https://www.facebook.com/109900247958665/

Solena - De weg naar innerlijke rust

Startpagina
België
Duffel
Solena - De weg naar innerlijke rust

AFSPRAAK MAKEN

Voor het maken van een afspraak kan je terecht op het nummer 0485/48.06.84. In uitzonderlijke omstandigheden kan hiervan afgeweken worden.

🌱 Hartcoherentiecoach en lichaamswerker
🌱 Voor wie merkt dat ontspannen niet meer vanzelf gaat
🌱 Meer rust, veiligheid en verbinding met jezelf
🌱 Praktijkruimte te Zemst
🌱 www.solena.one OPENINGSTIJDEN

- oneven weken:
donderdag: 17u - 21u

- even weken:
vrijdag: 13u - 17u

Indien bovenstaande openingstijden niet mogelijk zijn voor jou, aarzel niet om contact op te nemen. BETALEN

Je kan cash betalen of via bank app. ANNULEREN

Indien je verhinderd bent, gelieve minstens 24u op voorhand een seintje te geven.

03/07/2026

Gisteren had ik een gesprek dat me deed glimlachen.

Zo'n gesprek waarbij je plots beseft hoe vaak we onszelf eigenlijk in de wachtkamer van het leven zetten.

We zijn voortdurend op zoek naar het volgende inzicht. De volgende cursus. De volgende boodschap. De volgende bevestiging. Alsof er ergens een magisch moment bestaat waarop iemand zegt: "Zo. Nu ben je er klaar voor. Nu mag je beginnen leven."

Maar wat als dat moment nooit komt? Wat als het leven niet wacht tot jij alles begrijpt? Wat als je niet eerst nog tien dingen moet leren, helen, verwerken of loslaten? Wat als je eigenlijk al veel verder staat dan je zelf ziet?

Soms zijn we zo gefocust op waar we naartoe willen, dat we vergeten te kijken naar hoe ver we al gekomen zijn. Dan zijn we bezig met de top van de berg, terwijl we vergeten te genieten van het uitzicht onderweg. We kijken naar wat er nog ontbreekt.

Terwijl het leven ons ondertussen elke dag kleine cadeautjes geeft: een wandeling in de zon, een fijne ontmoeting, een warme tas thee, een moment van rust, een inzicht, een glimlach, een diepe ademhaling.

Het zijn vaak de kleine dingen die samen een mooi leven vormen. Niet ergens in de toekomst. Maar vandaag. Hier en nu. 💫

Misschien hoef je vandaag niet te weten hoe jouw hele toekomst eruitziet. Misschien hoef je niet te weten welke stap er over zes maanden komt. Misschien is de enige vraag die belangrijk is: "Wat voelt vandaag juist voor mij?" En dan die stap zetten. Niet de stap van volgende maand. Niet de stap van volgend jaar. Gewoon die van vandaag.

Het leven ontvouwt zich zelden wanneer we het proberen te controleren. Vaak ontvouwt het zich wanneer we stoppen met zoeken…en beginnen leven. Wanneer we stoppen met wachten op later en JA zeggen tegen vandaag. 💚

🌿 Waar mag jij vandaag wat meer "ja" tegen zeggen? 🌿

19/06/2026

🌿 Een kleine vraag, een groot verschil 🌿

De afgelopen maanden heb ik met veel liefde gewerkt aan mijn website. Ze is ondertussen helemaal klaar en ik ben er ontzettend blij mee.

Maar er is één onderdeel dat ik nog graag verder wil aanvullen: de ervaringen van de mensen die ik de voorbije jaren heb mogen begeleiden.

Daarom deze warme oproep.

Ben je ooit bij mij geweest voor hartcoherentie, Access Bars, BRTT & TRB of een ontspanningsmassage? Dan zou ik het heel fijn vinden als je een paar zinnen wilt schrijven over jouw ervaring.

Dat hoeft helemaal geen lange tekst te zijn. Gewoon wat je hebt ervaren, wat je is bijgebleven of wat een sessie jou heeft gebracht.

Voor mij zou dat een enorme hulp zijn.
Niet alleen omdat het mijn website verder aanvult, maar ook omdat jouw ervaring misschien net dat extra vertrouwen kan geven aan iemand die vandaag nog twijfelt om hulp te zoeken of de stap naar een eerste afspraak te zetten.

Je mag jouw ervaring bezorgen via:
🌱 Messenger
🌱 Instagram
🌱 e-mail: [email protected]
🌱 via het contactformulier op mijn website www.solena.one

Kies gerust wat voor jou het makkelijkst is.

Alvast een oprechte dankjewel aan iedereen die de tijd neemt om iets te schrijven. 💚

Liefs
Daisy

12/06/2026

🌿 Solena is geboren 🌿

Sommige veranderingen kondigen zich niet luid aan. Ze groeien stilletjes. Stap voor stap. Van binnenuit.

De voorbije maanden viel steeds meer op zijn plaats. Wat eerst nog een gevoel was, kreeg langzaam vorm. Een naam, een plek en een visie die helemaal kloppen met wie ik vandaag ben.

Daarom deel ik vandaag met veel plezier mijn nieuwe praktijknaam met jullie.

✨ SOLENA – De weg naar innerlijke rust ✨

Een naam die staat voor zachtheid, warmte, rust en thuiskomen bij jezelf.

Naast een nieuwe naam verhuis ik ook naar een nieuwe praktijkruimte. Vanaf heden kan je mij vinden te Zemst in een warme omgeving waar ik je met veel liefde ontvang voor Access Bars®, BRTT® & TRB®, hartcoherentie en ontspanningsmassages.

Mijn missie blijft hetzelfde:
Mensen helpen om opnieuw rust te vinden in hun hoofd, zachtheid te voelen in hun lichaam en meer ruimte te creëren voor zichzelf.

Alleen voelt het nu nóg meer als mezelf.

Ik kijk ernaar uit om dit nieuwe hoofdstuk met jullie te delen. 💚

Welkom bij SOLENA.

Voor meer informatie, neem zeker een kijkje op www.solena.one.

11/06/2026

Afgelopen weekend ging ik voor de eerste keer ‘bosbaden’.

Samen met een fijne groep mensen trokken we de natuur in. Geen prestatiedoelen. Geen planning. Geen haast. Gewoon wandelen, kijken, luisteren en genieten van alles wat de natuur te bieden heeft.

Tijdens het bosbaden kwam het woord vertragen verschillende keren aan bod. En gek genoeg is dat woord sindsdien blijven hangen. Niet omdat het iets nieuws was, maar omdat het me eraan herinnerde hoe belangrijk het eigenlijk is.

We leven in een maatschappij waarin alles snel moet gaan. We werken, zorgen, plannen, organiseren en denken voortdurend vooruit. Voor we het weten, zijn we alweer bezig met de volgende taak, de volgende afspraak of het volgende doel. Daardoor vergeten we soms om stil te staan bij wat er nu al is.

Voor mij betekent vertragen niet zomaar minder doen. Het betekent bewust aanwezig zijn in het moment, eens rustig in- en uitademen, de zon op je gezicht voelen, genieten van de natuur om je heen, aandacht geven aan wat er vandaag al is, enz.

Dat lijkt eenvoudig, maar hoe vaak doen we dat nog echt?

Daarom ben ik dankbaar dat ik vanaf nu elke week tijd mag doorbrengen op een plek waar dat bijna vanzelf gaat. Een plek met uitzicht op velden, bloemen en natuur. Een plek waar ik automatisch even vertraag, waar ik af en toe bewust geniet van alles wat er rondom mij leeft. Een plek die perfect past bij de richting die ik zelf steeds meer aan het kiezen ben.

Meer daarover vertel ik héél binnenkort. 🤗

Maar eerst ben ik benieuwd:
Wanneer heb jij jezelf voor het laatst toestemming gegeven om echt even te vertragen? 💚

26/05/2026

Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat authenticiteit niet betekent dat je jezelf “gevonden” hebt.

Authenticiteit betekent voor mij durven luisteren naar dat stille gevoel vanbinnen dat zegt "dit klopt niet meer helemaal” of net “hier mag ik zachter worden”. En vervolgens daarnaar handelen.

Sommige plekken voelen goed voor een bepaalde periode in je leven. Tot je voelt dat je gegroeid en veranderd bent. Dat je nood hebt aan iets dat nog dichter aansluit bij wie je vandaag bent.

Dat is exact wat er de afgelopen tijd bij mij gebeurd is.

Ik voelde steeds sterker het verlangen naar een plek die meer MIJ weerspiegelt.
Meer rust. Meer warmte. Meer thuiskomen.
Een plek die niet alleen mooi is… maar die je ook voelt.

En daarom komt er binnenkort iets nieuws aan. 🤗
Een nieuwe plek. Een nieuwe energie. Nog dichter bij wie ik werkelijk ben.

Ik kijk er zo hard naar uit om het binnenkort met jullie te delen. 💚

06/04/2026

Een beetje rust, iets gezelligs en hier en daar iets lekkers...meer hoeft dat vandaag niet te zijn. 💚

🌿 Een fijne paasmaandag gewenst 🌿

05/03/2026

🌿 Vandaag is een dag waarop niets moet...en alles mag 🌿

Geen planning.
Geen lijstje dat nog afgewerkt moet worden.
Gewoon doen waar ik zin in heb.

Voor mij zijn het vaak de eenvoudige dingen die het verschil maken: even naar buiten gaan, de natuur in, tijd doorbrengen met mensen die me dierbaar zijn.

Dat zijn de momenten waarop ik merk hoe mijn lichaam weer rustiger wordt.

We zijn zo vaak bezig met zorgen, regelen en doorgaan. Maar soms heb je gewoon even een dag nodig waarop je niets hoeft.

Vandaag was zo’n dag voor mij.
En ik voelde opnieuw hoe goed dat kan doen.

Ik hoop dat jullie de komende dagen ook ergens zo’n moment kunnen nemen. 💚

16/02/2026

We zoeken vaak manieren om tot rust te komen. We doen ademhalingsoefeningen, mediteren, wandelen in de natuur, luisteren naar zachte muziek. En dat zijn allemaal waardevolle manieren om ons zenuwstelsel te ondersteunen.

Maar er is iets dat nog eenvoudiger is. Iets dat volledig natuurlijk is en waar we als mens eigenlijk voor gemaakt zijn. En toch mogen we dit vaker doen.

Een veilige knuffel! 💚

Wanneer je warm en oprecht lichamelijk contact hebt met iemand bij wie je je echt veilig voelt, gebeurt er iets heel concreets in je lichaam. Dit is geen zweverig idee, dit is pure biologie. Je lichaam maakt oxytocine aan, het knuffelhormoon. Je stresshormoon, cortisol, daalt. Je hartslag vertraagt. Je adem wordt vanzelf dieper. En zonder dat je er moeite voor doet, krijgt je lichaam één duidelijke boodschap: het is veilig.

Ons zenuwstelsel reguleert niet alleen via technieken of oefeningen, maar ook via verbinding. Het zenuwstelsel van de ene mens kan dat van de andere helpen verzachten. Dat noemen we co-regulatie. Het is één van de meest natuurlijke vormen van herstel.

Wanneer aanraking werkelijk veilig voelt, kan een langere knuffel – twintig tot dertig seconden – een merkbare verschuiving brengen. Je voelt hoe je schouders zakken. Hoe je adem ruimer wordt. Hoe je lichaam het signaal krijgt dat het niet alles alleen hoeft te dragen.

Zo eenvoudig. Zo natuurlijk. Zo liefdevol.

En tegelijk is dit niet voor iedereen vanzelfsprekend. Niet iedereen heeft iemand dichtbij om spontaan mee te knuffelen. Soms is nabijheid iets wat mag groeien. Soms voelt het spannend om je lichaam zo dichtbij dat van iemand anders te brengen.

Misschien mag je het dan heel klein maken. Niet forceren. Niet over je grens gaan. Gewoon eens voelen bij iemand die veilig aanvoelt. Misschien een iets langere omhelzing dan je gewend bent. Misschien bewust samen uitademen. En kijken wat er gebeurt.

Je lichaam mag zelf aangeven wat goed voelt.

En als jij iemand in je omgeving kent die vaak alleen is, of waarvan je voelt dat die weinig echte nabijheid ervaart, dan kan jouw warme aanwezigheid meer betekenen dan je denkt. Een iets langere omhelzing. Een bewuste aanraking.
Natuurlijk alleen als het voor jullie beiden goed voelt...

We onderschatten soms hoe krachtig iets eenvoudigs kan zijn.

🤍 We zijn gemaakt om elkaar te dragen. 🤍

14/02/2026

Gisterennamiddag kreeg ik van een cliënt een cadeautje. Gewoon uit dankbaarheid. Voor de begeleiding. Voor de steun. Voor de ruimte die er mag zijn tijdens de sessies. En terwijl ik het aannam, voelde ik heel even een bekend stemmetje opkomen. Dat stemmetje dat zegt: “Dit is toch gewoon je werk. Je hebt niets speciaal of extra gedaan.” Dat gevoel was niet groot, maar wel aanwezig. Een soort ongemak. Alsof ontvangen nog altijd iets is dat ik eerst moet rechtvaardigen.

En ik hoorde me zeggen: “Oh, dat is lief, maar dat had je niet moeten doen.”

Pas daarna begon ik erover na te denken. Ik keek naar de warmte in dat gebaar. Naar de oprechtheid. En ik voelde dat het niet ging over “moeten” of “verdienen”. Het ging over dankbaarheid. En dat mocht ik gewoon ontvangen.

’s Avonds kreeg ik bloemen van een hele goede vriend. Gewoon zomaar. En ook hier was mijn eerste reactie: “Oh, dat had je niet moeten doen.” Het kwam er automatisch uit, nog voor ik er echt bij stilstond. Dat oude reflexje om het kleiner te maken, was er dus nog altijd. Maar ik voelde het deze keer meteen.

Ik bleef even staan bij wat ik wilde zeggen en ik herpakte me. Ik keek naar hem, naar de oprechtheid in zijn gebaar, en zei: “Dankjewel. Dat is lief. Ik vind het echt heel fijn.” En ik zag hoe hij meteen oplichtte. Alsof mijn woorden hem bevestigden dat zijn gebaar was aangekomen. Dat zijn dankbaarheid gezien werd. Dat hij iets had kunnen geven wat waarde had.

Wat mij gisteren het meest raakte, was het besef waarom iemand iets geeft, zomaar, uit het hart. Niet om indruk te maken. Niet omdat het hoort. Maar gewoon uit dankbaarheid. Om te laten zien: ik ben blij met wat jij voor mij betekent. Ik ben blij met wat jij voor mij hebt gedaan. En ik zag wat erkenning doet. Hoe iemand blij wordt wanneer zijn gevoel niet wordt weggewuifd, maar echt wordt ontvangen.

Dus bij deze, heel eenvoudig: dankjewel. Voor het cadeautje. Voor de bloemen. Voor de warmte. Het heeft me laten voelen hoe waardevol echte verbinding is.

En misschien, als jij de volgende keer iets krijgt — een compliment, een klein gebaar, een cadeautje — kan je heel even stilstaan bij de intentie erachter. Bij wat de ander ermee wil zeggen. En dit simpelweg erkennen. 💚

29/01/2026

Gisteren zat ik samen met een vriendin. Gewoon rustig bij elkaar. Op een bepaald moment vroeg ze hoe het met me ging en zonder er een groot verhaal van te maken, zei ik dat ik in een moeilijkere periode zit. Dat ik moe ben. Dat het soms voelt alsof ik alles alleen draag. Niet als klaagzang, niet dramatisch, gewoon eerlijk.

En haar reactie raakte me dieper dan ik had verwacht. Ze zei: “Ik herken dit zo hard.” Meer was er niet nodig. Geen advies, geen oplossingen, geen goedbedoelde tips. Alleen dat ene zinnetje. Ik herken dit. En ineens voelde alles wat lichter.

Het deed me beseffen hoeveel mensen dit gevoel dragen zonder het uit te spreken. Alleenstaande ouders die instaan voor het huishouden, de zorg voor hun kinderen, het financiële, hun job. Maar evengoed mensen die samenleven en toch het gevoel hebben dat veel op hun schouders rust. Vrouwen, ja, maar ook mannen. Mensen die zorgen, regelen, vooruitdenken, dragen. Vaak al jaren. En ergens onderweg sluipt er een stille moeheid binnen. Niet omdat het leven ondraaglijk is, maar omdat er zó weinig momenten zijn waarop je zelf even niets hoeft vast te houden.

Het verlangen om gedragen te worden en even niet sterk te moeten zijn, roept bij veel mensen schaamte op. Alsof het falen is. Alsof je tekortschiet. Alsof je dit toch gewoon zou moeten kunnen. Maar dat klopt niet.

Het gevoel van onzekerheid, onmacht of frustratie, het verlangen naar rust, het niet goed weten waar je staat tussen het oude dat niet meer klopt en het nieuwe dat er nog niet is. Dat is geen zwakte. Dat is menselijk.

En weet…het wordt vaak lichter op het moment dat je het kunt delen met anderen. Met het uitspreken bij een vriendin, een partner, iemand die je vertrouwt. Niet om opgelost te worden, maar om erkend te worden. Om te horen: ik zie je. Ik herken dit. Je bent niet alleen. 💚

Adres

Spiltstraat 112
Duffel
1980

Telefoon

+32485480684

Website

facebook.com

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Solena - De weg naar innerlijke rust nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Wilt u dat uw praktijk hét hoogst genoteerde Kliniek in Duffel wordt?