30/08/2026
Het hart schrijft "I love you" op de muur.
Het brein komt met een emmer en een dweil, en veegt het weer weg.
(dit is het werk van illustrator EML)
Het is een tekening die op het eerste zicht grappig is. En klinisch is ze bijna letterlijk.
In het DMM werken we met twee soorten informatie. Cognitieve informatie: geordend, verklaarbaar, veilig om te tonen. Affectieve informatie: wat er lichamelijk en emotioneel speelt, vaak sneller, en vaak riskanter om te laten zien.
Bij een A-achtige route wordt het cognitieve kanaal de veilige uitgang. Niet omdat er niets gevoeld wordt, maar omdat voelen op het verkeerde moment ooit een prijs had. Dus wordt het weggewerkt voor iemand anders het kan lezen. Netjes, snel, doeltreffend, net als die dweil.
Dat is niet kil. Het is een systeem dat op tijd probeert bij te sturen omdat het aanvoelen leerde: dit is te veel, of te riskant om te laten staan.
Het interessante is niet dat het brein wint. Het interessante is dat het hart het steeds opnieuw probeert.
Ergens blijft het signaal bestaan, ook als het telkens wordt overschreven.
Bij welke cliënt zie jij dit patroon het duidelijkst: het hart dat blijft schrijven, het brein dat blijft wissen.