13/08/2026
Hoelang blijf jij jezelf nog in de
wachtkamer van je leven zetten?
We sussen onszelf dikwijls met ‘ALS’.
“Als de kinderen groter zijn.”
“Als ik meer tijd heb.”
“Als ik parttime ga werken”
“Als ik op pensioen ben”
“Als een van mijn ouders er niet meer is”
“Als ik genoeg gespaard heb”
“Als ik 10kg minder weeg”
Als…Als…Als…
Alsof je dán pas het recht hebt om je
eigen trauma, die verstikkende familiepatronen en die belemmerende gedachten over jezelf aan te pakken.
Alsof je het nu nog niet waard bent.
Maar ondertussen draag je het wel elke
dag met je mee. De rugzak wordt te zwaar.
Je voelt het in je lijf, je voelt je vermoeid en
je begint het te merken in de manier waarop
je jezelf wegcijfert en constant over je grenzen laat gaan.
Je bent aan het wachten op een ‘perfect moment’ dat eigenlijk helemaal niet bestaat.
En diep vanbinnen weet jij dat!
Je houdt jezelf klein om de lieve vrede
te bewaren of omdat de angst te groot is.
Maar de pure waarheid is:
“Het wordt nooit makkelijker zolang
jij je trauma’s niet aanpakt!
Je hoeft niet te wachten tot je
partner, vriendin, tante, mama, …
verandert voordat jij de stap zet!
Jouw heling begint op het moment
dat je stopt met excuses maken voor
je eigen geluk.
Wanneer zet jij de eerste stap?
