08/04/2026
ถ้าวันหนึ่ง…ต้องเดินต่อบนทางนี้คนเดียว
คงเลือกเดินต่อ แม้หัวใจจะยังรู้สึกว่างเปล่า
เพราะการอยู่คนเดียว อาจเจ็บเพียงชั่วคราว
แต่การต้องทนอยู่กับความรู้สึกที่ถูกทำร้ายซ้ำ ๆ มันเจ็บทุกวัน
ไม่อยากต้องคอยถามตัวเองว่า “วันนี้จะต้องเสียใจเรื่องอะไรอีก”
ไม่อยากต้องคอยให้อภัยกับเรื่องเดิม ๆ
ไม่อยากต้องแสร้งยิ้ม ทั้งที่ข้างในกำลังแตกสลาย
ความรักควรเป็นที่พักของหัวใจ
ไม่ใช่สถานที่ที่ทำให้เราต้องระแวง ร้องไห้ และพยายามอดทนอยู่ตลอดเวลา
ถ้าวันหนึ่งต้องเดินต่อบนทางนี้คนเดียวจริง ๆ
อย่างน้อยก็ยังได้กลับมารักตัวเอง
ได้ใช้ชีวิตโดยไม่ต้องแบกความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เพราะบางครั้ง…การเดินจากไป ไม่ใช่เพราะหมดรัก
แต่เพราะไม่อยากขอทนกับความรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว
และการเลือกตัวเอง…ก็ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว
แต่มันคือการรักษาหัวใจที่บอบช้ำมานาน จนไม่เหลือแรงจะทนอีกต่อไป.
