29/07/2026
Mis ik mijn werk als ik vakantie neem?
Lastige vraag…
Mijn werk is samengesmolten met wie ik ben
Ik adem het en leef het
Ik mis het delen, het schrijven
Creëren
Bijleren
Me verdiepen
En dit keer koos ik bewust om boeken te lezen op vakantie die niks met aromatherapie of andere kennis te maken hadden. Ik denk dat dat de eerste keer is.
Want ook al is het mijn passie, ik moet er toch ook even van loskomen. Alles even leegmaken, ruimte maken.
Want het najaar is elke keer een soort van rollercoaster waar ik nooit echt op voorbereid ben. Het pakt me in snelheid. En de zomer gebruikte ik nooit voldoende om op te laden daarvoor.
Ik doe het dit jaar anders. Maar tegelijk knaagt dat gevoel van ‘achter te lopen’. Er is zo zo veel dat nog moet gebeuren.
En toch:
Maar 18 zomers met mijn kinderen (al de 10de met mijn zoon!)
Een kwakkelende gezondheid die aandacht nodig heeft
Hittegolven die mij uitputten
Een huis dat ook heel wat herorganisatie vraagt met groter wordende kinderen
Dus als je me vraagt of ik mijn werk mis, dan zeg ik momenteel nee. Het is goed om even los te zijn.
De constante zichtbaarheid is ook iets waar ik me vragen bij stel. Moet dat? Is dat nodig?
Los zijn van social media is namelijk zaaaalig.
Vasthangen aan de natuur en mensen die ik graag zie is wat deugd doet.
De wereld evolueert zot zot zot snel en ik kan niet volgen. Maar op vakantie zie je ook andere dingen. Dorpjes waar het leven lijkt stil te staan. Plekken zonder ontvangst. Geen social media en AI maar zuivere producten en echte mensen op een markt.
Ik word zo iemand die telkens vervalt in nostalgisch gemis, denk ik. Want ik hou van alles wat oud is, traag, tijdloos, een ziel heeft. Ik word niet blij van Chinese meubelen waar geen echt hout in zit.
Ik vind het niet fijn, al die versnellingen die voor mijn gevoel het niet beter maken voor deze planeet en alles dat er op leeft.
Als je deze tekst leest dan weet je een beetje hoe het er in mijn brein aan toe gaat, elke dag. Van de ene associatie in de andere, altijd alles overdenkend.
Heerlijk opluchtend om dat neer te schrijven. Dat miste ik wel. Teksten schrijven voor mezelf alleen voelt niet zo krachtig.
De vraag is of ik dat wel moet delen allemaal. Ik krijg vaak de bezorgde vraag of ik me niet te kwetsbaar maak (al elf jaar lang deel ik hier heel veel). En ja, dat is zo. Mensen vormen zich een beeld van mij. Heel wat mensen denken me echt te kennen. Maar dat kan natuurlijk niet enkel via het lezen van berichten of het bekijken van filmpjes. Ik besta nog uit meer dan dat alleen.
Waarom blijf ik dan delen? Omdat dat ook is wat schrijvers en kunstenaars en filosofen en muzikanten doen, deden, al zo ontelbaar lang. Zonder hun durf konden we daar niet van genieten, er geen troost in vinden, herkenning.
Met de billen bloot, zonder enige bescherming. Maar met de enige zekerheid dat dit is wat ik te doen heb. Schrijven, delen, creëren en mensen met ook zo’n anders brein en dito zenuwstelsel geruststellen dat ze niet alleen zijn.
X
Nina
Praktisch:
Vanaf maandag 3 augustus pak ik weer pakketjes in. Tijdens de grote vakantie wordt er enkel verzonden op maandag.
Je kan nú zaterdag wel je pakket komen afhalen tussen 10-12u.
Op zaterdag 15 augustus staat Ans op de ambachtenmarkt in Aarschot (St Rochus) met haar eigen st***je en ze brengt wat Nina producten mee🥰. Zelf zal ik er dit jaar niet kunnen zijn.
