18/10/2026
Je veilig voelen bij anderen is wellicht het belangrijkste aspect van mentale gezondheid.
Van der Kolk zet hier bewust twee dingen naast elkaar. Veilig, en bij anderen.
Want dat is wat trauma verplaatst. Niet alleen wat er gebeurd is, wel waar het gevaar sindsdien zit. Bij veel van onze cliรซnten zit dat gevaar niet in een situatie, maar in mensen. In blikken, in stiltes, in iemand die dichterbij komt.
Dat maakt het werk ingewikkeld. Wat hen helpt, moet gebeuren in precies de context die het alarm aanzet. Nabijheid is de weg en de drempel tegelijk.
Je ziet het in kleine dingen. De cliรซnt die net wat rechter gaat zitten wanneer je iets warms zegt. De cliรซnt die na een goede sessie een week niet komt. De cliรซnt die alles vertelt, behalve hoe het is om hier te zitten met jou.
In het DMM lezen we dat niet als weerstand. Het is een systeem dat kiest tussen twee dingen die het niet allebei kan hebben, contact en veiligheid. Als die twee ooit niet samengingen, bewaakt het systeem dat elke sessie opnieuw.
Wat dan telt, is niet meer nabijheid. Het is doseerbare nabijheid. Voorspelbaar, aangekondigd, met een uitgang. Je blijft betrokken, en je laat merken dat contact ook mag stoppen zonder dat er iets breekt.
Dat is wat een cliรซnt in de praktijk leert, veel meer dan wat ze erover begrijpt. Nabijheid heeft deze keer geen prijs.
Bij welke cliรซnt merk jij dat het contact zelf het moeilijkste deel van de sessie is.