Groepspraktijk Remise

31/05/2026

Soms ben je zo bezig met de volgende stap dat je nauwelijks stilstaat bij wat er ondertussen al gebouwd is.
De afgelopen jaren is Groepspraktijk Remise stilaan uitgegroeid tot een vaste waarde in de regio voor psychologische begeleiding van kinderen, jongeren en volwassenen. Dat is geen resultaat van een groot masterplan, maar van jarenlang consequent proberen te doen waar we in geloven: kwalitatieve zorg bieden en mensen op een warme, professionele manier begeleiden.
Wat mij daarbij opvalt, is dat onze praktijk vandaag veel meer is dan wat ze enkele jaren geleden was.
Niet alleen omdat ons team groeide, maar vooral omdat de expertise binnen het team bleef groeien.
Doorheen de jaren investeerden onze psychologen en therapeuten voortdurend in bijkomende opleidingen en specialisaties. Cognitieve gedragstherapie, EMDR, relatie- en gezinstherapie, trauma, rouw, slaapcoaching, eetstoornissen, sportpsychologie en mental coaching zijn ondertussen vaste onderdelen geworden van de kennis en ervaring die binnen onze praktijk aanwezig zijn.
Toch geloof ik dat expertise alleen niet voldoende is.
Mensen herinneren zich zelden welke methodiek er precies gebruikt werd. Ze herinneren zich wel hoe het voelde om ergens terecht te komen waar er echt geluisterd werd. Waar moeilijke zaken uitgesproken mochten worden. Waar er veiligheid was om te groeien.
Net daarom ben ik minstens even tevreden over de mensen die vandaag deel uitmaken van ons team als over de opleidingen die ze gevolgd hebben. Ik zie collega's die hun vak ernstig nemen, die blijven bijleren, die elkaar opzoeken voor overleg en die tegelijk heel sterk zijn in het opbouwen van een warme therapeutische relatie.
Dat evenwicht tussen deskundigheid en menselijkheid willen we blijven bewaken.
De komende periode zetten we daarom verder in op kwaliteit én op toegankelijkheid. Door ons team verder uit te breiden willen we de wachttijden verkorten, zodat mensen sneller de ondersteuning kunnen krijgen waar ze naar op zoek zijn.
Als ik vandaag ergens tevreden over ben, dan is het niet zozeer waar we staan.
Wel dat we er als team in slagen om te blijven bouwen zonder uit het oog te verliezen waarom we ooit begonnen zijn.

28/05/2026

Het verschil tussen een gemiddelde sporter en een topsporter is niet talent.

Het zit in hoe je omgaat met discomfort.
In die momenten waarop het zwaar wordt, je lichaam protesteert en je hoofd zegt dat je moet stoppen.

We hebben van nature de neiging om discomfort te vermijden.
Om de makkelijke weg te kiezen, om terug te schakelen zodra het oncomfortabel wordt.

Maar high performers doen net het tegenovergestelde.
Zij zien discomfort niet als een signaal om te stoppen, maar als een uitdaging om te groeien.

Blijf je hangen in dat gevoel, of ga je er bewust doorheen?
Zoek je comfort, of kies je voor progressie?

Toppresteerders trainen in dat ongemak.
Ze blijven kalm onder druk en gebruiken het als brandstof.

Want net daar, waar het moeilijk wordt,
wordt het echte verschil gemaakt.

27/05/2026

Acht uur in bed met een bonkend hoofd, draaien, denken aan morgen, dat is geen herstel. Dat is je systeem dat doorwerkt terwijl je ogen dicht zijn.
Echt herstellende slaap vraagt drie dingen:
* Voldoende diepe slaap (eerste helft van de nacht)
* Voldoende REM-slaap (tweede helft van de nacht, voor emotionele verwerking)
* Een rustig zenuwstelsel bij het inslapen
Bij chronische stress sneuvelen alle drie. Je slaapt onrustig, droomt veel, wordt wakker zonder uitgerust te zijn.
Slaap-tracker meet het. Maar je voelt het ook gewoon: opstaan voelt zwaarder dan gaan liggen.
Sta jij al lang vermoeider op? Dan is slaapcoaching misschien wel iets voor jou?

25/05/2026

Een nieuw samengesteld gezin begint niet met een leeg blad.

Het brengt verhalen mee.
Andere Gewoontes.
Verdriet, loyaliteiten en verwachtingen.

Iedereen probeert zijn plek te vinden,
maar niet iedereen beweegt aan hetzelfde tempo.

Kinderen moeten wennen zonder gekozen te hebben.
Ouders balanceren tussen verbinden en beschermen.
En liefde… groeit hier niet vanzelf.

Begeleiding kan hierin een veilig kader helpen scheppen.
Een plek waar iedereen gehoord wordt,
waar patronen zichtbaar worden
en waar er ruimte ontstaat om samen te groeien en te verbinden.

21/05/2026

Burn-out voelt niet als plots instorten…
het is langzaam opgebrand raken.

Het begint vaak met doorgaan.
Altijd “nog even pushen”, nog een stap extra.
Je negeert signalen, want stoppen voelt als falen.

En even lijkt het te werken.
Tot je merkt dat rust niet meer oplaadt,
maar dat de leegte blijft.

We hebben de neiging om over onze grenzen te gaan.
Om moeheid te negeren en door te duwen,
omdat dat is wat “sterk zijn” zou betekenen.

Therapie helpt net om stil te staan.
Om inzicht te krijgen in wat er echt speelt,
patronen te herkennen en terug verbinding te maken met jezelf.

Niet alles tegelijk oplossen,
maar stap voor stap helderheid en herstel opbouwen.

18/05/2026

Jonge kinderen beschikken nog niet over de vaardigheden
om hun emoties zelfstandig te reguleren.

Wanneer een kind boos, verdrietig of overweldigd reageert,
is dat geen bewuste keuze of ‘lastig gedrag’,
maar een teken dat het nog hulp nodig heeft.

In die momenten leren kinderen niet door uitleg of correctie,
maar door nabijheid, co-regulatie en herhaling.

Door samen door emoties heen te gaan,
ontwikkelt een kind stap voor stap de capaciteit
om zichzelf later beter te begrijpen en te reguleren.

14/05/2026

11/05/2026

Doorgaan wordt vaak gezien als iets positiefs.
Doorzetten, volhouden, niet opgeven.

En dat kan ook een kracht zijn.

Maar soms wordt doorgaan een automatische reactie.
Een manier om niet stil te moeten staan bij spanning, vermoeidheid of emoties.

Op korte termijn werkt dat:
je blijft functioneren, je houdt controle.

Op langere termijn kan het ervoor zorgen dat signalen genegeerd worden,
tot je lichaam of je hoofd je dwingt om toch te stoppen.

In therapie onderzoeken we daarom niet alleen wat je doet,
maar ook wat dat gedrag je op korte én lange termijn oplevert.

Soms zit verandering niet in méér doen,
maar in leren wanneer je mag stoppen.

10/05/2026

Topsport is ook dit.

Je leeft toe naar zo’n moment.
Trainen, focussen, opofferen… weken, maanden lang.

En dan beslist één bal het verschil.
37–38.

De stilte na het laatste fluitsignaal zegt genoeg.
Teleurstelling. Frustratie.

En net hier begint het echte werk.
Omgaan met wat pijn doet.
En het omzetten in iets dat hen sterker maakt.

08/05/2026

Op training loopt het vaak vanzelf.
Je hebt controle, voelt vertrouwen en kan uitvoeren wat je kan.

Maar in wedstrijdsituaties verandert er iets.
De druk neemt toe, je begint meer na te denken, twijfelt sneller of raakt je focus kwijt.

Dat verschil heeft vaak minder te maken met je fysieke capaciteiten,
en meer met hoe je omgaat met spanning, verwachtingen en gedachten op dat moment.

Daar ligt precies de rol van een sportpsycholoog of mental coach.

Samen werk je aan vaardigheden zoals:

omgaan met druk
focus behouden
herstellen na fouten
vertrouwen op wat je kan