Muriel Goossens

11/09/2026

Je hebt de inzichten.
Je kent de tools.
Je weet waar het vandaan komt.

En toch reageert je lichaam telkens opnieuw op dezelfde manier 🥺.

Omdat niet alles wat we ervaren via taal en bewust denken verloopt.

Sommige patronen zitten dieper.
In hoe je lichaam reageert.
In je zenuwstelsel.
In je ademhaling.
In je beweging.

Daarom gaan we bij een Deep Dive voorbij de taal.
We voelen.
We bewegen.
We ademen.
We trillen.
We vertragen.

Niet om iets te forceren.
Maar om te luisteren naar wat je lichaam in de diepte te vertellen heeft.
Los te laten wat losgelaten mag worden.
Zodat er opnieuw meer rust, ruimte en vrijheid kan ontstaan.

Rust in je lijf, geeft rust in je hoofd.

Een Deep Dive vraagt om veiligheid, afstemming en geborgenheid.

En vooral… de bereidheid om werkelijk te voelen.

Laat me weten als jij durf!

Liefs,

Muriel

10/09/2026

Dit najaar heb ik bewust gekozen om mijn focus volledig op de Deep Dives te leggen: een traject en twee vrije workshops.

Hierbij gaan we voorbij de taal.
Gaan we uit ons hoofd en in ons lijf.
Voelen wat in de diepte niet altijd gevoeld wil worden.
Voelen wat er al enige tijd schuurt, maar niet aan de oppervlakte wil komen.

Ik heb het genoegen om samen met een kleine groep gelijkgestemde dames een traject van vier maanden aan te gaan.
Vier maanden waarin zij kiezen voor zichzelf.
Durven kijken naar zichzelf.
Hun schaduwkanten ontmoeten.
Loslaten wat hen niet meer dient.
En steeds dieper zakken in hun lichaam.
Naar hun be**en.
Naar datgene wat écht gevoeld durft te worden.

Daarnaast zijn er dit najaar ook twee vrije workshops:
Deze gaan door op
❤️ 19 september
❤️ 5 december

Zowel het traject als de twee workshops zijn ondertussen volzet. ❤️

Wil je er een volgende keer graag bij zijn?

Stuur me gerust een berichtje ❤️.

Liefs,

Muriel

01/09/2026

1 september.

Na een zomer met kinderen ben ik toch wel héél blij dat ze vandaag terug naar school mogen😅

Voor mij betekent 1 september:
Terug naar het alledaagse.
Terug naar het gekende.
Terug naar een vast ritme.
Terug naar structuur.

En structuur doet iets met ons.
Het geeft voorspelbaarheid.
Voorspelbaarheid geeft veilgheid.
Veiligheid geeft rust.

Rust in ons hoofd.
Rust in ons lijf.
Rust in ons zenuwstelsel.

Structuur hoeft niet altijd beperkend te zijn.

Een bepaalde mate van structuur kan de ruimte geven om ons net wat vrijer te voelen.

Dus misschien is terug naar het gewone helemaal niet zo saai.

Misschien is het precies wat ons systeem soms nodig heeft.

Welkom september!

Hoe ervaren jullie 1 september?

Liefs,

Muriel

21/08/2026

Wil jij graag jouw lichaam en zenuwstelsel (beter) leren begrijpen?

Wil jij graag kennis maken met mijn manier van werken?

Altijd welgekomen hier!

Liefs,

Muriel

14/08/2026

Dit jaar was het een uitdaging om te vertragen en stil te vallen.

Mijn systeem staat al een tijdje ‘aan’ met alles wat er achter de schermen gaande is.

En ook al probeer ik op tijd op de rem te gaan staan en mezelf te reguleren, compleet stilvallen tijdens mijn vakantie bleek toch iets anders 😅.

De eerste dagen was het heerlijk om niets te moeten.

Maar na een paar dagen voelde ik de onrust komen.

Dan pas voelde ik hoe gewend mijn zenuwstelsel was geraakt aan prikkels.
Aan bezig zijn.
Aan denken.
Aan doen.

Wanneer die prikkels wegvielen, voelde dat eerst heerlijk.

Maar wanneer de rust langer aanhield, kwam bij mij de onrust.

Het voelde alsof mijn zenuwstelsel de rust als onveilig detecteerde (later meer hierover 😁).

Resultaat …

Mijn lijf werd lastig.
Ik werd lastig.
Ik maakte iedereen lastig 🤪.

Een manier waarop ik mezelf en mijn zenuwstelsel dan reguleer, is door te bewegen. Dus gelukkig waren mijn sportschoenen en yogamatje mee op reis 🙋‍♀️.

Een andere manier om me te reguleren, is via ademwerk en door mijn lijf te laten trillen.

En nog eentje die mij ontzettend helpt, is journalen. Dat helpt me om mezelf te spiegelen en opnieuw richting te geven. Mijn dagboek reist altijd met mij mee 🤩.

Eens mijn lijf en mijn hoofd weer wat tot rust gekomen waren, kon ik opnieuw genieten van het niets doen. Afgewisseld met iets doen 😉.

Altijd boeiend … zo’n momenten van langer niets doen. Dat brengt altijd mooie inzichten …

Dus ja …

Gezien mijn lijf extra tijd nodig had om te ont-koppelen, om tot rust te komen, heb ik mijn najaar voorzien van extra me-time-momentjes.

En heb ik de beslissing genomen om mijn 1-op-1-sessies terug te schroeven.

En ook dát wordt een uitdaging voor mij 😉.

Maar misschien is dat net waar het over gaat.

Voelen wat niet klopt.
Onszelf reguleren.
En van daaruit bijsturen.
Niet altijd vanuit ons hoofd.
Maar ook vanuit ons lijf.

Hoe was jullie vakantie?
Hoe was het voor jullie om volledig stil te vallen?
Voor je lijf en je hoofd?

Liefs,

Muriel

10/08/2026

Al enige tijd is het hier bewust wat stiller.

Tijd die nodig was om me terug te trekken.
Tijd die nodig was om stil te vallen.
Hoewel dit best een uitdaging was met mijn altijd babbelend brein 🤪🙋‍♀️ en alles wat achter de schermen gaande is 🤩🙌💃.

De voorbije weken mocht ik bewust tijd maken voor mijn gezin.
Bewust in aandacht samen zijn.
Genieten van La douce France.
Le pain, du vin, le beau temps.
Gewoon (n)iets doen.
Heerlijk.

Morgen mag ik opnieuw een andere rol opnemen.
Eentje die ik heel graag doe.
Maar hart en ziel.

Maar voor nu … nog even nagenieten.

Ik hoop dat ieder van jullie ook wat tijd heeft genomen om even afstand te nemen van de drukte en ruimte te maken voor wat er écht toe doet in het leven.

Liefs,

Muriel

12/06/2026

Voor de mensen die mij nog niet kennen…
Hi, ik ben Muriel 🙋‍♀️

🙋‍♀️ Een relaxte stresskip met een perfectionistisch kantje
🙋‍♀️ WYSIWYG, zonder al te veel blablabla
🙋‍♀️ Gebeten en bezeten door lichaamswerk & traumawerk
🙋‍♀️ En vooral: iemand die zelf heel goed weet hoe het voelt om jezelf te verliezen in “blijven doorgaan”

Want dat is wat ik jarenlang deed… mijn best doen, de lat hoog leggen en maar blijven doorgaan.

Ik negeerde de signalen van mijn lichaam tot het op een bepaald moment gewoon zei: “Het is genoeg!”.
Stress, overspanning, uitputting, emotionele kwetsbaarheid, gedachten die alle kanten uitgingen…
Herkenbaar?

Als psychosomatisch kinesist begreep ik heel goed wat er gaande was. Meer nog: ik wist perfect WAT ik moest doen om mezelf te helpen.

Guess what? Het hielp… maar maar tot op zekere hoogte (of diepte 😉).

Ik wilde meer weten, meer begrijpen en besloot me te verdiepen in coaching (NLP & Enneagram).
Daar vielen heel wat puzzelstukjes op hun plaats: WAAROM doe ik wat ik doe?
Het gaf me inzicht in mijn drijfveren, angsten en patronen.
En dat begrijpen zorgde ervoor dat mijn scherpe kantjes wat werden afgevijld.

Maar de echte verdieping en transformatie kwam door terug te keren naar lichaamswerk.
Via ademwerk, trauma- en energiewerk ontdekte ik hoe aangeleerde patronen diep verankerd zaten in mijn lijf.
Patronen die ooit als overlevingsstrategieën dienden om mezelf veilig te houden.
Dankzij diepgaand lichaamswerk leerde ik HOE ik die patronen stap voor stap kon doorvoelen en doorbreken, waardoor ik dichter bij mezelf ben gekomen.

Vandaag begeleid ik mensen om los te laten wat hun lichaam (on)bewust vasthoudt. Op weg naar meer rust, ruimte en verbinding tussen hoofd én lijf, en dichter bij hun echte zelf.

En naast mijn werk?
Dan ben ik gewoon Muriel.
Met mijn gezin.
In mijn me-time met een boek, piano, de natuur in of een dagje aan zee 🌊
En af en toe gewoon eens “niets moeten”.

Liefs,

Muriel

19/05/2026

12/05/2026

“Als je mijn lichaam als een persoon zou zien...” 

Bart kwam bij mij terecht via het preventieprogramma burn-out van Fedris.

Best fascinerend hoe hij zichzelf en de relatie met zijn lichaam omschreef: 

“Als het plezant is, is het alles of niets. 
Dan is het vollen bak. 
Schuren tegen de vangrail.

Ik heb mijn lichaam te veel gepusht. 
Ik luisterde niet.
Als je mijn lichaam als een persoon zou zien, dan heb ik daar geen rekening mee gehouden. Ik heb het gewoon weggeduwd.
Ik heb er nooit naar geluisterd. 
Tot het op was. 
Gedaan. 
Licht uit.

Mijn lichaam vertrouwt mij niet meer. 
En in alle eerlijkheid? Ik snap dat. 

Nu leer ik er te zijn voor mijn lichaam. 
In alle zachtheid en mildheid luisteren. 
Niet meer overrulen, maar rekening houden met.

Ik hoop dat mijn lichaam mij op een dag opnieuw vertrouwt. 
Dat het zich veilig voelt. 
Dat het zich opnieuw aan mij toevertrouwt.”.

Bring it on!!!



Liefs, 

Muriel

07/05/2026

Het lichaam vertelt vaak meer dan woorden kunnen zeggen.

Bij diepgaand lichaamswerk gaan we voorbij het rationele brein.
Voorbij het denken, verklaren en controleren.

We zakken dieper…
naar het onbewuste deel waar patronen zichtbaar worden.

In beweging.
In ademhaling.
In spanning.
In reactie op aanraking.

Het lichaam toont hoe iemand zich beschermt.
Welke copingmechanismen helpen overleven.
En wat er onder de oppervlakte meespeelt.

Nog vóór er één woord gezegd wordt.

Een andere taal dan praten.
Maar vaak een veel eerlijkere. 

Liefs, 

Muriel