13/06/2026
Oefeningen, tips en informatie rond luchtwegen, schouders, nek en rug.
Ik heb door de jaren heen ervaren dat eenvoudige dingen een enorm verschil kunnen maken.
Een paar maanden geleden zag ik online een video van een man die oogbewegingen deed voor de nek, rug en schouders.
Bij hooikoorts, allergieën, een beklemmend gevoel op de luchtwegen en chronische spierspanningen in nek en schouders gebruik ik zelf verschillende hulpmiddelen.
Pollenallergie:
Katoenen zakdoeken.
Kleenex bevat veel stofdeeltjes. Als je ook gevoelig bent voor stof, blijf je jezelf daar telkens opnieuw aan blootstellen. Bij vers gewassen katoenen zakdoeken heb je dat probleem niet.
Een luchtbevochtiger tijdens de nacht.
Lymfedrainage door zachte massage en drukpunten op gezicht en nek.
Deze oefeningen vind je overal online.
En iets waar opvallend weinig over gesproken wordt: oogoefeningen.
Pas op hé, nu komt het. Ik ben 61 en had hier nog nooit over gehoord.
Wel natuurlijk over EMDR, maar niet over deze oogoefeningen die ik toevallig zag in een online video. Ik dacht: baat het niet, dan schaadt het niet.
Het effect was zo groot dat ik het nog elke dag doe.
Ik zit, zoals zovelen, vaak aan mijn bureau en had constant een gespannen houding, met ook nek- en schouderbladpijn.
Mijn nek- en schouderpijn verdwenen.
Wanneer ik de oefeningen doe met mijn ogen, voel ik mijn sinussen en neus openen. Ik voel alles opengaan.
Wat veel mensen niet weten, is dat de ogen niet alleen dienen om te kijken.
De oogspieren staan via verschillende hersenzenuwen rechtstreeks in verbinding met de hersenstam.
In diezelfde hersenstam bevinden zich ook centra die betrokken zijn bij ademhaling, houding, evenwicht, nekspieren, schouderspieren en het autonome zenuwstelsel.
Met andere woorden: de systemen die onze ogen, nek, schouders en ademhaling aansturen, werken veel nauwer samen dan de meeste mensen beseffen.
Wanneer je je ogen extreem naar links, rechts, boven of onder beweegt en daar even blijft kijken, worden bepaalde neurologische verbindingen geactiveerd.
Bij mij heeft dit een blijvende positieve invloed op spanning in de nek, schouders, borstkas en kaak.
Daarom ervaren sommige mensen tijdens dergelijke oefeningen spontaan een diepe zucht, meer ademruimte, ontspanning van de schouders of een gevoel dat de borstkas zich meer opent.
De luchtwegen worden niet letterlijk geopend door de ogen.
Wat wel gebeurt, is dat het zenuwstelsel tot rust kan komen, waardoor spieren rond nek, schouders en borstkas ontspannen.
Daardoor wordt ademhalen vaak gemakkelijker.
Wanneer mijn neus dan toch nog eens dichtzit door de pollen of stof, doe ik die oefening en is mijn neus na een kwartier vrij.
Veel mensen realiseren zich bovendien niet hoeveel spanning zich jarenlang kan vastzetten rond de ogen. Denk maar aan oogmigraine.
Of denk maar aan stress, langdurig schermgebruik, piekeren, alertheid, angst of chronische spanning.µ
Die spanning beperkt zich niet tot de ogen alleen, maar vormt vaak één geheel met de nek, schouders en kaak.
Zelf doe ik daarom dagelijks deze eenvoudige oefening.
Ik ga rechtop zitten.
Mijn hoofd blijft volledig stil.
Vervolgens kijk ik met mijn ogen zo ver mogelijk naar boven en houd die positie ongeveer 20 tot 30 seconden aan.
Daarna keer ik terug naar het midden en neem ik even rust.
Vervolgens herhaal ik dit naar rechts, links en schuin in alle richtingen, alsof ik de cijfers van een klok volg.
Belangrijk is dat je niets forceert.
De oefening mag wat ongemakkelijk aanvoelen. Je kan het vergelijken met het indrukken van een drukpunt op je lichaam. Dat doet eerst pijn, maar daarna verdwijnt het. Dat noemen ze knopen, je weet wel.
Bij de oogkassen is dat net zo. Je voelt dat letterlijk vastzitten en nadien komt de bevrijding.
Rustig opbouwen is altijd verstandig.
Wat ik bijzonder interessant vind, is dat oogmotorische oefeningen tegenwoordig ook gebruikt worden binnen bepaalde vormen van kinesitherapie en neurologische revalidatie, onder andere bij nekklachten, duizeligheid, hoofdpijn en spanningsgerelateerde klachten.
Het is geen wondermiddel. Maar voor mij persoonlijk wel. Niet iedereen is ermee gebaat, lees ik.
Maar soms kunnen eenvoudige dagelijkse gewoontes een groter verschil maken dan we verwachten.
Voor mij persoonlijk was dit één van die ontdekkingen.
Ik ben ook allergisch voor graspollen en we zitten momenteel midden in dat seizoen. Normaal gezien heb ik enorm veel last en nu bijna niets.
Ik ben al sinds april verlost van allergiepillen. Die neem ik niet meer.
Misschien heeft iemand anders er ook iets aan en kon ik helpen, want dat was de bedoeling van mijn betoog.