07/25/2026
در زمانهای که از تو میخواهند هر چیزی باشی جز خودت، شاید بزرگترین نافرمانی این باشد که بینیاز از گوشهچشم دیگران، آزاد زندگی کنی.
“فرا تجربه ای از 30 سال مشاوره با زنان، تجربه مشترکی که ما را به هم متصل می کند”
از کودکی به من آموختند که دوستداشتنی بودن، مهمتر از خود بودن است.
برای دوست داشته شدن، تکهای از خودم را پشت درِ اتاق کودکی جا گذاشتم.
در مدرسه، بخش دیگری را میان نمرهها، تشویقها و مقایسهها دفن کردم.
جامعه سهم خودش را خواست؛ صدایم را، جسارتم را، تفاوتهایم را. آرامآرام یاد گرفتم هرچه شبیهتر باشم، پذیرفتهترم.
بعد نوبت همسری رسید.
از من زنی میخواستند که همیشه کمتوقع باشد؛ زنی که خود را بیوقفه با دیگری تطبیق دهد، سکوت را به جای اعتراض انتخاب کند، لبخندهای مصنوعی را به جای اشکهای واقعی بر چهره بنشاند و هر روز نمایش خوشبختی را بینقص اجرا کند.
نه برای محبوب شدن…
برای اثبات شدن.
برای آنکه ثابت کند تا آخرین ذره وجودش را در این رابطه خرج کرده است. هر بار که بیشتر میبخشید، گمان میکرد این بار کافی خواهد بود؛ این بار خواهد شنید: «تو کافی هستی.» ادامه در سابستک....
در زمانهای که از تو میخواهند هر چیزی باشی جز خودت، شاید بزرگترین نافرمانی این باشد که بینیاز از گوشهچشم دیگران، آزاد زندگی کنی.
