26/05/2026
Alles is een keuze.
Niet altijd wàt je meemaakt, maar wel hoe je ermee omgaat.
Ook wanneer het voelt alsof dat niet zo is.
Je kunt blijven zeggen:
“Zo ben ik nu eenmaal.”
“Dit is gewoon hoe ik reageer.”
“Ik kan daar niets aan doen.”
En vaak voelt dat ook echt zo.
Je patronen zijn dan ook oud en vaak vanzelfsprekend geworden.
Je lichaam reageert sneller dan je hoofd kan begrijpen.
En pleasen, controleren, afsluiten of blijven doorgaan zijn je comfortzone geworden.
Het gaat hier niet over de keuze om alles ineens anders te gaan doen.
Het gaat hier ook niet over nooit meer in je oude gewoonten of patronen te schieten.
Het gaat wél over de keuze om te kijken...
naar jezelf, naar je gedrag, naar wat je blijft herhalen, naar waar je op vastloopt, naar waar je jezelf elke keer verlaat.
Eerlijk worden over je eigen aandeel = een keuze.
Hulp toelaten = een keuze.
Vertragen = een keuze.
Gemakkelijk? Nee.
Te leren? Ja.
En ja, natuurlijk: niet kijken is ook een keuze.
Doen alsof alles wel meevalt, is dat ook.
Blijven wijzen naar de ander, is er ook zo eentje.
Maar die keuzes brengen je niet dichter bij jezelf...
Verandering begint niet met weten hoe het moet, maar met het moment waarop je stopt met wegkijken van jezelf. Het start bij eerlijk zijn ten opzichte van jezelf en durven zeggen:
“Ik wil mezelf niet blijven verliezen in iets wat ik ooit nodig had om te overleven.”
Dus nee, je kiest niet altijd wat je hebt meegemaakt.
Maar je mag wel kiezen wat je ermee doet.
En die keuze begint vaak heel klein:
👀 Durf jij vandaag te kijken naar wat je normaal vermijd?
Liefs,
Lisa
--
Hallo, ik ben Lisa. 👋
Ik coach vrouwen van pleasen, overdenken en altijd sterk zijn naar rust, thuiskomen in hun lijf, hun waarheid en hun vuur.
Dat doe ik door je te helpen zakken uit je hoofd, luisteren naar je lichaam en eerlijk kijken naar de patronen die je ooit beschermden, maar nu beperken.
Blijf gerust hangen en volg me via .lisa als je verlangt naar meer rust, waarheid en vuur.
--