Uitvaartverzorging Marschang

06/07/2026

Deel 11 1938: toen een hele gemeente mee rouwde

Begin juli 1938 werd Borgerhout opgeschrikt door het plotse overlijden van burgemeester Arthur Matthys. Maar wat de kranten van toen vooral laten zien, is niet alleen zijn overlijden, maar de manier waarop een hele gemeente daarop reageerde.

Het gemeentehuis werd omgevormd tot rouwkapel. Duizenden mensen kwamen een laatste groet brengen. Schoolkinderen vormden een haag langs de weg. De rouwstoet trok via Eliaertstraat en Turnhoutsebaan naar de Sint-Janskerk, om daarna verder te gaan naar Silsburg. De lijkwagen was met vier paarden bespannen. De pers sprak zelfs van een bijna koninklijke begrafenis.

Wat daarin misschien nog het meest treft, is hoe één man zóveel mensen in beweging kon brengen. Verenigingen, vaandels, geestelijkheid, overheid, schoolkinderen, buurtbewoners: heel Borgerhout leek mee te stappen in dat afscheid. Zoiets zie je vandaag nog zelden. Niet omdat mensen minder voelen, maar omdat een gemeenschap toen op een andere manier samenleefde en samen rouwde.

Juist daarom raken die oude krantenknipsels nog altijd. Ze tonen een tijd waarin afscheid niet alleen iets van de familie was, maar ook van de gemeente. Van de straat. Van de buurt.

En in dat grote Borgerhoutse afscheid mocht ook Heiremans zijn plaats innemen. Onze familiezaak mocht de uitvaart van burgemeester Arthur Matthys verzorgen. Tussen alle publieke eerbetonen bleef ook toen gelden wat voor ons altijd de kern is geweest: een afscheid waardig begeleiden.

Soms vertelt geschiedenis zich in gebouwen of documenten.
En soms in de manier waarop een hele gemeente één man naar zijn laatste rustplaats begeleidt.

In onze volgende post kijken we naar een ander document uit bijna diezelfde tijd: een jonge Gerard Heiremans die zich stilaan klaarstoomt als nieuwe generatie.

24/06/2026

Deel 10 - 1931: een echt huis voor de zaak

Sommige momenten betekenen meer dan een nieuw adres. Ze voelen als een nieuwe bladzijde.

Zo’n moment kwam er in januari 1931, toen het huis van H. Heiremans-Simons in de Sint-Janstraat 9 plechtig werd geopend. Op een herinneringskaart van 11 januari 1931 staat het zwart op wit: dit was niet zomaar een volgende stap, maar het begin van een volwaardige vestiging.

Voor Henri Heiremans en zijn vrouw Anna Simons moet dat een bijzonder ogenblik zijn geweest. Op de foto zien we hen trots in de deuropening staan. Hier kwamen bloemen, ontvangst en een magazijn waar kisten werden gemaakt samen onder één dak, in het hart van Borgerhout.

Wat dit verhaal extra bijzonder maakt, is dat het niet verdwenen is in de tijd. Het pand is vandaag nog steeds in handen van de familie, en ook nu is daar nog altijd een vestiging. Meer dan negentig jaar later leeft die plek dus nog altijd verder in ons verhaal.

En in diezelfde maand duikt in de krant nog een opvallend detail op: onder elkaar staan twee namen die later allebei belangrijk zouden worden in onze geschiedenis: Marschang en Heiremans. Toen waren het twee aparte familiebedrijven, elk met hun eigen verhaal. Wie had toen kunnen denken dat die namen in 2008 ook echt met elkaar verbonden zouden raken?

Soms zit geschiedenis in grote momenten. Soms in een gevel, een foto of een naam in de krant. En soms in het besef dat een plek, meer dan negentig jaar later, nog altijd doet waarvoor ze ooit bedoeld was.

12/06/2026

Deel 9: toen Borgerhout groter werd en afscheid nam van zijn burgemeester

1914 was voor Borgerhout een bijzonder jaar.

Onder burgemeester Karel De Preter werd het grondgebied van de gemeente uitgebreid met Te Boelaer en de omliggende gronden. Borgerhout schoof letterlijk verder op. Wat vandaag voor velen een vertrouwde buurt is, maakte toen nog maar pas deel uit van de gemeente. Het was een moment waarop Borgerhout groeide, en de contouren kreeg van een wijk die later voor zoveel mensen een thuis zou worden.

Maar datzelfde jaar kreeg Borgerhout ook afscheid te verwerken.

Op 14 augustus 1914 overleed burgemeester Karel De Preter. In zijn overlijdensbericht lees je niet alleen wie hij was geneesheer, burgemeester, provincieraadslid, maar ook iets anders dat ons als familie raakt. Onderaan dat bericht staat immers ook de naam van Henri Heiremans, met als adres Driehoekstraat 5 in Borgerhout.

Dat kleine detail zegt veel.

Terwijl Borgerhout als gemeente letterlijk groter werd, was ook onze familiezaak verder aan het groeien in de buurt. Henri Heiremans stond intussen al duidelijk mee in het Borgerhoutse leven. Zelfs bij het afscheid van de burgemeester duikt zijn naam op.

Dat maakt zo’n moment bijzonder.
Omdat grote geschiedenis en onze kleine familiegeschiedenis elkaar hier even raken.

Een burgemeester die mee vorm gaf aan de uitbreiding van Borgerhout.
Een jonge begrafenisondernemer die zijn plaats in die gemeente stap voor stap verstevigde.
En een wijk die meer dan een eeuw later nog altijd betekenisvol blijft.

Want ook vandaag is die verbondenheid er nog.
Nog steeds mogen wij werken voor nazaten van de familie De Preter.
En meer dan honderd jaar later bevindt ook één van onze uitvalsbasissen zich nog altijd in die wijk die toen nieuw was: aan de Te Boelaarlei.

Misschien is dat wel het mooie aan lokale geschiedenis.
Dat ze niet ophoudt in een archief.
Dat ze blijft voortleven in families, in straten, in buurten.
En soms ook in het vertrouwen dat generaties lang wordt doorgegeven.

Foto’s:
- Uitvaartcentrum Heiremans, Te Boelaarlei 100, Borgerhout (anno 2026)
- Overlijdensbericht burgemeester Karel De Preter (anno 1914)
- straatzicht Te Boelaarlei richting Stenenbrug ong. ter hoogte van nr 64 (anno 1918)

04/06/2026

Deel 8: Henri schrijft zijn eigen bladzijde

Na het overlijden van Theophiel in 1909 moest Henri Heiremans vroeger dan voorzien de zaak verderzetten. Wat in die eerste jaren vooral opvalt, is niet groot vertoon, maar vastberadenheid.

Henri werkte verder. Stap voor stap. Afscheid na afscheid.

In 1913 komt zijn eigen generatie nog duidelijker in beeld. In dat jaar trouwde hij met Anna Simons. Rond diezelfde periode zien we in overlijdensberichten een nieuw adres opduiken: Drijhoekstraat 5 in Borgerhout, de straat die we vandaag kennen als de Stenenbrug.

Dat lijkt een klein detail, maar het zegt veel.
Een naam, een adres.
Een jonge man die zijn plaats inneemt in een zaak die door verlies was getekend, maar niet mocht stilvallen.

Een later document uit het Handelsregister van Antwerpen bevestigt dat ook heel mooi. Daarin staat H. Heiremans vermeld als aannemer van begrafenissen, met als hoofdzaak Steenenbrug 5, en met 9 juni 1909 als begindatum van de exploitatie. Het is een administratief document, maar tussen die droge regels lees je iets wezenlijks: Henri zette niet alleen verder wat er al was, hij gaf het ook zijn eigen stevigheid.

Zo kreeg de naam Heiremans opnieuw een vast adres in Borgerhout.
Niet alleen als herinnering aan wat geweest was, maar ook als teken dat het werk zou doorgaan.

In onze volgende post vertellen we hoe Henri de zaak verder uitbouwde en de naam Heiremans nog steviger verankerde in Borgerhout.

03/06/2026

Rust zacht, Margriet 🌼

Dank voor de muziek, de warmte en de glimlach.
Veel sterkte aan iedereen die haar graag zag.

27/05/2026

“ Onze visie op afscheid is eenvoudig en door de jaren heen altijd dezelfde gebleven.

Goede uitvaartzorg begint bij luisteren. Bij aanwezig zijn. Bij families stap voor stap begeleiden op een moment waarop veel tegelijk op hen afkomt.

Ze vraagt menselijkheid, ervaring en vakmanschap. Ze vraagt aandacht voor elk detail, voor wat zichtbaar is op de dag van het afscheid, maar ook voor alles wat achter de schermen in stilte moet kloppen.

Bij Heiremans geloven we niet in een tegenstelling tussen traditie en vernieuwing. Traditie hoeft geen stilstand te zijn. Vernieuwing hoeft geen breuk te zijn. De kracht zit net in de verbinding tussen beide: persoonlijke afscheidszorg, gedragen door ervaring en met respect voor wat mensen houvast geeft.

Want afscheid begeleiden is geen concept. Het is een ambacht. Een engagement. En vooral: een groot vertrouwen dat families ons geven op een van de meest kwetsbare momenten in hun leven.

Vernieuwend, met respect voor traditie.”

Benjamien Heiremans, vijfde generatie bij Heiremans Uitvaartverzorging

26/05/2026

Deel 7: De eerste generatiewissel

1909 werd voor onze familie een jaar van afscheid én verantwoordelijkheid.

In de burgerlijke stand van Borgerhout verschijnt het zwart op wit: T. Heiremans, organist, 55 jaar, overleden. Met dat bericht verdwijnt niet alleen een man uit de familie, maar ook de figuur die de zaak in Borgerhout had uitgebouwd tot een vaste naam.

Voor Henri Heiremans moet dat een ingrijpend moment zijn geweest. Niet alleen omdat hij zijn vader verloor, maar ook omdat de verantwoordelijkheid voor de zaak daardoor op zijn schouders terechtkwam. Niet in een rustig voorbereid overgangsmoment, maar op een ogenblik dat het leven zelf de richting bepaalde.

De zaak kon niet stilvallen. Families bleven aankloppen. Uitvaarten moesten geregeld worden. Het verdriet van anderen wachtte niet omdat er in de familie Heiremans zelf gerouwd werd.

Later zou Henri zich ook letterlijk tonen als de opvolger van Theophiel Heiremans. Maar de echte overgang begon wellicht al hier: in 1909, op het moment dat verlies en verantwoordelijkheid plots samenvielen.

Zo werd de eerste generatiewissel in onze zaak niet geboren uit gemak, maar uit noodzaak.

16/05/2026

Deel 6: Een naam in kleine letters

Soms zit geschiedenis niet in grote gebeurtenissen, maar in iets kleins.
In een naam onderaan een overlijdensbericht.
In enkele woorden die voor de meesten nauwelijks opvallen, maar voor ons veel vertellen.

In de berichten van begrafenissen die hij verzorgde, verschijnt Carolus Heiremans vaak als T. Heiremans, naar zijn tweede naam Theophilus. Op zijn graf staat Carolus. In druk tekent hij met T. Heiremans. Twee naamvormen, maar telkens dezelfde man.

Wat die berichten zo bijzonder maakt, is niet alleen de naam zelf, maar ook wat ernaast staat. Daar lezen we niet alleen dat hij instond voor de begrafenis, maar ook waar hij gevestigd was. Rond 1900 verschijnt hij als T. Heiremans, aannemer van begrafenissen, Steenweg 360 in Borgerhout. En enkele jaren later staat daar Turnhoutschebaan 360.

Dat lijken misschien kleine details, maar eigenlijk zeggen ze veel. Ze tonen niet alleen dat de zaak toen al bestond, maar ook dat ze herkenbaar aanwezig was in het straatbeeld van Borgerhout. En tegelijk zie je in die kleine adresregel ook een buurt in beweging. Van Steenweg naar Turnhoutschebaan: het zijn maar woorden, maar ze vertellen mee hoe Borgerhout groeide en veranderde, en hoe de omgeving rond Carolus mee evolueerde.

Niet als een groot uithangbord.
Niet luid.
Niet opvallend.
Maar wel als een vertrouwde naam in druk. Een naam die families tegenkwamen op het moment dat er afscheid genomen moest worden.

Zo’n vermelding onderaan een overlijdensbericht was niet zomaar een formaliteit. Ze maakte zichtbaar wie mee instond voor het verloop van een uitvaart. Wie wist wat geregeld moest worden. Wie zijn plaats al had gevonden in een buurt waar mensen elkaar kenden, en waar vertrouwen van mond tot mond groeide.

Een familiezaak groeit niet alleen in gebouwen of generaties.
Ze groeit eerst in vertrouwen.
In herhaling.
In de eenvoud van een naam die telkens weer opduikt wanneer mensen houvast zoeken.

Misschien raakt ons dat vandaag nog altijd zo sterk.
Omdat die kleine letters tonen dat onze geschiedenis toen al niet alleen werd geleefd,
maar ook werd gezien.

In onze volgende post vertellen we hoe het overlijden van Carolus ook een keerpunt werd voor de zaak
en hoe Henri daardoor vroeger dan verwacht in zijn voetsporen moest treden.

08/05/2026

Deel 5: 1893: toen een bestaand werk nog persoonlijker werd

In elke familie zijn er jaren die blijven nazinderen. Voor ons is 1893 zo’n jaar. In dat jaar overleed Josephina Noë, in de familie vaak Marie genoemd, de eerste vrouw van Carolus Heiremans. Ze werd slechts 37 jaar.

Tegen dan was Carolus al meer dan een organist alleen. Hij was in Borgerhout al actief als begrafenisondernemer, en de zaak had al duidelijk vorm gekregen. 1893 was dus niet het begin van ons verhaal, maar wel een jaar dat er nog meer gewicht en betekenis aan moet hebben gegeven.

Wie zelf verlies van dichtbij meemaakt, kijkt nadien vaak anders naar wat andere families nodig hebben. Niet alleen een mis. Niet alleen muziek. Maar ook rust. Overzicht. Iemand die weet wat er moet gebeuren wanneer anderen daar de kracht niet voor hebben.

Want wanneer iemand sterft, is er meer dan verdriet alleen. Mensen moeten verwittigd worden. Een plechtigheid moet geregeld worden. Er moeten keuzes worden gemaakt op een moment waarop helder denken niet vanzelfsprekend is. Juist dan maakt het verschil wanneer er iemand is die niet alleen aanwezig is, maar ook verantwoordelijkheid draagt.

Misschien werd in dat verlies nog scherper zichtbaar waar het in onze zaak al om draaide: niet alleen om het organiseren van een afscheid, maar om het dragen van een familie in dagen die te zwaar zijn om alleen door te komen.

Niet in winst of groei.
Maar in zorg.
In verantwoordelijkheid.
En in de stille ernst waarmee je er voor mensen bent wanneer het leven even stilvalt.

In onze volgende post zie je hoe die rol zelfs letterlijk zichtbaar werd: in kleine letters onderaan een rouwbrief.

Heiremans Uitvaartverzorging

05/05/2026

Deel 4: Van Driehoekstraat naar Silsburg

Afscheid kreeg in Borgerhout niet altijd dezelfde plek.

Toen Borgerhout zich in de negentiende eeuw losmaakte van Deurne, had de gemeente nog geen eigen begraafplaats. Eerst werden overledenen nog in Deurne begraven. Daarna kwam er, in 1843-1844, een eigen kerkhof in de Driehoekstraat. Het werd in 1844 ingezegend.

Maar Borgerhout groeide snel. De gemeente veranderde, de stad schoof op, en ook de dood kreeg minder en minder plaats tussen het dagelijkse leven. Toen het kerkhof in de Driehoekstraat in 1860-1861 werd onteigend voor de aanleg van de verdedigingsgordel rond Antwerpen, moest Borgerhout opnieuw zoeken. Er kwam nog een tussenfase aan de Turnhoutsebaan, maar ook daar bleek de ruimte snel te klein.

Daarom kocht de gemeente in 1884 nieuwe gronden op het gehucht Silsburg, ten zuiden van de Herentalsebaan. Op 23 april 1885 opende daar een nieuw kerkhof. In 1890 kreeg het officieel de naam Onze-Lieve-Vrouwebegraafplaats.

Vandaag kennen veel mensen die plek gewoon als Silsburg. Maar toen was het vooral een nieuw begin.

Voor iemand als Carolus Heiremans moet dat meer geweest zijn dan een praktische verandering. Een nieuwe begraafplaats veranderde niet alleen een bestemming, maar ook de hele weg ernaartoe. De afstand. De rouwstoet. Het ritme van een afscheid. De manier waarop een buurt mee afscheid nam.

Misschien werd ook daar iets zichtbaar van wat later zo belangrijk zou worden in ons verhaal:
dat afscheid niet alleen draait om een plechtigheid,
maar ook om de zorg voor alles errond.

In onze volgende post vertellen we hoe verlies ook in de familie van Carolus zelf heel dichtbij kwam.

@

09/05/2024

🌟 work in progress 🌟

De facelift van onze vestiging op de Lambrechtshoekenlaan in Merksem is zo goed als klaar. Hier en daar wordt nog gewerkt aan kleine details.

De winkel wordt ingericht met vernieuwende troost artikelen en prachtige handgemaakte urnen en juwelen.

Benieuwd? Hier alvast een preview 👀📷
Binnenkort meer foto’s 🤗

Uitvaartcentrum.be

27/11/2023

Een groot man is heengegaan...

Op 26 november 2023 heeft Titte Marschang zijn mooie leven afgesloten.

24/06/2022

Met veel trots stellen we onze nieuwe gratis tool voor. Mijn Uitvaartwens.
Praten over je laatste wensen is niet eenvoudig. Toch ontzorg je hiermee je nabestaanden en kan je ook nadenken over jouw specifieke wensen omtrent je overlijden.
Met 'Mijn Uitvaartwens' kan je op elk moment van je leven wensen registreren, aanpassen of vervolledigen. Kostenloos, geheel vrijblijvend.
Je kan ook een vertrouwenspersoon aanduiden die inzicht krijgt in jouw wensen. Nu al, of pas na je overlijden... dat bepaal je helemaal zelf.
En wij, wij waken in alle discretie over je gegevens.

Mijnuitvaartwens.be, de gratis online tool van Uitvaartonderneming Heiremans. Registreer makkelijk en kosteloos jouw wensen omtrent je overlijden.

03/07/2021

Dag op dag 28 jaar geleden verscheen er in het streeknieuws een mooi artikel naar aanleiding van het 100 jarig bestaan van Begrafenissen Marschang. 🎩

Wij halen het artikel graag terug boven. 📰

Dag op dag, 28 jaar geleden verscheen een mooi artikel ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de firma Begrafenissen Marschang. Wij halen het gr..

11/08/2020

101 maal dank aan de families die ons een eerlijke en mooie beoordeling gaven. Dit geeft ons de kracht om het nog beter te doen in de toekomst.
❤️🍀

Ben je het eens met de TrustScore van Uitvaartcentrum.be? Geef jouw mening en bekijk wat 101 andere klanten vinden.

06/06/2020

Vanaf maandag 8 juni gelden er versoepelde regels voor afscheid nemen in Corona-tijd. Lees er alles over op onze website.

https://www.uitvaartcentrum.be/nieuws/uitvaartcentrumbe-en-corona

12/03/2020

Ook de uitvaartsector zal maatregelen treffen ivm het Corona-virus. Uitvaartcentrum.be gaat in dialoog met de families en zal morgen de maatregelen kenbaar maken.

Hartelijk dank voor uw begrip.

Uitvaartbedrijf in het Antwerpse met jarenlange ervaring. Wij zorgen voor een totaaloplossing op maat bij het regelen van de begrafenis van uw dierbare.

24/11/2019

Het laten bezorgen van uitvaartbloemen bij een afscheid, is een traditie die in onze contreien enorm ingeburgerd is. 💐
Het geeft aan de nabestaanden een blijk van waardering voor de overledene. Men zet letterlijk de overledene in de bloemetjes.🌷

Bij uitvaartverzorging Marschang hechten we enorm veel belang aan kwaliteit. Kijk snel op onze website voor meer info ⬇️

Het laten bezorgen van uitvaartbloemen bij een afscheid, is een traditie die in onze contreien enorm hard ingeburgerd is. Het geeft aan de nabestaanden een..

05/08/2019

Organisatie Uitvaartcentrum.be (www.uitvaartcentrum.be) begeleidt reeds sinds 1880 uitvaarten om waardig afscheid te nemen van dierbaren. Gegroeid uit enkele familiebedrijven die de handen in elkaar hebben geslagen om het familiale karakter in hun onderneming te waarborgen, beschikken zij over vesti...