10/09/2026
Woensdag deed ik op school een oefening in de les Zedenleer met de kleintjes.
Ze mochten in de spiegel naar zichzelf kijken en zoeken wat ze mooi vonden aan zichzelf. Eerst iets van de buitenkant, daarna iets van de binnenkant (iets wat we niet konden zien in de spiegel). Daarna mochten de anderen zeggen welke mooie eigenschappen ze in jou zagen.
Het was zo fijn om hen die oefening te laten doen, maar toen we bij (ik noem hem) Jantje kwamen, zei hij oprecht gemeend:”ik vind alles aan mezelf mooi!”… dat toverde zo een grote glimlach op mijn gezicht en ik dacht: hoe leuk als je zo kunt opgroeien! Wat een verschil met hoe ik was als klein meisje.
Wat een weg is het geweest om mezelf te leren omarmen en graag te leren zien.
En ik kon alleen maar hopen dat er steeds meer kindjes zullen zijn die opgroeien bij zelfzekere ouders die ervoor zorgen dat de kindjes ook vol vertrouwen in het leven staan. En dat ze van kleinsaf zichzelf helemaal kunnen omarmen.
In elk geval gingen ze na deze oefening allemaal met een beetje meer zelfvertrouwen naar huis.
Ann