥𝕒𝕟𝕕𝕒𝕒𝕣𝕕𝕚𝕤𝕖𝕖𝕣𝕕𝕖 𝕟𝕠𝕣𝕞𝕖𝕟 𝕖𝕟 𝕧𝕖𝕣𝕨𝕒𝕔𝕙𝕥𝕚𝕟𝕘𝕖𝕟 ? Onder druk van. Uit angst voor.
De spreidstand tussen kunnen en aankunnen betreft niet alleen ons kind. Die spreidstand speelt ook, en misschien nog meer, bij ons als ouder (*). Kunnen 🆆🅸🅹 het aan om de 'stream' van ons kind te volgen? Kunnen 🆆🅸🅹 het aan om tegen 'de mainstream' in te gaan?
(*): hem of haar
(*): ouder en kindbegeleider

˙qǝɥ uǝǝɯǝƃ snoʞƃuɐꓶ ı̣dı̣Ԁ ʇǝɯ ʞı̣ ʇɐMDe voorbije weken zat ik in een spreidstand. Een spreidstand die ik ken. Goed zel...
30/08/2026

˙qǝɥ uǝǝɯǝƃ snoʞƃuɐꓶ ı̣dı̣Ԁ ʇǝɯ ʞı̣ ʇɐM
De voorbije weken zat ik in een spreidstand. Een spreidstand die ik ken. Goed zelfs. Tot scha en schande.
Er is namelijk een heel enthousiast deel in mij dat op alles 'JA' zou zeggen. Het is een energiek deel, een nieuwsgierig deel, een impulsief deel. Ik noem het mijn P**i Langkous-deel : "𝕀𝕜 𝕙𝕖𝕓 𝕙𝕖𝕥 𝕟𝕠𝕘 𝕟𝕠𝕠𝕚𝕥 𝕘𝕖𝕕𝕒𝕒𝕟, 𝕕𝕦𝕤 𝕚𝕜 𝕕𝕖𝕟𝕜 𝕕𝕒𝕥 𝕚𝕜 𝕙𝕖𝕥 𝕨𝕖𝕝 𝕜𝕒𝕟."
Dat deel botst vaak op grenzen. Grenzen waar het keer op keer oogluikend over heen danst. Grenzen die laten voelen dat er misschien niet voldoende energie is. Of voldoende tijd. Of voldoende geld. Kunnen en aankunnen komen helaas niet altijd overeen. Maar dat vind ik niet eens het ergste. De échte spreidstand zit voor mij in de impasse over hoe ik het enthousiaste deel kan eren - het is zo enthousiast - en tegelijk grenzen kan stellen die onontkoombaar tot teleurstelling zullen leiden....
Work-in-progress... (deel 1/2)

𝓗𝓸𝓻𝓮𝓷, 𝔃𝓲𝓮𝓷, 𝓮𝓷 ...Meer dan 2 jaar is erover gegaan. Meer dan 2 jaar heb ik het geprobeerd. Zus geprobeerd. Zo geprobeer...
04/08/2026

𝓗𝓸𝓻𝓮𝓷, 𝔃𝓲𝓮𝓷, 𝓮𝓷 ...
Meer dan 2 jaar is erover gegaan. Meer dan 2 jaar heb ik het geprobeerd. Zus geprobeerd. Zo geprobeerd. Heb ik harder mijn best gedaan. Heb ik tientallen hulpmiddelen ontwikkeld om het toch te doen slagen. Ben ik blijven op zoek gaan naar wat mij wél energie gaf. Naar wat wél voldoening gaf. En dit mag nu stoppen.
Meer dan 2 jaar heb ik de stem van mijn lichaam niet au serieus genomen. Meer dan 2 jaar heb ik de stem van mijn ziel stiefmoederlijk behandeld. En ook dit mag nu stoppen.
Ik heb genoeg van 'doorzetten', 'nog even volhouden', 'die goedbetaalde job', 'de 45+uren', 'de zekerheid'. Ik verlaat de gouden kooi die ik zelf heb gecreëerd.
Eind deze maand vlieg ik uit. Ik volg de zachte stem in mij...

𝔼𝕖𝕟 𝕘𝕣𝕠𝕠𝕥 𝕘𝕖𝕫𝕚𝕟.Dat is wat ik wou, 30 jaar geleden. Een ouderwetse moeder-aan-de-haard zijn. Ik  was graag thuis met de ...
19/04/2026

𝔼𝕖𝕟 𝕘𝕣𝕠𝕠𝕥 𝕘𝕖𝕫𝕚𝕟.
Dat is wat ik wou, 30 jaar geleden. Een ouderwetse moeder-aan-de-haard zijn. Ik was graag thuis met de kinderen. We leefden een ander ritme, een ander tempo. We leefden met de dag en de dauw . Met grillen en met grollen.
Ten dienste staan, niet van een baas, niet van 'anderen', maar van je eigen kinderen. Wat mij betreft is er, in de voorbije 25 jaar, niets wat mij meer vervulling heeft gegeven.
In een week als deze - net een weekje verlof achter de rug - denk ik vaak terug aan die tijd. Met een zekere weemoed. De eenvoud van het leven leven. Meer moet dat niet zijn. Voor mij.

𝕎𝕒𝕥 𝕖𝕖𝕟 𝕘𝕖𝕞𝕚𝕤𝕥𝕖 𝕜𝕒𝕟𝕤...Het zalige weer deze week lokte me naar buiten om te eten. Op dat vlak voel ik me écht bevoorrech...
09/04/2026

𝕎𝕒𝕥 𝕖𝕖𝕟 𝕘𝕖𝕞𝕚𝕤𝕥𝕖 𝕜𝕒𝕟𝕤...
Het zalige weer deze week lokte me naar buiten om te eten. Op dat vlak voel ik me écht bevoorrecht: niet elke werkplek heeft immers een park recht voor de deur. Terwijl ik zit te genieten van mijn ei-met-spinazie-rol wordt mijn aandacht getrokken door kinderstemmen. Kinderstemmen horen bij een park. Ze horen bij mooi weer buiten. Ze horen bij vakantie. Wat ik zie is een jongetje op de schommel. Hij wordt geduwd door een man, wellicht zijn papa, die ondertussen ononderbroken spraakberichten beluistert op zijn gsm. Wat ik zie is een kleuter die springt op de trampoline. Zijn mama zit een beetje verder op een bank te scrollen, haar blik gekluisterd aan haar scherm. Wat ik zie is een jongen aan de hand van zijn mama. Ze wandelen samen ergens naar toe. Er is een gesprek gaande. Niet met de jongen, maar met haar gsm. Wat ik zijn 3 kinderen die samen met hun papa zitten te eten aan een picnic-tafel. De kinderen praten met elkaar en lachen. De papa lijkt erg betrokken. Niet op de kinderen, maar op het beantwoorden van berichten. ᴍɪᴊɴ ʜᴀʀᴛ ᴅᴏᴇᴛ ᴢᴇᴇʀ. Ik vraag me af: wie verdient op dit moment méér tijd dan je kind? Wie verdient op dit moment méér beschikbaarheid dan je kind? Wie verdient op dit moment méér aandacht dan je kind?
Ik snap het niet. Echt niet.

Adresse

Veemarkt 11
Ieper
8900

Notifications

Soyez le premier à savoir et laissez-nous vous envoyer un courriel lorsque Katja Wydhooge publie des nouvelles et des promotions. Votre adresse e-mail ne sera pas utilisée à d'autres fins, et vous pouvez vous désabonner à tout moment.

Contacter Le Cabinet

Envoyer un message à Katja Wydhooge:

Raccourcis

Partager

Catégorie

Cliniques à proximité