Rootsinmotionlichaamswerk

03/10/2026

A regulated nervous system doesn’t keep us still

It given us the freedom to move, explore and return

Home to ourselves

🤎

12/09/2026

Je wordt niet kleiner van zachter worden.
Integendeel.

Er komt stevigheid.
Aanwezigheid.
Beweging.
Meer jij.

En het is daar, onder de hardheid dat er weer iets begint te stromen.

Je verlangen.
Je vuur.
Je drive.
Je levendigheid.

Zachtheid is kracht.
Ontspanning geeft toegang.

Ik noem het steeds vaker:
Yinwarriorship.

Het is het pad van niet langer met geweld tegen jezelf te strijden maar ten strijde te gaan vóór het leven in jou

Een pad van zo diep leren landen
dat je jezelf niet langer hoeft te verlaten
❤️‍🔥

07/09/2026

02/09/2026

Waarom forceren geen goed idee is

Wanneer we weerstand voelen hebben we soms de neiging om deze met evenveel hardheid te beantwoorden

Nog meer trekken en duwen
Nog meer ons best doen

Terwijl weerstand met weerstand ontmoeten vaak nog meer verzet creëert

Wat als je de situatie met zachtmoedigheid benadert?

Zacht, liefdevol, accountable en aanwezig

Hoe zou dat zijn?

Gras gaat ook niet sneller groeien door er aan te trekken toch? 🙃

Benieuwd in welk team jij zit…
Team push through of team zachtmoedig? ☺️

Ik lees het graag in de comments ❤️

13/08/2026

Ze wandelt met een glimlach mijn praktijk binnen.
‘Hoe gaat het?’ vraag ik haar.

‘Het gaat goed,’ zegt ze.

En ze vertelt over alles wat ze recent heeft aangepakt. Over hoe ze sommige dingen anders doet dan vroeger. En hoe goed dat voelt.

En toch voel ik het niet helemaal.

Want wat ze zegt, vertelt haar lichaam niet.

Ik zie het in haar houding, haar manier van bewegen. In hoe haar woorden niet helemaal belichamen wat ze uitspreekt.

Eens op tafel wordt het contrast nog duidelijker.

Een lichaam onder hoogspanning.
Weinig puls.
Veel weerstand.
Weinig toelaten.

Zij voelt het ook. Dan pas.

Na een tijd afgestemd werken, ontstaat er langzaam verzachting.

Haar adem verdiept. Er komt meer ruimte. Meer levendigheid.

‘Het stroomt weer. Ik voel meer levendigheid, meer ademruimte…’ zegt ze.

Je lichaam vertelt vaak een eerlijker verhaal dan je hoofd.

Het laat zien wat er in de onderstroom leeft. Verhalen, ervaringen en gevoelens die nog ruimte vragen. Die gezien en gevoeld willen worden.

Door jou.

Dat proces begint met afstemmen. Mogen voelen wat je voelt. Erkenning geven aan wat er leeft. Ruimte maken voor wat er is.

Niet om erin te blijven hangen, maar juist omdat er pas dan iets kan verschuiven.

Want je denkt jezelf niet veilig.
Je denkt jezelf niet ontspannen.
Je denkt jezelf niet verbonden.

Dat ontstaat vaak als gevolg van afstemming en regulatie.

En precies dát leer ik je in PULSE: niet alleen begrijpen wat je zou kunnen doen, maar het ook leren voelen, ervaren en belichamen.

Over precies 2 weken start PULSE en binnenkort sluit ik de deuren voor deze editie.

En omdat we soms lijflijk die extra hand, die aanraking, nodig hebben om wat we leren ook werkelijk diepgaand te belichamen, krijgt elke deelnemer doorheen het traject een individuele sessie bij mij.

Niet alleen weten.
Niet alleen begrijpen.
Maar voelen. Ervaren. Belichamen.

Misschien is dit wel het moment voor jou om de sprong te maken.

Ik zorg voor een zachte landing. ❤️

Link in bio ✨

04/08/2026

Vanmorgen werd ik wakker met een hoofd dat al aan het rennen was nog voor ik goed en wel uit bed stapte.

Een (te) volle agenda.
Een eindeloze to-dolijst.

Ik voelde een samenknijpen in mijn borst en een hartslag die sneller ging dan nodig was.

Een stemmetje in mij fluisterde:
Er is niet genoeg tijd. Je doet niet genoeg. Het gaat je niet lukken.

En eerlijk? Vroeger had ik daar meteen naar geluisterd.
Maar vandaag doe ik iets anders.

Ik stapte naar buiten.
Met mijn blote voeten in het natte gras.
Ik voelde de warmte van de zon op mijn huid.
De geur van het onweer van afgelopen nacht hing nog in de lucht.
En de vogels zongen alsof de wereld alle tijd had.

Ik bleef gewoon even staan.

Mijn adem werd rustiger.
Mijn schouders zakten.
Mijn gedachten verloren beetje bij beetje hun grip.

Ik legde mijn hand op mijn hart en zei zachtjes tegen mezelf:
“Alles komt goed. I’ve got your back.”

Mijn agenda veranderde niet.
Mijn verantwoordelijkheden verdwenen niet.
Maar mijn binnenwereld wel.

Vanuit rust maken we andere keuzes.
Reageren we in plaats van te overleven.
En juist vanuit die regulatie ontstaat er weer ruimte.

Ruimte om helder te denken, te voelen wat echt belangrijk is en aanwezig te zijn, in plaats van meegezogen te worden in één of andere rabbit hole 😁

Misschien is dat vandaag ook jouw uitnodiging.

Niet om blindelings door te gaan
maar om jezelf eerst even terug te vinden ❤️

31/07/2026

Shedding Skins Women’s Retreat is here!
17-23/10 💃🌊✨

Een week lang ont-moeten
vertragen en diep landen in je essentie

Jezelf opvullen met pure levensenergie
met warmte en vertrouwen

Zodat je jezelf leert ontvangen en dragen
vanuit integriteit en grace

Voel je de resonantie?
Je bent van ❤️te welkom

Shedding Skins Women’s Retreat
17-23/10
Portugal 🇵🇹