25/07/2026
Vandaag exact 1 jaar geleden liet ik mij opereren aan mijn endometriose.
En what a hell of a ride dat geweest is.
De littekens op mijn buik zijn klein. Wat er binnenin gebeurd is, had ik serieus onderschat. Het herstelproces vroeg zoveel meer van mij dan ik ooit had verwacht.
Ik heb mijn operatie laten opnemen en intussen al een keer of 10 bekeken (ja echt, haha 😅). Het heeft me enorm geholpen om te begrijpen wat er allemaal gebeurd was daarbinnen, en om mijn brein tot rust te brengen.
Mijn immuunsysteem stond helemaal op zijn kop. Ik was echt aan het zoeken naar evenwicht, terwijl ik van mezelf alles perfect wou doen. Perfect eten. Perfecte ademhalingsoefeningen. Vooral geen stress mogen hebben. Zoveel druk die ik mezelf oplegde, dat ik er uiteindelijk zelf onder doorging.
Perfectie lukt niet. Herstel gaat over evenwicht. Over genieten van het leven, niet over nog meer druk en to-do's.
Ik ben mezelf op veel vlakken echt tegengekomen. Ik heb mij laten begeleiden, door de liefste collega's: Orthomoleculaire therapie, osteopathie, familieopstelling, acupunctuur, bekkenbodemkine, soundhealing, yoga, noem maar op.
Zo ontzettend dankbaar voor iedereen die op mijn pad is gekomen. 🙏
Een jaar geleden. Still healing. En dat is oké. 💚
Zit jij zelf ook middenin een herstelproces, van endometriose of iets anders? Ik ben benieuwd hoe jij dat evenwicht probeert te vinden. Vertel het gerust hieronder 👇
