12/11/2024
ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ
Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια προοδευτική εξελισσόμενη εκφυλιστική νόσος των βασικών γαγγλίων του εξωπυραμιδικου συστήματος και οφείλεται στην έλλειψη ντοπαμίνης. Όταν αυτοί οι νευρώνες εκφυλίζονται η έλλειψη ντοπαμίνης προκαλεί δυσλειτουργία του εξωπυραμιδικου κινητικού συστήματος. Αποτελεί την 3η πιο συχνή πάθηση των ενηλίκων μετά τα αγγειακά επεισόδια και τις αρθρικές παθήσεις. Το 74% των ασθενών είναι άνω των 70 ετών και η μέση ηλικία εμφάνισης της νόσου είναι τα 65 έτη. Η κληρονομικότητα πιθανών να εμπλέκεται στην αιτιολογία της νόσου.
Ρόλος Εξωπυραμιδικού Συστήματος
* Επιτελεί εκούσιες κινήσεις
* Προάγει και ρυθμίζει τις αυτόματες κινήσεις
* Συμβάλει στην ρύθμιση των κινήσεων
* Συμβάλει στην ρύθμιση του μυϊκού τόνου και της στατικοκινητικής ισορροπίας του σώματος
ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Η έναρξη της νόσου είναι βραδεία και προοδευτική.
1) Αρχικά στάδια : Αίσθημα βάρους, αιμωδίες, παραισθήσεις, αίσθημα μυϊκής δόνησης, μυϊκοί πόνοι κ.α
2) Σταδιακά : Γενικευμένη δυσλειτουργία, σημαντική βραδυκινησία και αδυναμία ισορροπίας κατά την όρθια στάση και βάδιση
ΚΥΡΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ
☆ Τρόμος (επιδεινώνεται με το άγχος και την κούραση και εξασθενεί στον ύπνο και την ξεκούραση)
☆ Δυσκαμψία
☆ Βραδυκινησία (δυσκολία στην έναρξη και εκτέλεση των κινήσεων)
☆ Απώλεια στατικών αντανακλαστικών
☆Διαταραχές βάδιση (δυσκολία στην έναρξη, βιασύνη στο βήμα, διαταραχή της φυσιολογικής βάδισης πτέρνα-δάκτυλα)
☆ Διαταραχές της στάσης του σώματος (Κάμψη κεφαλής, κάμψη κορμού, προσαγωγή ώμων, κάμψη αντιβραχίων, κάμψη και προσαγωγή δακτύλων. Στα κάτω άκρα κάμψη και προσαγωγή ισχίων, κάμψη γονάτων και ο ασθενείς βαδίζει στα δάκτυλα
☆ Δευτερεύουσες εκδηλώσεις της νόσου (παραισθήσεις, κράμπες, κατάθλιψη, δυστονία άνω άκρων, άνοια, ορθοστατική υπόταση, διαταραχές ύπνου, διαταραχές όρασης κ.α)
ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ
Σύνταξη ενός εξατομικευμένου προγράμματος κινησιοθεραπείας για τον ασθενή με Πάρκινσον πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένο φυσικοθεραπευτή και να περιλαμβάνει τη συνδυασμένη χρήση διάφορων ασκήσεων.
1) Οι διατάσεις αποτελούν σημαντικό κομμάτι στο πρόγραμμα αποκατάστασης και στοχεύουν στη διατήρηση ή την αύξηση του εύρους κίνησης των αρθρώσεων, καθώς και στη βελτίωση της ευκαμψίας των μαλακών μορίων του σώματος.
2) Η επανεκπαίδευση των ισορροπιστικών αντιδράσεων και των αντιδράσεων προσανατολισμού προορίζονται για τη βελτίωση του ισορροπιστικού ελέγχου καθώς και του προτύπου βάδισης.
3) Η εκμάθηση λειτουργικών δραστηριοτήτων βοηθά σημαντικά τον ασθενή με Πάρκινσον στη βελτίωση της καθημερινής του ζωής στο σπίτι ή την εργασία. Για παράδειγμα η εξάσκηση σε δραστηριότητες όπως, η γραφή, συμβάλλουν σημαντικά στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ασθενή.
4) Επιτέλεση ασκήσεων έκφρασης μπροστά στον καθρέφτη θεωρείται αρκετά εύκολη και ευχάριστη διαδικασία. Έχει θετική επίδραση στην ψυχολογία του ασθενή, καθώς τον αποφορτίζει από το άγχος της όλης διαδικασίας.