29/05/2025
Ze zeggen dat we vrij zijn !
Maar kijk eens om je heen.
Vrij…om te kiezen tussen twee kanten met dezelfde leugen.
Vrij…om je zorgen te maken, maar niet te diep, of te hardop, en
niet te vaak, Vrij om te doen wat ze zeggen.(is dat vrijheid)
We worden geleid door een macht die zich vermomt als zorg.
En wat doet de meerderheid? Ze buigen. Ze slikken. Ze lachen, terwijl Ze langzaam stikken.
Politiek is allang geen dienst meer.
Het is een decor. Met kreten als: “Voor het volk! ”Maar het volk is het beu. Het volk wordt steeds armer, steeds bozer en men probeert het volk monddood te maken.
En als jij wat zegt? Dan ben jij het probleem.
Niet zij .Niet hun beleid. Niet hun spel. Dan is het “overdreven” Of denken jij aan complotten.. en wordt jij uitgesloten niet zij.
Dan wordt er gewezen naar jou. Omdat jij het durfde te zien en het te durft te zeggen .Omdat jij weigerde te applaudisseren, en te vaccineren want jij bleef recht staan terwijl iedereen bukte.
We leven in een wereld waar mensen liever hun oogkleppen ophouden, dan hun geweten te laten spreken. Tunnelvisie is normaal vandaag de dag. Waarheden worden gerelativeerd tot ‘jouw mening’ en onzin. En principes geruild voor imago.
We leven in een wereld waar het nieuws bepaalt wat je mag voelen ,en de overheid bepaalt wat je nodig zou hebben .En jij?
Jij mag klappen. Dankbaar zijn, buigen en luisteren. Een zorgsysteem dat omvalt, een onderwijssysteem dat verzuipt, en een overheid die hulp noemt wat eigenlijk controle is.
Ze houden van volgzame mensen . Niet van kritische .Niet van voelende , niet van vragende. Want wie vragen stelt, wordt onhandig. Te moeilijk. Te scherp. Te echt. En wie weigert te volgen, is een gevaar en wordt bestempeld als complotdenker.
We leven in een tijd waar je niet mag twijfelen aan het systeem, maar het systeem wél mag twijfelen aan jou .Aan jouw keuzes en aan Jouw stem aan Jouw autonomie. (Wat is dat ook alweer ?)
De meeste mensen willen geen waarheid . Ze willen comfort. Een warm dekentje van ontkenning. En dus… steken ze collectief hun kop in het zand. Niet beseffend dat juist daar als eerst de zuurstof opraakt.
Blijf staan, blijf praten, blijf scherp, blijf weigeren, ben trots op
