09/10/2026
Ik werd 40 jaar en in plaats van een klassiek feestje met urenlang tafelen, trok ik met mijn vriendinnen naar Jumpsky.
Eerst heerlijk ontbijten, daarna schoenen uit en springen maar!
We lachten, vielen, tuimelden en maakten plezier. Geen diepgaande gesprekken of verplichtingen. Gewoon spelen.
En weet je wat me het meest raakte? Iedereen was zo enthousiast over mijn idee.
Achteraf voelde ik vooral dankbaarheid. Het had ons allemaal deugd gedaan.
Ik voelde héél veel vrijheid. Want vroeger zou ik mijn verjaardag misschien anders hebben ingevuld. Vanuit verwachtingen, vanuit wat hoort of wat anderen van mij verwachten.
Maar steeds vaker voel ik dat het anders mag.
Ook nu er heel wat moeilijke dingen spelen in mijn leven, wil ik bewust ruimte maken voor wat me blij maakt.
Niet alleen bezig zijn met wat zwaar is, maar ook kiezen voor wat licht voelt.
Tijdens het springen kwamen twee kindjes ons, een groep volwassenen, zelfs vragen om mee te spelen. Hoe leuk moet dat eruitgezien hebben? 😅
En misschien is dat wel iets wat ik mezelf de komende jaren nog vaker wil gunnen:
Niet wachten tot alles rustig is.
Niet wachten tot alle moeilijke dingen opgelost zijn.
Niet wachten tot er een reden is om iets te vieren.
Maar ook midden in het leven, met alles wat erbij hoort, bewust kiezen voor momenten die deugd doen.
Want we mogen zoveel dragen, regelen, oplossen en volhouden.
We zijn zo vaak goed geworden in sterk zijn, dat we soms vergeten hoeveel deugd het doet om gewoon eens onbezonnen te zijn.
Om te springen zonder na te denken.
Om te lachen zonder reden.
Om iets te doen omdat je er zin in hebt.
Mijn wens voor mijn 40ste levensjaar? Blijven voelen waar ik blij van word en mezelf toestaan om daarvoor te kiezen.
En dat wens ik elke vrouw toe. ♥️
Dat je niet wacht tot alles perfect is om plezier te maken. Dat je jezelf de vrijheid gunt om te kiezen voor wat haar deugd doet.
Omdat het kan.
Omdat dit het leven is.
En omdat je daar geen 40 voor hoeft te worden.
