Latfinga - Home of healing horses

Latfinga - Home of healing horses Onze instagram pagina: https://www.instagram.com/latfinga/

🌿 Latfinga – Home of Healing Horses

Heling & transformatie via sjamanisme, paardencoaching, trauma release, familieopstellingen, vrouwen- & mannencirkels en plantmedicijnen. ✨
💚 Voel, verbind & groei

🔗 Boek een sessie & ontdek meer: www.latfinga.be

Voor volgend weekend ben ik nog op zoek naar een paar mensen die willen meewerken aan een opstelling.Je hoeft hier zelf ...
16/08/2026

Voor volgend weekend ben ik nog op zoek naar een paar mensen die willen meewerken aan een opstelling.

Je hoeft hier zelf geen ervaring mee te hebben. Gewoon aanwezig zijn en mee in het proces stappen is voldoende.

Lijkt het je fijn om hier deel van uit te maken? Je helpt me er enorm mee vooruit. ❤️

Stuur me gerust een berichtje als je interesse hebt of wat meer wilt weten.

Eenzaamheid temidden van mensen is misschien wel de meest stille vorm van pijn.Je zit in gesprekken, je lacht op het jui...
06/07/2026

Eenzaamheid temidden van mensen is misschien wel de meest stille vorm van pijn.
Je zit in gesprekken, je lacht op het juiste moment, je functioneert, je bent “er”… maar vanbinnen voelt het alsof je ergens naast je eigen leven staat te kijken.

Niet omdat er niemand is.
Maar omdat je jezelf onderweg een stukje bent kwijtgeraakt.

Het vreemde is: dat soort eenzaamheid schreeuwt niet. Het fluistert.
Het zit in kleine dingen. In een gevoel van niet helemaal landen, niet helemaal thuiskomen in jezelf, zelfs niet wanneer alles om je heen “vol” is.

En toch is er een kantelpunt dat bijna niet uit te leggen is.

Want alleen zijn wordt iets totaal anders wanneer je niet langer van jezelf wegloopt.
Wanneer je stil wordt zonder jezelf te verliezen.
Wanneer je niet meer vult, niet meer vlucht, niet meer zoekt naar ruis om de leegte te dempen.

Dan verandert iets.

Dan wordt alleen zijn geen straf meer, maar ruimte.
Geen afwezigheid, maar aanwezigheid.
Niet langer “ik ben alleen”, maar: “ik ben bij mezelf”.

En misschien is dat wel de meest stille vorm van thuiskomen:
niet iemand anders vinden die je vult,
maar jezelf terugvinden zodat je niet meer leeg hoeft te voelen tussen mensen.

Vandaag ben ik niet op de opleiding.Niet omdat ik niet wil. Niet omdat ik opgeef.Maar omdat mijn lichaam vandaag zachtje...
03/07/2026

Vandaag ben ik niet op de opleiding.

Niet omdat ik niet wil. Niet omdat ik opgeef.
Maar omdat mijn lichaam vandaag zachtjes de pauzeknop heeft ingedrukt. Een broodnodige ruimte voor rouw en integratie.

De afgelopen periode heeft veel van me gevraagd. Meer dan ik soms kon dragen of onder woorden brengen. En vandaag was dat voelbaar in elke vezel van mijn lijf: het mocht even niet meer vooruit.

En net op dat moment verscheen ze.

De strobloem.

Niet als iets waar ik aan dacht. Niet als iets dat ik zocht.
Ze was er gewoon.

Jaren geleden heb ik haar gezaaid. Lang bleef het stil. Onzichtbaar. Geduldig werkend onder de oppervlakte.

En nu, precies op dit kantelpunt in mijn leven, laat ze zich zien.

Ik leg me neer op mijn sacred ground. Mijn lichaam raakt de aarde en langzaam vervaagt de grens tussen haar en mij. Alsof de aarde me draagt, mijn tranen opvangt en me uitnodigt om niets anders te doen dan aanwezig te zijn.

Niet veel later komen ook mijn paarden. Zonder woorden. Zonder verwachting. Ze voegen zich bij mij, in alle eenvoud. Hun aanwezigheid zegt alles wat gezegd moet worden. Samen rusten we in dezelfde stilte, verbonden door iets dat groter is dan taal.

Misschien is dat hoe het leven soms spreekt: niet luid, niet gepland, maar zacht en onverwacht. In een bloem die verschijnt wanneer je haar vergeten was. In de aarde die je draagt. In dieren die feilloos aanvoelen wat je nodig hebt.

Vandaag hoef ik niets op te lossen.
Ik hoef alleen te zakken.
Te ademen.
Te rouwen.
Te integreren.

En te vertrouwen dat ook dit deel uitmaakt van mijn bloei.

Geboren wordenGeboren worden. Een pijnlijk proces van achterlaten wat ooit comfortabel en vertrouwd was, maar tegelijk o...
03/07/2026

Geboren worden

Geboren worden. Een pijnlijk proces van achterlaten wat ooit comfortabel en vertrouwd was, maar tegelijk o zo beklemmend voelde. Losbreken uit een omhulsel dat al geruime tijd te krap was geworden.

Om naakt en kwetsbaar jezelf op een toneel te plaatsen waarvan je al die tijd het bestaan vermoedde, maar nog nooit werkelijk had kunnen ervaren.

En precies daar, tussen angst en verwondering, begint het leven opnieuw.

Soms dwingt het leven je om even op de pauzeknop te drukken.Met pijn in het hart heb ik beslist om de activiteiten van L...
19/06/2026

Soms dwingt het leven je om even op de pauzeknop te drukken.

Met pijn in het hart heb ik beslist om de activiteiten van Latfinga tijdelijk stop te zetten. Door een uitdagende periode op privévlak en een intensieve opleiding heb ik momenteel niet de ruimte om de kwalitatieve en intensieve begeleiding te bieden waar ik voor wil staan.

Deze beslissing neem ik niet licht. Latfinga is meer dan een project; het is iets waarin ik enorm veel tijd, energie en liefde heb geïnvesteerd. Daarom wil ik ook benadrukken dat dit geen definitief afscheid is. Ik blijf me inzetten voor het voortbestaan van Latfinga en hoop de activiteiten in de toekomst opnieuw te kunnen hervatten.

Aan iedereen die mij de voorbije periode heeft gesteund, begeleidingen heeft gevolgd, een warm woord heeft gestuurd of een review heeft achtergelaten: dankjewel. Jullie vertrouwen en waardering betekenen meer dan jullie misschien beseffen.

Heb je ervaring met Latfinga en wil je die graag delen? Dan mag je jouw feedback of review steeds bezorgen via mail op [email protected]. Jullie ervaringen tonen niet alleen de waarde van het werk dat werd verricht, maar kunnen ook bijdragen aan het behoud van Latfinga en de mogelijkheden voor een toekomstige heropstart.

Voor nu neem ik even een stap terug, met de blik gericht op later en met de hoop om jullie in de toekomst opnieuw te mogen verwelkomen.

Bedankt voor jullie begrip, vertrouwen en steun. ❤️

Keep you posted.

Learning to dance to the beat of my own drum. 🪘⛈️✨De aarde onder mijn voeten.De wind door mijn haren.Donkere onweerswolk...
30/05/2026

Learning to dance to the beat of my own drum. 🪘⛈️✨

De aarde onder mijn voeten.
De wind door mijn haren.
Donkere onweerswolken boven me, maar toch blijven bewegen.

Misschien is dat wel waar het leven me steeds opnieuw toe uitnodigt.

Er was een tijd dat ik dacht dat ik alles moest begrijpen voor ik verder kon. Dat ik eerst antwoorden moest vinden. Dat ik moest weten waar een weg naartoe leidde voor ik hem durfde bewandelen. Dat angst eerst moest verdwijnen voordat ik een volgende stap kon zetten.

Maar het leven lijkt zich weinig aan te trekken van onze behoefte aan zekerheid.

Sommige wegen ontvouwen zich pas terwijl je ze bewandelt. Sommige antwoorden komen pas wanneer je stopt met zoeken. En sommige lessen leer je niet met je hoofd, maar met je hart.

Misschien gaat het daar wel om.

Niet om het vermijden van de storm, maar om te ontdekken dat je ook kunt blijven bewegen terwijl de wolken zich samenpakken. Dat je kunt blijven vertrouwen wanneer je het overzicht kwijt bent. Dat je kunt blijven kiezen voor jezelf, zelfs wanneer niet iedereen begrijpt welke weg je gaat.

Loslaten blijft spannend. Soms zelfs beangstigend.

Want loslaten vraagt dat je de controle een beetje minder stevig vasthoudt. Dat je ruimte maakt voor het onbekende. Dat je durft te vertrouwen op iets wat je niet kunt bewijzen, niet kunt uitleggen en soms zelfs niet kunt benoemen.

Toch merk ik steeds vaker dat net daarin de grootste moed zit.

Niet in het vechten tegen wat is.
Niet in het krampachtig vasthouden aan wat was.
Maar in het openen van je handen en het leven laten stromen.

Steeds opnieuw terugkeren naar dat stille plekje in jezelf. Dat deel dat voorbij de twijfel leeft. Voorbij de angst. Voorbij alle verhalen die je jezelf vertelt.

Want niet alles hoeft begrepen te worden.

Niet door anderen.
Niet door jezelf.

Sommige dingen mogen gewoon gevoeld worden.

Je hart weet vaak al wat je hoofd nog probeert uit te zoeken.

En dus leer ik.

Stap voor stap.
Draai na draai.
Met mijn voeten stevig op de aarde en mijn gezicht naar de wind.

Dansend tussen zonlicht en onweerswolken. Tussen loslaten en vertrouwen. Tussen afscheid nemen van wat niet meer past en ruimte maken voor wat wil ontstaan.

Niet omdat ik weet wat er komt.

Maar omdat ik steeds meer vertrouw op het ritme dat vanbinnen klinkt.

Learning to dance to the beat of my own drum. 🤍

Gisteren stuurde ik een oproep uit om reacties van jullie over wat Latfinga voor jullie betekent.Vandaag al tal van warm...
25/05/2026

Gisteren stuurde ik een oproep uit om reacties van jullie over wat Latfinga voor jullie betekent.
Vandaag al tal van warme reacties mogen ontvangen. 🤍

En tussen al die warme woorden door liet ook de natuur weer van zich horen.
Gisteren, tijdens het mesten, een jonge buizerd die zich gewillig liet bewonderen op de omheining.
Vandaag, tijdens het maaien, toont de weideorchis zich opnieuw. Tweede jaar op rij.

Dank je, Moeder Aarde, voor de prachtige signs.
Alsof de grond zelf even fluistert dat ze leeft, draagt en teruggeeft.

Blessed earth.
Blessed friendships 😍

Soms proberen we het leven zo hard onder controle te houden,dat we vergeten hoe moe we eigenlijk geworden zijn van het v...
24/05/2026

Soms proberen we het leven zo hard onder controle te houden,
dat we vergeten hoe moe we eigenlijk geworden zijn van het vechten.
Blijven doorgaan.
Blijven dragen.
Blijven zwemmen tegen de stroom in,
omdat je denkt dat alles instort als jij even loslaat.
Ik heb lang geprobeerd alles recht te houden.
Een gezin dat stukje bij beetje uit elkaar viel.
De zorgen.
De verantwoordelijkheden.
De angst om dingen kwijt te raken die ooit als thuis voelden.
En tegelijk de zorg voor de dieren.
Er altijd staan.
Blijven geven, blijven dragen, blijven zorgen…
Ook op momenten waarop mijn eigen energie eigenlijk al op was.
Terwijl ik diep vanbinnen eigenlijk al voelde
dat ik mezelf onderweg ergens kwijtgeraakt was.
Maar misschien begint het leven pas écht te bewegen
op het moment dat je stopt met je te verzetten tegen alles wat anders loopt dan gepland.
Wanneer je even stopt met forceren.
Wanneer je leert meebewegen in plaats van jezelf volledig uit te putten stroomopwaarts.
Go with the flow, hoe moeilijk dat soms ook voelt.
En eerlijk? Loslaten is beangstigend.
Want wat blijft er nog over wanneer alles verandert?
Wanneer zekerheden wegvallen?
Wanneer het leven dat je kende niet meer bestaat zoals vroeger?
Maar misschien is dat net moed.
Niet geen angst voelen,
maar ondanks die angst toch blijven kiezen voor groei, voor zachtheid, voor jezelf.
Toch blijven vertrouwen dat er ook na chaos, verdriet en verlies opnieuw iets kan ontstaan.
En misschien hoeft niet alles begrepen te worden.
Niet door anderen.
Zelfs niet altijd door jezelf.
Soms weet je hart dingen
lang voordat je hoofd ze kan uitleggen.
Soms begrijp je pas achteraf waarom bepaalde dingen moesten stilvallen, veranderen of wegvallen.
Omdat het leven ondertussen al iets nieuws voor je aan het klaarleggen was.
Iets dat dichter ligt bij wie je écht bent.
Misschien werkte het leven al die tijd niet tegen mij…
maar probeerde het me zachtjes terug naar mezelf te brengen.

22/05/2026

De aarde onder mijn voeten.
Paarden naast me.
Het ritme van de drum dat alles losmaakt wat te lang bleef hangen.

Na een drukke week heb ik soms niet meer nodig dan dit.
Even weg van moeten, denken, rennen en zorgen.
Terug naar eenvoud. Naar rust. Naar voelen.

De paarden brengen me terug in het moment.
De drum laat spanning, onrust en emoties stromen.
En ergens tussen die twee ontstaat opnieuw ruimte in mijn hoofd en zachtheid in mijn lichaam.

Soms zit heling niet in grote dingen.
Maar gewoon in natuur, verbinding en ritme. 🐴🥁🌿

🌿 Drumcirkel – nieuwe datum 🥁De drumcirkel wordt verplaatst naar:📅 5 juni (in plaats van 29 mei)🕡 18u30💰 Deelname: €50De...
20/05/2026

🌿 Drumcirkel – nieuwe datum 🥁

De drumcirkel wordt verplaatst naar:

📅 5 juni (in plaats van 29 mei)
🕡 18u30
💰 Deelname: €50

Deze cirkel vertrekt vanuit de energie van de snoek: stilte, focus en het vertrouwen op het juiste moment. We zakken onder de oppervlakte, waar rust en helderheid samenkomen en waar je opnieuw contact kan maken met je innerlijke richting.

Het is een uitnodiging om minder te forceren en meer te voelen. Om stil te worden, waar te nemen wat zich aandient, en pas te bewegen wanneer het klopt. De drum ondersteunt je daarin als een anker van aanwezigheid en precisie.

Iedereen is welkom, ervaring is niet nodig. Breng gerust je eigen drum of percussie-instrument mee als je dat hebt.

📩 Inschrijven of vragen? Stuur me een berichtje.
📩 Aanmelden kan tot donderdag 4/6

Wees welkom in de cirkel. 🥁

Adres

Vaartdijk Noord +4
Leffinge
8432

Openingstijden

Dinsdag 10:00 - 13:00
14:00 - 18:00
Woensdag 10:00 - 13:00
14:00 - 18:00
Donderdag 10:00 - 13:00
14:00 - 18:00
Vrijdag 10:00 - 13:00
14:00 - 18:00
Zaterdag 10:00 - 13:00
14:00 - 18:00

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Latfinga - Home of healing horses nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Latfinga - Home of healing horses:

Snelkoppelingen

Delen