07/06/2026
Het was me lange tijd een raadsel... waarom werd ik depressief na diepe, deugddoende stretches, of kwaad na krachttraining.
Hoewel ik wist dat lichaamswerk stevige ontstressingsverschijnselen met zich kon meebrengen, voelde ik mij toch steeds alleen en angstig in dit proces.
Dit tesamen met de gezondheidsissues die laatst aan het licht kwamen (zie enkele posts geleden), maakten mij nieuwsgierig naar wat er zich nu in mijn lijf juist aan het afspelen was. Mijn lichaam kon symptomen geven, maar nu zijn er ook woorden aan gekoppeld 😃😃.
Het heeft te maken met het proces van methylatie, een proces dat o.a. verantwoordelijk is voor het herstellen van DNA en het aanmaken van neurotransmitters zoals serotonine.
Door ontstekingen in mijn lichaam, door mijn hormonale disbalans en door de vele stressoren die de laatste jaren op mijn pad kwamen, is dit proces, zo blijkt uit mijn bloed, ontregeld.
In vele gevallen raden ze lichaamswerk aan, yoga, fasciatherapie, deep tissue massage enz.... om opgeslagen stress en trauma los te laten. Dat oefeningen intens konden zijn wist ik al, maar waarom was nog maar de vraag. En ik als relaxatietherapeut wil dit heel graag weten natuurlijk...
En nu heb ik woorden gevonden.... na maanden van zoeken.
Het zit namelijk zo dat, wanneer we lichaamswerk doen, opgeslagen cortisol, die vastzit in onze uitgedroogde, stijve fascia, weer in de bloedbaan komt. Cortisolpiek dus. Willen we dat trauma en opgeslagen stress uit ons lijf verdwijnt, zullen we hiermee moeten dealen.
Maar .... in combinatie met een verminderde methylatie, kan het lichaam in paniek geraken bij die cortisolpiek door gebrek aan serotonine.
DUS...
Zorg ervoor dat je methylatie verhoogt, alvorens je intense helingsprocessen aangaat. Zolang dat niet het geval is, zorg je best voor zacht lichaamswerk waardoor je niet overmand wordt door cortisol. Langzaam oud zeer loslaten is ook goed.
Geserveerd op een bedje van zelfliefde en wetenschap ❤🙏
Met liefde, Vicky