27/01/2026
😆 Oeps... I dit it again 😆
Zaterdag gekeken waar de ☀️ scheen. Nergens in heel Europa 🤣. Zondag het vliegtuig naar Marseille genomen ✈️.
Uitgeput van de trip en in de gietende regen 🌧️ helemaal overprikkeld aangekomen 😔.
Ik kon maar 1 ding denken: ik wil terug naar huis 🏠. Toch maar gebleven en het een kans gegeven 🙂.
Maandag scheen de ☀️en kwam ik mezelf tegen toen ik verdwaalde🙈 in 🌳la Qamarque🌳.
Dinsdag regende het opnieuw en heb ik 'geklommen' naar de Notre-Dame de la Garde 🕍
Maar wat ik dus eigenlijk zeggen wil 😮💨:
Ik probeer het leven te 🎉 vieren 🎉 in vreugde en verdriet 😔. En verdriet en pijn zit er nog steeds, onder alle laagjes, ergens heel diep van binnen (waar niemand het ziet).
Rouwen om het verlies van mogelijkheden tgv men hersenletsel, rouwen om niet helemaal de mama te kunnen zijn die ik zou willen zijn.
⚠️ Maar hé, in alle donkerste die regelmatig men hoofd binnendringt, probeer ik in het licht te blijven staan. Laat de ☀️ maar op mij schijnen 😇. Laat me alles aannemen wat het leven me te bieden heeft 🙏.
Mijn hoop❓ Dat wanneer ik in het licht ga staan dit ook kan afspraken op anderen ❤️🙏❤️
rustzoeker rustinjehoofd mindermoeten meermogen genieten mentaalwelzijn metjezelfzijn voeljelijf zelfacceptatie zelfliefde dankuman&(schoon)ouders
