13/08/2026
Το να γίνεσαι «γονιός» του εαυτού σου δεν σημαίνει να αλλάξεις το παρελθόν. Σημαίνει να αρχίσεις, ως ενήλικας πια, να προσφέρεις στον εαυτό σου όσα ίσως κάποτε χρειαζόταν και δεν πήρε αρκετά.
Να του μιλάς με καλοσύνη αντί με κριτική.
Να τον προστατεύεις βάζοντας όρια.
Να αναγνωρίζεις τα συναισθήματά του αντί να τα ακυρώνεις.
Να του επιτρέπεις να ξεκουράζεται χωρίς ενοχή.
Να τον απομακρύνεις από ανθρώπους και καταστάσεις που τον πληγώνουν.
Να του υπενθυμίζεις ότι δεν χρειάζεται να κερδίσει την αγάπη μέσα από την τελειότητα.
Στην ψυχολογία, αυτή η διαδικασία συχνά περιγράφεται ως reparenting: μαθαίνεις να ανταποκρίνεσαι στις ανάγκες σου με περισσότερη ασφάλεια, φροντίδα, συνέπεια και συμπόνια.
Γιατί μπορεί να μην είχες τον έλεγχο όσων σου δόθηκαν τότε.
Έχεις όμως, ως ενήλικας, όλο και περισσότερες δυνατότητες να επιλέγεις τι θα συνεχίσεις να δίνεις εσύ στον εαυτό σου σήμερα.
Και ίσως ένα σημαντικό κομμάτι της θεραπείας είναι ακριβώς αυτό: Να γίνεις, σιγά σιγά, ο ασφαλής άνθρωπος που κάποτε χρειαζόσουν.