08/11/2026
đźâ¤ď¸ Sommige herinneringen neem je niet mee in je koffer⌠maar draag je voor altijd in je hart.
Sinds gisteren is iedereen weer thuis. De koffers zijn uitgepakt, de vertrouwde routines keren langzaam terug en het leven gaat weer zijn gewone gang.
Maar ergens, verspreid over verschillende huisjes, krijgt Texel nu een heel bijzonder plekje. â¤ď¸
Onze begeleiders kregen van mij een kleine vuurtoren cadeau. Een eenvoudig bedankje, maar met een betekenis die zoveel groter is dan het geschenk zelf.
Want een vuurtoren staat voor zoveel waar wij bij Groeistof in geloven.
⨠Licht brengen wanneer iemand het even niet meer ziet.
⨠Een houvast zijn wanneer de golven van het leven hoog worden.
⨠Niet de weg voor iemand bepalen, maar helpen om opnieuw zijn eigen richting te vinden.
En dat is precies wat onze begeleiders deze week hebben gedaan.
Ze waren er. Niet alleen als professional, maar vooral als mens.
Met hun warmte, hun geduld, hun deskundigheid, hun luisterend oor en soms gewoon door op het juiste moment naast iemand te gaan staan.
Ze hebben kinderen zien groeien, ouders zien zoeken, gezinnen zien verbinden. Ze hebben gelachen, getroost, gedragen en soms ook hun eigen grenzen verlegd.
En wat mij misschien nog het meest raakt, is dat ze niet alleen iets hebben gegeven⌠Ze hebben zelf ook iets mee naar huis genomen.
Want echte verbinding werkt altijd in twee richtingen. â¤ď¸
Voor mij is dat de essentie van Groeistof. Niet alleen mensen begeleiden in hun groei, maar ook zelf blijven groeien door de mensen die ons pad kruisen.
Wanneer ik nu de foto's zie van die kleine vuurtorens die een plekje krijgen in hun huis, word ik stil.
Omdat ik besef dat we samen zoveel meer hebben opgebouwd dan een team dat een week lang gezinnen begeleidt.
We hebben iets wat je niet kunt kopen, niet kunt afdwingen en niet zomaar kunt organiseren: een verbondenheid die blijft bestaan, ook wanneer iedereen weer zijn eigen weg gaat.
Lieve begeleiders, dank jullie wel. Niet alleen voor wat jullie doen, maar vooral voor wie jullie zijn.
Ik hoop dat jullie vuurtoren jullie af en toe doet stilstaan bij wat jullie voor anderen betekenen. Ook op de dagen waarop jullie daar zelf misschien aan twijfelen.
Want soms beseffen we niet hoeveel licht we brengen in het leven van een ander. â¤ď¸
Texel is voor deze keer voorbij. Maar wat daar gegroeid is, reist met ons mee.
En misschien is dat wel het allermooiste aan ons werk: dat je nooit helemaal weet hoe ver het licht dat je hebt aangestoken, zal blijven schijnen. đźâ¨
â¤ď¸ En aan iedereen die dit leest: wie is voor jou ooit een vuurtoren geweest op een moeilijk moment in je leven?
Misschien is dit wel het perfecte moment om die persoon eens te laten weten hoeveel licht hij of zij voor jou heeft gebracht. â¤ď¸