17/06/2026
Therapie gaat niet over het oplossen van wat moeilijk is.
Het gaat wel over
stilstaan,
voelen,
ruimte maken voor wat zich aandient,
zien en gezien worden,
horen en gehoord worden,
trachten te begrijpen,
woorden en beelden geven aan ervaringen uit het verleden,
zodat ze een plaats kunnen krijgen in het hier en nu, als onderdeel van het eigen, unieke levensverhaal.
En wanneer maakt mijn hart een sprongetje?
Wel, wanneer cliënten dat proces op een eigen, creatieve en persoonlijke manier vormgeven.
Zo ook bij de cliënt achter deze afbeelding.
Lange tijd veroordeelde deze persoon zijn/haar gevoelens. Hij/zij veroordeelde zichzelf.
In therapie kwam de cliënt er achter dat hij/zij de gevoelens niet hoeft te veroordelen. Wat wél veroordeeld mocht worden, was datgene wat hij/zij had meegemaakt. Dat is een wezenlijk verschil.
En, dit inzicht zette heel wat in beweging.
De steen uit het verleden kon gezien en gevoeld worden, zonder zichzelf daarbij te veroordelen. Van daaruit kwam een proces van verwerking op gang: een beweging van loslaten, verzachten en het vinden van innerlijke kracht.
Prachtig afgebeeld via een treffende tekening.
Bedankt dat ik hier getuige van mocht zijn en dat het nu ook anderen kan inspireren.
Noot: Het delen van deze foto met verhaal gebeurt met de uitdrukkelijke toestemming van de cliënt.
