Nikos Napoleontos DLC

Nikos Napoleontos DLC ΙΑΤΡΕΙΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΣΤΟ ΓΕΣΥ

22/01/2023

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥΣ

1. Δυσκολία κίνησης στον καρπό, στο χέρι και στα δάχτυλα.
Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα μπορεί να προκληθεί από διάφορες καταστάσεις, συχνά λόγω επαναλαμβανόμενων κινήσεων των χεριών και των δακτύλων. Η φλεγμονή των ιστών (η καρπική σήραγγα) ασκεί πίεση στα νεύρα του χεριού. Μπορεί να εκδηλωθεί ως μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αδυναμία στα δάχτυλα, στο χέρι και στον καρπό.

2. Τα δάχτυλα είναι μαύρα ή μπλε.
Η νόσος του Buerger (εμβρυϊκή θρομβοαγγειίτιδα) είναι μια κατάσταση οξείας φλεγμονής και πήξης αρτηριών και φλεβών στα χέρια και τα πόδια. Συχνά εμφανίζεται σε νεαρούς άνδρες που καπνίζουν πολύ. Τα συμπτώματα ξεκινούν με μούδιασμα ή/και πόνο στα χέρια και/ή στα πόδια και προχωρούν σε χλώμιασμα (φαινόμενα Raynaud) ή μελάγχρωση (γάγγραινα) των δακτύλων (χεριών ή ποδιών), ως αποτέλεσμα της δραστικής μείωσης της ροής του αίματος. Επιπλέον, ο πόνος μπορεί να αντανακλάται σε περισσότερα κεντρικά σημεία του σώματος.

3. Μούδιασμα και αδυναμία αίσθησης πόνου ή θερμοκρασίας.
Στα χέρια μας υπάρχουν αμέτρητα νεύρα και διάφοροι τύποι υποδοχέων που μας δίνουν πληροφορίες. Η επικοινωνία γίνεται με δύο τρόπους. Το μούδιασμα ή η μείωση της αισθητηριακής αντίληψης του πόνου, της πίεσης ή της θερμοκρασίας στα χέρια και / ή τα πόδια μπορεί να υποδηλώνει ένα πρόβλημα με τη νευρωνική επικοινωνία, συχνά αποτέλεσμα διαβήτη που ονομάζεται περιφερική νευροπάθεια.
Η νευροπάθεια εμφανίζεται όταν η χρόνια υψηλή γλυκόζη αίματος καταστρέφει τα αιμοφόρα αγγεία και τις νευρικές ίνες, αναστέλλει τη μετάδοση οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών στα άκρα.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν :
μούδιασμα ή μειωμένη ικανότητα αίσθησης πόνου ή αλλαγής θερμοκρασίας.
μυρμήγκιασμα ή αίσθημα καύσου στα χέρια, τα δάχτυλα, τα πόδια ή τα δάκτυλα των ποδιών.
οξύς πόνος ή κράμπες.
αυξημένη ευαισθησία στην αφή – σε μερικούς ανθρώπους, ακόμη και το πουκάμισο δημιουργεί δυσάρεστη ή επώδυνη αίσθηση.
μυϊκή αδυναμία.
απώλεια ανακλαστικών.
απώλεια ισορροπίας και συντονισμού (στα πόδια).
Σοβαρά προβλήματα ποδιών, όπως έλκη, λοιμώξεις, παραμορφώσεις και άλγος των οστών και των αρθρώσεων.

4. Κόκκινα στίγματα στις παλάμες
Γνωστό ως παλαμικό ερύθημα, το σύμπτωμα των κόκκινων κηλίδων στις παλάμες οφείλονται σε πολλούς λόγους
ρευματοειδής αρθρίτιδα
εγκυμοσύνη (προκαλούμενη από ορμονικές αλλαγές)
κίρρωση ήπατος ή άλλες ασθένειες του ήπατος
ασθένεια του θυρεοειδούς
νεοπλάσματα του εγκεφάλου (όγκος)
διαβήτης
σύφιλη
παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων
κάπνισμα
δηλητηρίαση από υδράργυρο
κληρονομικότητα (σπάνια)
Το ερύθημα αυτό είναι επίσης γνωστό ως «παλάμες του ήπατος», «κόκκινες παλάμες» Λόγω της κίρρωσης, το ήπαρ στέλνει επιπλέον ορμόνες στο σώμα, διευρύνοντας τα αιμοφόρα αγγεία και προκαλείται ερυθρότητα.

Ασθένειες όπως η κίρρωση, η ηπατίτιδα ή η λιπώδης ηπατική νόσος μετασχηματίζουν τον κανονικό ιστό του ήπατος σε ουλώδη ιστό. Ο ουλώδης ιστός εμποδίζει τη ροή του αίματος. Σε αυτή την περίπτωση, οι παλάμες σας μπορεί να κοκκινίζουν και να αιμορραγούν εύκολα. Επίσης το δέρμα και τα μάτια σας μπορεί να αρχίσουν να γίνονται κίτρινα.
Το ερύθημα αυτό δεν είναι ασθένεια, αλλά σύμπτωμα υποκείμενης αιτία.

5. Τρέμουλο.
Τα τρέμουλα του χεριού μπορεί να έχει απλές αιτίες, όπως η υπερβολική πρόσληψη καφεΐνης ή νευρικότητα. Εάν όμως είναι χρόνιο, μπορεί να είναι πιο σοβαρο.
Νόσο του Parkinson
ανεπάρκεια μαγνησίου
Έκθεση σε περιβαλλοντικές τοξίνες και βαρέα μέταλλα
Η κατάποση γνωστών τοξινών στα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένης της ασπαρτάμης και των συστατικών σε ενεργειακά ποτά .
υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
αντικαταθλιπτικά φάρμακα
έλλειψη βιταμίνης Β12
ανεπάρκεια βιταμίνης D
διακοπή φαρμάκων
Ανεπάρκεια σε Β1, Β6 και Ε
Η έλλειψη βιταμινών μπορεί επίσης να προκαλέσει κόπωση, δύσπνοια, ζάλη, χλωμό ή κίτρινο δέρμα, ανώμαλο καρδιακό ρυθμό, απώλεια βάρους ή μυϊκή αδυναμία.

Μερικές τροφές με υψηλά επίπεδα βιταμινών:
βιταμίνης Ε – καρύδια, σπόροι κολοκύθας, λιπαρά ψάρια, σκούρα πράσινα φύλλα, αβοκάντο, αμύγδαλα
βιταμίνης Β1 –αβοκάντο, μπάμιες, μελιτζάνες, μπιζέλια, όσπρια, πορτοκάλια, βόειο κρέας, βρώμη, χοιρινό, αυγά.
βιταμίνης Β6 –ρεβίθια, ψάρι, κρέας, πατάτες, φρούτα (εκτός από εσπεριδοειδή), καρύδια, σπανάκι
βιταμίνης Β12 –κρέας, ψάρια, αυγά, αγελαδινό γάλα, γιαούρτι, ελβετικό τυρί.

6. Λευκά νύχια
Οι ανωμαλίες στο σχήμα και το χρωματισμό των νυχιών αποτελούν κοινό σημάδι κάποιας συστημικής ασθένειας. Ο άσπρος χρωματισμός των νυχιών και ο ωχρός ιστός κάτω από αυτά μπορεί να υποδεικνύουν ανεπάρκεια σιδήρου (αναιμία). Το αίμα κάτω από τα νύχια σε αυτές τις περιπτώσεις φαίνεται να μην ρέει και τα νύχια παραμένουν άσπρα ακόμη κι όταν τα πιέζουμε, το αίμα μπορεί να στερείται επαρκούς αιμοσφαιρίνης, μιας πρωτεΐνης που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα.

Άλλα συμπτώματα έλλειψης σιδήρου περιλαμβάνουν κόπωση, ανοιχτό δέρμα, κρύα χέρια και πόδια, κεφαλαλγία, θωρακικό άλγος, αδυναμία, πρήξιμο της γλώσσας, αρρυθμία της καρδιάς και ζάλη.

7. Αδυναμία να μετακινήσετε το χέρι σας
Το βραχιόνιο πλέγμα είναι μια ομάδα νεύρων που τρέχουν από το νωτιαίο μυελό στο λαιμό, μέσω του ώμου και του βραχίονα, μέχρι το χέρι. Το νεύρο μπορεί να τραυματιστεί από το να τεντωθεί (έλξη), να κοπεί ή να τεθεί υπό υπερβολική πίεση (κρούση). Για παράδειγμα, κάποιος τραυματισμός στον αυχένα μπορεί να προκαλέσει κακώσεις στους μυς και τα νεύρα. Κάποιο κάταγμα οστού μπορεί να ασκήσει υπερβολική πίεση στο πλέγμα του βραχίονα. Έτσι, ο τραυματισμός μαλακών ιστών μπορεί να προσκρούσει στο γειτονικό νεύρο.

Όταν το βραχιόνιο πλέγμα σας πονάει, η επικοινωνία από τον εγκέφαλο στο χέρι μπορεί να παρεμποδιστεί προκαλώντας απώλεια αίσθησης και ακινησίας στο άκρο του.

22/01/2023

ΜΕΛΑΝΙΑΣΜΑ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ
Περίπου το 10% των ενηλίκων βλέπουν τον χειμώνα τα δάχτυλα των χεριών ή των ποδιών τους να ασπρίζουν και να μελανιάζουν κάθε φορά που έρχονται σε επαφή με κρύο νερό ή όταν βγαίνουν απότομα στο κρύο από έναν θερμαινόμενο χώρο.
Μελανιάζουν τα άκρα σας; Πότε πρέπει να ανησυχήσετε
Οι άνθρωποι αυτοί πάσχουν από το φαινόμενο Raynaud, μία διαταραχή κατά την οποία οι αρτηρίες των άκρων συσπώνται έντονα κατά την επαφή με το ψύχος, διακόπτεται προσωρινά η ροή του αίματος (ασπρίζουν) και μετά ξαναρχίζει, γι' αυτό μελανιάζουν τα δάκτυλα.
Πιο ευαίσθητες στη συγκεκριμένη διαταραχή είναι οι γυναίκες, ενώ τα πρώτα επεισόδια συνήθως εκδηλώνονται στις ηλικίες 30-40 ετών, δημιουργώντας αρχικά υπόνοιες στους ασθενείς ότι πάσχουν από κάποια πάθηση της καρδιάς.
Το φαινόμενο Raynaud ωστόσο δεν έχει σχέση με την καρδιολογική υγεία.
Σύμφωνα με τους ειδικούς μπορεί να είναι ιδιοπαθές (αγνώστου αιτιολογίας) ή να οφείλεται σε κάποια υποκείμενη ασθένεια, όπως το σκληρόδερμα, ο ερυθηματώδης λύκος και η πολυαρτηρίτιδα.
Οι πάσχοντες από υποκείμενα νοσήματα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν επιπλοκές στο φαινόμενο Raynaud, όπως η δημιουργία πληγών στις άκρες των δακτύλων.
Τα δακτυλικά έλκη προκαλούν πόνο και περιορίζουν τη λειτουργικότητα - κινητικότητα και είναι δυνατόν να επιμολυνθούν.
Τι πρέπει να κάνετε
-Αποφεύγετε το ψύχος και προστατεύετε τα άκρα με κατάλληλη ένδυση.
-Προσπαθήστε να γυμνάζεστε συστηματικά, γιατί η άσκηση βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και προλαμβάνει την αγγειοσύσπαση.
-Μην καπνίζετε, γιατί η νικοτίνη συμβάλλει στην αγγειοσύσπαση.

13/11/2021

Διογκωμένοι Λεμφαδένες
Οι διογκωμένοι λεμφαδένες αποτελούν συνήθως ένδειξη κάποιας κοινής λοίμωξης, ωστόσο μπορεί να αποτελούν επίσης εκδήλωση μίας αυτοάνοσης νόσου ή, σπανιότερα, κάποιας μορφής καρκίνου. Οι λεμφαδένες είναι μικρές σφαιρικές δομές με σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα.
Τι είναι οι διογκωμένοι λεμφαδένες;
Οι λεμφαδένες συλλέγουν και φιλτράρουν υγρά, απόβλητα και επιβλαβή μικρόβια. Ο ανθρώπινος οργανισμός περιλαμβάνει εκατοντάδες λεμφαδένες. Οι σημαντικότεροι λεμφαδένες που που μπορούν να ψηλαφηθούν βρίσκονται:
Κάτω από την κάτω γνάθο
Στα πλάγια του λαιμού
Κάτω από τις μασχάλες
Αμοφοτερόπλευρα στη βουβωνική χώρα
Η λέμφος, ένα υγρό που βρίσκεται στους λεμφαδένες, κυκλοφορεί μέσα και έξω από αυτούς και στην συνέχεια στον οργανισμό πριν επιστρέψει στο θώρακα. Μέσω αυτής της διαδικασίας, παγιδεύει επιβλαβή στοιχεία, όπως βακτήρια, ιούς και σωματικά απόβλητα. Οι λεμφαδένες φιλτράρουν τη λέμφο και στη συνέχεια την επανεισάγουν στην κυκλοφορία του αίαμτος μαζί με άλατα και πρωτεΐνες.
Οι λεμφαδένες περιέχουν επίσης ανοσιακά κύτταρα που βοηθούν στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων καθώς στοχεύουν τα μικρόβια που έχει συλλέξει η λέμφος. Ως αποτέλεσμα της δραστηριότητας των ανοσιακών κυττάρων, οι λεμφαδένες μπορεί να διογκωθούν κατά τη διάρκεια μίας λοίμωξης.
Η εντόπιση του οιδήματος εξαρτάται συνήθως από την πληγείσα περιοχή. Για παράδειγμα, μία λοίμωξη του ωτός μπορεί να προκαλέσει διόγκωση των λεμφαδένων κοντά στο αυτί, ενώ μία λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού μπορεί να προκαλέσει διόγκωση των λεμφαδένων στο λαιμό.
Πώς να Ελέγξετε αν Έχετε Διογκωμένους Λεμφαδένες
Για να εξετάσετε αν έχετε διογκωμένους λεμφαδένες πρέπει να ψηλαφήσετε την πληγείσα περιοχή, για παράδειγμα το λαιμό. Οι λεμφαδένες που έχουν διογκωθεί ψηλαφώνται ως μαλακά, σφαιρικά εξογκώματα με μέγεθος αρακά ή σταφυλιού. Μπορεί να είναι ευαίσθητοι στην ψηλάφιση, γεγονός που είναι ενδεικτικό φλεγμονής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι λεμφαδένες μπορεί να φαίνονται μεγαλύτεροι από το φυσιολογικό.
Οι λεμφαδένες βρίσκονται αμφοτερόπλευρα στον οργανισμό. Αυτό σας δίνει τη δυνατότητα να ψηλαφίσετε τους λεμφαδένες και στις δύο πλευρές έτσι ώστε να διαπιστώσετε αν υπάρχει διόγκωση σε μία από αυτές συγκριτικά με την άλλη.
Αρκετοί ασθενείς με διογκωμένους λεμφαδένες παρουσιάζουν επίσης άλγος όταν κάνουν απότομες κινήσεις ή διατάσεις. Παραδείγματα τέτοιων κινήσεων είναι το απότομο γύρισμα του λαιμού και η κάμψη της κεφαλής.
Οι διογκωμένοι λεμφαδένες εμφανίζονται συνήθως μαζί με άλλα συμπτώματα τα οποία παρουσιάζουν διαφοροποίηση ανάλογα με την κάθε νόσο και μπορεί να περιλαμβάνουν πονόλαιμο, βήχα ή συμπτώματα που ομοιάζουν γρίπη.
Αίτια Διόγκωσης των Λεμφαδένων
Αρκετές παθήσεις μπορεί να προκαλέσουν διόγκωση των λεμφαδένων, ιδιαίτερα αυτών που βρίσκονται στην κεφαλή και το λαιμό. Οι παθήσεις αυτές μπορεί να είναι κοινές λοιμώξεις όπως η γρίπη, αυτοάνοσες νόσοι ή ορισμένες μορφές καρκίνου. Κάποια φάρμακα, όπως τα ανθελονοσιακά και τα αντιεπιληπτικά, μπορούν επίσης να προκαλέσουν οίδημα.
Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν τοπική λεμφαδενοπάθεια, κατά την οποία διογκώνονται μόνο οι λεμφαδένες της μίας πλευράς του οργανισμού. Όταν προκαλείται οίδημα αμφοτερόπλευρα, έχουμε γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια η οποία συνήθως παρεπέμπει σε μία συστηματική νόσο που μπορεί να απαιτεί αντιμετώπιση από γιατρό.
Λοιμώξεις
Οι λοιμώξεις που μπορεί να προκαλέσουν διόγκωση των λεμφαδένων είναι συνήθως ιογενείς. Κοινές λοιμώξεις περιλαμβάνουν:
Το κοινό κρυολόγημα
Τη γρίπη
Την ιγμορίτιδα
Τη μονοπυρήνωση
Την αμυγδαλίτιδα
Τις λοιμώξεις των οδόντων ή τις ουλίτιδες
Τις λοιμώξεις από σταφυλόκοκκο
Τη φαρυγγίτιδα από στρεπτόκοκκο
Τις δερματικές λοιμώξεις
Τις μυκητιάσεις
Πιο σοβαρές λοιμώξεις που μπορεί να προκαλέσουν διόγκωση σε ένα ή περισσότερους λεμφαδένες περιλαμβάνουν:
Την ανεμευλογιά
Τη φυματίωση
Την ιλαρά
Την ερυθρά
Τον έρπη
Τη νόσο του Lyme
Τη λοίμωξη από HIV
Την τοξοπλάσμωση
Ο πυρετός από νυγμούς γάτας ή νόσος από νυγμούς γάτας μπορεί να προκαλέσει τοπικό οίδημα στην περιοχή του νυγμού.
Αυτοάνοσα Νοσήματα
Τα αυτοάνοσα νοσήματα που μπορεί να προκαλέσουν διόγκωση των λεμφαδένων περιλαμβάνουν:
Τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ)
Τη ρευματοειδή αρθρίτιδα
Το σύνδρομο Sjogren
Καρκίνος
Σπανιότερα, οι διογκωμένοι λεμφαδένες μπορεί να αποτελούν ένδειξη μίας κακοήθειας ή καρκίνου, όπως:
Το λέμφωμα
Η νόσος Hodgkin
Η λευχαιμία
Διάφορες μεταστάσεις
Το σάρκωμα Kaposi
Ορισμένοι παράγοντες κινδύνου μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα κακοήθειας στους λεμφαδένες, δηλαδή λεμφώματος. Αυτοί περιλαμβάνουν:
Ηλικία άνω των 40 ετών
Άνδρες
Λευκό Δέρμα
Οι ασθενείς με κακοήθεια σε κάποιο λεμφαδένα μπορεί να παρατηρήσουν ότι είναι σκληρός ή ελαστικός. Μπορεί να παρουσιάσουν επίσης συστηματικά συμπτώματα, όπως πυρετό, νυχτερινή εφίδρωση και ανεξήγηγη απώλεια βάρους.
Οίδημα στους Λεμφαδένες της Βουβωνικής Χώρας
Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ), όπως η σύφιλη και η γονόρροια, μπορεί να προκαλέσουν διόγκωση στους λεμφαδένες που βρίσκονται στη βουβωνική χώρα. Οι λεμφαδένες αυτοί είναι γνωστοί και ως βουβωνικοί λεμφαδένες.
Οι υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, οι λοιμώξεις στο κάτω μέρος του σώματος και οι τραυματισμοί στα κάτω άκρα μπορεί επίσης να προκαλέσουν διόγκωση των βουβωνικών λεμφαδένων.
Πότε Πρέπει να Επισκεφθείτε τον Γιατρό;
Σε αρκετές περιπτώσεις, η διόγκωση υποχωρεί και στη συνέχεια εξαφανίζεται εντελώς μέσα σε 2-3 εβδομάδες από την επιτυχή αντιμετώπιση της λοίμωξης. Αν η διόγκωση παραμείνει για περισσότερο, ίσως πρέπει να επισκεφθείτε τον γιατρό. Τον τελευταίο πρέπει να επισκεφθείτε επίσης αν ένας λεμφαδένας:
Είναι σκληρός ή ελαστικός κατά την ψηλάφιση.
Δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα.
Έχει μέγεθος πάνω από 2 εκατοστά.
Συνοδεύεται από νυχτερινή εφίδρωση, κοιλιακό άλγος, ανεξήγητη απώλεια βάρους ή υψηλό πυρετό.
Διάγνωση
Ο γιατρός μπορεί συχνά να διαπιστώσει τα αίτια ενός διογκωμένου λεμφαδένα με φυσική εξέταση που επικεντρώνεται στην πληγείσα περιοχή σε συνδυασμό με τα άλλα συμπτώματα και το ιστορικό του ασθενούς. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιηθούν και άλλες εξετάσεις για να καθοριστεί η αιτία του οιδήματος, όπως η εξέταση αίματος για να διαπιστωθεί η παρουσία λοίμωξης.
Οι απεικονιστικές εξετάσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν τον γιατρό να εξετάσει καλύτερα τους λεμφαδένες και τις κοντινές σε αυτούς δομές. Οι εξετάσεις αυτές περιλαμβάνουν:
Υπέρηχο
Αξονική τομογραφία
Μαγνητική τομογραφία
Αν η διόγκωση παραμένει για αρκετές εβδομάδες ή αν ο ασθενής παρουσιάσει άλλα συμπτώματα, μπορεί να χρειαστεί να γίνει βιοψία του λεμφαδένα. Κατά την επέμβαση αυτή, ο γιατρός θα αφαιρέσει ένα μικρό κομμάτι του λεμφαδένα το οποίο θα εξεταστεί στο μικροσκόπιο.
Θεραπεία των Διογκωμένων Λεμφαδένων
Οι διογκωμένοι λεμφαδένες συνήθως υποχωρούν όταν παρέλθει η λοίμωξη. Το οίδημα μπορεί επίσης να υποχωρήσει με φάρμακα, όπως τα αντιβιοτικά ή τα αντιιικά. Αν υπάρχει οίδημα ιστών ο γιατρός μπορεί να χορηγήσει επίσης αντιφλεγμονώδη.
Αν κάποια πάθηση ευθύνεται για τη διόγκωση των λεμφαδένων, η αντιμετώπισή της συνήθως μειώνει το οίδημα.
Κοινές μέθοδοι για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της διόγκωσης των λεμφαδένων περιλαμβάνουν:
Αναλγητικά που δεν χρειάζονται συνταγή, όπως η ακεταμινοφαίνη και η ιβουπροφαίνη.
Χρήση ζεστής κομπρέσας στην πληγείσα περιοχή.
Κατανάλωση αρκετών γρών, όπως νερό ή χυμούς.
Ξεκούραση έτσι ώστε ο οργανισμός να μπορέσει να αναρρώσει.
Συμπέρασμα
Οι διογκωμένοι λεμφαδένες αποτελούν συνήθως σύμπτωμα κάποιας άλλης πάθησης, όπως για παράδειγμα μίας λοίμωξης. Συνήθως υποχωρούν μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Αν παραμένουν για περισσότερο από 3 εβδομάδες ή εμφανίζονται μαζί με άλλα συμπτώματα, όπως υψηλό πυρετό, κοιλιακό άλγος ή νυχτερινή εφίδρωση. Το αίτιο της διόγκωσης καθορίζει συνήθως τη θεραπεία.

10/11/2021

Άφθες στο στόμα
Τι είναι οι άφθες
Οι άφθες είναι ελκώσεις (πληγές) στο εσωτερικό του στόματος, οι οποίες εμφανίζονται σε περιοχές του στοματικού βλεννογόνου.
Οι ελκώσεις αυτές είναι αβαθείς, έχουν στρογγυλό ή ωοειδές σχήμα και είναι εξαιρετικά επώδυνες. Ο πόνος γίνεται ιδιαίτερα έντονος κατόπιν επαφής με αλάτι, καρυκεύματα και όξινα τρόφιμα.
Αιτίες
Η δημιουργία τους είναι συνήθως άγνωστης αιτιολογίας, αλλά γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αρκετοί εκλυτικοί παράγοντες της εμφάνισης τους όπως :
1. Οικογενείς και γενετικοί παράγοντες (Κάποια άτομα έχουν κληρονομική προδιάθεση να αναπτύσσουν άφθες).
2. Στρες, τόσο σε φυσικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο
3. Τραυματισμούς μέσα στο στόμα (π.χ. οδοντιατρικές ενέσεις κ.α
4. Ορμονικές αλλαγές (π.χ. όπως αυτές που συμβαίνουν στη
διάρκεια της έμμηνης ρύσης)
5. Λοιμώξεις από ιούς ή βακτήρια
6. Αλλεργίες σε τρόφιμα και φάρμακα
Υποτροπιάζουσες άφθες
Οταν σε ένα άτομο εμφανίζονται πολλά περιστατικά αφθών κατά τη διάρκεια του χρόνου., αυτό μπορεί να οφείλεται σε ελλείψεις βιταμινών του συμπλέγματος Β, σιδήρου και / ή φυλλικού οξέος.
Μπορεί να αποτελούν συνοδό σύμπτωμα άλλων συστηματικών νοσημάτων. Σε αυτά τα νοσήματα περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων το σύνδρομο Αδαμαντιάδη – Bechet (στο οποίο κλασικές εκδηλώσεις από τους βλεννογόνους είναι οι άφθες στο στόμα και τα έλκη των γεννητικών οργάνων), καθώς και ορισμένα νοσήματα του γαστρεντερικού, όπως η ελκώδη κολίτιδα και η νόσος του Chron.
Συνεπώς, αν κάποιος εμφανίζει πολλαπλά επεισόδια αφθών, θα πρέπει να ζητήσει τη συμβουλή ειδικού στοματολόγου ώστε να διενεργηθεί διεξοδικός έλεγχος για τον αποκλεισμό ή τον εντοπισμό υποκείμενου συστηματικού νοσήματος και την έγκαιρη έναρξη της κατάλληλης θεραπείας για το συστηματικό νόσημα.
Θεραπεία
Οι άφθες είναι καλοήθεις, αυτοιάσιμες βλάβες, δηλαδή θα επουλωθούν μόνες τους σε εύλογο χρονικό διάστημα. Όταν μιλάμε λοιπόν για «θεραπεία» των αφθών, ουσιαστικά στοχεύουμε αφενός στην επιτάχυνση επούλωσής τους και αφετέρου στη μείωση του πόνου που προκαλούν.
Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει σκευάσματα τοπικής δράσης σε μορφή στοματικού διαλύματος, spray ή gel –ή- και να περιλαμβάνει σκευάσματα συστηματικής δράσης χορηγούμενα από το στόμα.
Σε κάθε περίπτωση, η θεραπεία θα εξαρτηθεί από τη συχνότητα των υποτροπών και τον αριθμό των βλαβών.
Μια πληγή στο στόμα διάρκειας μεγαλύτερης των 15 ημερών, που δεν εμφανίζει τάση επούλωσης και δεν φαίνεται να οφείλεται σε εμφανή τραυματισμό (π.χ. σπασμένο δόντι που τραυματίζει τα πλάγια χείλη της γλώσσας ή κακή προσθετική εργασία) πρέπει να εξετάζεται από ειδικό στοματολόγο για να διαπιστωθεί η καλοήθεια ή η κακοήθειά της ( πχ καρκίνος).

Address

Βασιλέως Κωσταντίνου 29, Μαρια κώρτ 4, Διαμ. 202,
Limassol
3075

Opening Hours

Monday 09:00 - 13:00
16:00 - 19:00
Tuesday 09:00 - 13:00
16:00 - 19:00
Wednesday 09:00 - 13:00
16:00 - 19:00
Thursday 09:00 - 13:00
Friday 09:00 - 13:00
16:00 - 19:00

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Nikos Napoleontos DLC posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Nikos Napoleontos DLC:

Share