24/08/2026
Soms zijn we opvallend streng voor wie we vandaag zijn. Maar vaak ook voor wie we vroeger waren.
Wanneer we onszelf erg negatief bekijken, kleuren ook onze herinneringen mee. Mooie momenten verdwijnen naar de achtergrond, bepaalde beelden worden minder toegankelijk en zelfs het kind dat we ooit waren, kan bekeken worden door de bril van kritiek: te gevoelig, te druk, niet flink genoeg, lastig, arrogant …
Foto’s kunnen dan soms iets in beweging brengen. Zeker wanneer herinneringen erg vaag zijn. Uitgevaagd lijken. Vertroebeld door alle oordelen die we er bij het opgroeien op gekleefd hebben.
Soms zit er zelfs weerstand op. Of angst om die oude fotoboeken open te slaan.
Door oude beelden opnieuw te bekijken, komt dat kleine kind weer wat meer naar de voorgrond. En dat is niet altijd gemakkelijk. Het vraagt soms om vertraging. Om tijd te maken voor wat zich aandient, zonder te forceren en op je eigen tempo.
Kijken naar die foto’s betekent bovendien niet alleen kijken naar wat moeilijk was. Het kan ook helpen om opnieuw te zien wie dat kind was: nieuwsgierig, creatief, spontaan, zorgzaam, enthousiast, kwetsbaar, eigenwijs misschien.
En dan kan er ruimte ontstaan voor een andere vraag: Niet: “Wat was er mis met mij?” Maar: “Wat had dit kind nodig?”
Geborgenheid? Aandacht? Erkenning? Bescherming? Ruimte om zichzelf te zijn?
Vanuit die blik kunnen we soms ook anders kijken naar wat we vandaag nodig hebben. Met minder oordeel en wat meer mildheid.
Zelfcompassie betekent niet dat we alles moeten goedpraten of positief moeten maken. Wel dat we proberen om met iets meer begrip te kijken naar wat we voelden, hoe we probeerden om te gaan met wat er gebeurde en wat we toen nodig hadden.
En ook hier hoeft niets geforceerd te worden. Je hoeft dat kind op de foto niet meteen lief te vinden. Je hoeft zelfs nog geen warmte te voelen. Ook die stap kan soms nog te groot zijn.
Het begint met gewoon mogen kijken.
En daarna, heel voorzichtig, durven kijken.
Wetende dat je dit niet alleen hoeft te doen. Dat er ruimte mag zijn voor wat naar boven komt. En voor je eigen tempo.
Meer lezen over mildheid en het temperen van je innerlijke criticus:
https://www.fulfilpraktijk.be/temper-je-innerlijke-criticus
Bij FulFil hebben we hierover ook een e-pakket waarmee je zelfstandig aan de slag kunt.
Foto met AI gegenereerd om privacy te vrijwaren