Pediamed

09/06/2026

Το καλοκαίρι είναι εδώ και το παιχνίδι στις πισίνες όπως και τη θάλασσα ξεκίνησαν.Ας είμαστε διπλά προσεκτικοί ώστε τα παιδιά μας αλλά και εμείς να παραμείνουμε ασφαλείς.
Πνιγμός: Η ησυχία είναι ανησυχητικό σημάδι
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΝΙΓΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΘΟΡΥΒΟΣ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ Ή ΤΗΝ ΠΙΣΙΝΑ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΝΕΡΟΥ!
Ίσως η πιο ισχυρή ένδειξη ότι κάποιος πνίγεται είναι ότι δε μοιάζει να πνίγεται και αυτό γιατί:
Το άτομο που πνίγεται
Δεν είναι σε θέση να καλέσει βοήθεια.
Δεν μπορεί να κουνήσει τα χέρια του έξω από το νερό ζητώντας βοήθεια.
Το σώμα παραμένει σε κάθετη (όρθια) θέση μέσα στο νερό ενώ τα πόδια δεν κάνουν καμία κίνηση για να το σπρώξουν προς τα πάνω.
Ο πνιγμός συμβαίνει ΓΡΗΓΟΡΑ και ΑΘΟΡΥΒΑ, καθώς λίγα δευτερόλεπτα χαλάρωσης της προσοχής των γονιών είναι αρκετά για να πνιγεί ένα παιδί. Τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά είναι περισσότερο ευάλωτα σε πνιγμό από ελάχιστη ποσότητα νερού καθώς δεν έχουν αναπτύξει πλήρως τους σωματικούς μηχανισμούς αντίδρασης σε περίπτωση κατάποσης θαλασσινού νερού.
Ο πνιγμός στα παιδιά είναι αθόρυβος, γιατί το παιδί δεν έχει προηγούμενη εμπειρία ασφυξίας και δε θα καλέσει σε βοήθεια και μπορεί να συμβεί, χωρίς φωνές για βοήθεια, χωρίς χέρια που ανεμίζουν πάνω από την επιφάνεια του νερού.
ΝΚ
Drowning can happen to any family. It’s quick, and it’s silent. Drowning is the single-leading cause of death among children aged 1-4, and a top cause of death among teens. We can lower these rates if pediatricians, parents and policy-makers work together to implement the types of solutions we know will keep children safe. Please share these resources with parents and caregivers.
Η UNICEF αναφέρει ότι πάνω από 260 παιδιά και έφηβοι χάνουν τη ζωή τους από πνιγμό κάθε μέρα, δηλαδή περισσότερα από 10 παιδιά κάθε ώρα.
Γιατί μπορεί να πνιγεί ένα παιδί μπροστά στα μάτια μας και να μην το καταλάβουμε;
Υπάρχει λόγος που ο άνθρωπος που πνίγεται, παιδί, έφηβος ή ενήλικας, δεν μπορεί να δώσει «σήμα κινδύνου».
Ο πνιγμός συχνά δεν συνοδεύεται από κραυγές ή έντονες κινήσεις. Αντίθετα, η «ενστικτώδης αντίδραση πνιγμού» είναι μια σιωπηλή και αυτόματη αντίδραση του σώματος που καθιστά δύσκολη την αναγνώριση του κινδύνου από τους παρευρισκόμενους. Αυτή η αντίδραση χαρακτηρίζεται από:
Αδυναμία φωνής: Το παιδί δεν μπορεί να καλέσει για βοήθεια, καθώς η αναπνοή προηγείται της ομιλίας.
Κάθετη στάση: Το σώμα παραμένει σε όρθια θέση χωρίς κίνηση των ποδιών.
Κινήσεις χεριών: Τα χέρια εκτείνονται πλάγια και πιέζουν την επιφάνεια του νερού για να διατηρηθεί το στόμα πάνω από το νερό.
Διάρκεια: Αυτή η αντίδραση διαρκεί συνήθως 20 έως 60 δευτερόλεπτα πριν το άτομο βυθιστεί πλήρως.
Αυτά τα σημάδια είναι συχνά δύσκολο να εντοπιστούν, ειδικά σε πολυσύχναστες περιοχές ή όταν οι ενήλικες δεν είναι σε εγρήγορση.
Πώς μπορούμε να προλάβουμε τον πνιγμό;
Για την πρόληψη των περιστατικών πνιγμού σε παιδιά, συνιστώνται τα εξής:
Συνεχής επίβλεψη: Ποτέ μην αφήνετε τα παιδιά χωρίς επίβλεψη κοντά σε νερό.
Εκπαίδευση κολύμβησης: Ενθαρρύνετε τα παιδιά να μάθουν να κολυμπούν και να κατανοούν τους κινδύνους του νερού.
Χρήση σωστού εξοπλισμού: Εξασφαλίστε ότι τα παιδιά φορούν κατάλληλα σωσίβια όταν βρίσκονται κοντά ή μέσα στο νερό.
Με την κατάλληλη ενημέρωση, επίβλεψη και χρήση εξοπλισμού, μπορούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά μας και να αποτρέψουμε τραγικά περιστατικά.
#Πνιγμος #θάλασσα
videosource :AAP,HEALTHY CHILDREΝ

08/06/2026

Το καλοκαίρι είναι εδώ και το παιχνίδι στις πισίνες όπως και τη θάλασσα ξεκίνησαν.Ας είμαστε διπλά προσεκτικοί ώστε τα παιδιά μας αλλά και εμείς να παραμείνουμε ασφαλείς.
Πνιγμός: Η ησυχία είναι ανησυχητικό σημάδι
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΝΙΓΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΘΟΡΥΒΟΣ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ Ή ΤΗΝ ΠΙΣΙΝΑ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΝΕΡΟΥ!
Ίσως η πιο ισχυρή ένδειξη ότι κάποιος πνίγεται είναι ότι δε μοιάζει να πνίγεται και αυτό γιατί:
Το άτομο που πνίγεται
Δεν είναι σε θέση να καλέσει βοήθεια.
Δεν μπορεί να κουνήσει τα χέρια του έξω από το νερό ζητώντας βοήθεια.
Το σώμα παραμένει σε κάθετη (όρθια) θέση μέσα στο νερό ενώ τα πόδια δεν κάνουν καμία κίνηση για να το σπρώξουν προς τα πάνω.
Ο πνιγμός συμβαίνει ΓΡΗΓΟΡΑ και ΑΘΟΡΥΒΑ, καθώς λίγα δευτερόλεπτα χαλάρωσης της προσοχής των γονιών είναι αρκετά για να πνιγεί ένα παιδί. Τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά είναι περισσότερο ευάλωτα σε πνιγμό από ελάχιστη ποσότητα νερού καθώς δεν έχουν αναπτύξει πλήρως τους σωματικούς μηχανισμούς αντίδρασης σε περίπτωση κατάποσης θαλασσινού νερού.
Ο πνιγμός στα παιδιά είναι αθόρυβος, γιατί το παιδί δεν έχει προηγούμενη εμπειρία ασφυξίας και δε θα καλέσει σε βοήθεια και μπορεί να συμβεί, χωρίς φωνές για βοήθεια, χωρίς χέρια που ανεμίζουν πάνω από την επιφάνεια του νερού.
ΝΚ
Drowning can happen to any family. It’s quick, and it’s silent. Drowning is the single-leading cause of death among children aged 1-4, and a top cause of death among teens. We can lower these rates if pediatricians, parents and policy-makers work together to implement the types of solutions we know will keep children safe. Please share these resources with parents and caregivers.
Η UNICEF αναφέρει ότι πάνω από 260 παιδιά και έφηβοι χάνουν τη ζωή τους από πνιγμό κάθε μέρα, δηλαδή περισσότερα από 10 παιδιά κάθε ώρα.
Γιατί μπορεί να πνιγεί ένα παιδί μπροστά στα μάτια μας και να μην το καταλάβουμε;
Υπάρχει λόγος που ο άνθρωπος που πνίγεται, παιδί, έφηβος ή ενήλικας, δεν μπορεί να δώσει «σήμα κινδύνου».
Ο πνιγμός συχνά δεν συνοδεύεται από κραυγές ή έντονες κινήσεις. Αντίθετα, η «ενστικτώδης αντίδραση πνιγμού» είναι μια σιωπηλή και αυτόματη αντίδραση του σώματος που καθιστά δύσκολη την αναγνώριση του κινδύνου από τους παρευρισκόμενους. Αυτή η αντίδραση χαρακτηρίζεται από:
Αδυναμία φωνής: Το παιδί δεν μπορεί να καλέσει για βοήθεια, καθώς η αναπνοή προηγείται της ομιλίας.
Κάθετη στάση: Το σώμα παραμένει σε όρθια θέση χωρίς κίνηση των ποδιών.
Κινήσεις χεριών: Τα χέρια εκτείνονται πλάγια και πιέζουν την επιφάνεια του νερού για να διατηρηθεί το στόμα πάνω από το νερό.
Διάρκεια: Αυτή η αντίδραση διαρκεί συνήθως 20 έως 60 δευτερόλεπτα πριν το άτομο βυθιστεί πλήρως.
Αυτά τα σημάδια είναι συχνά δύσκολο να εντοπιστούν, ειδικά σε πολυσύχναστες περιοχές ή όταν οι ενήλικες δεν είναι σε εγρήγορση.
Πώς μπορούμε να προλάβουμε τον πνιγμό;
Για την πρόληψη των περιστατικών πνιγμού σε παιδιά, συνιστώνται τα εξής:
Συνεχής επίβλεψη: Ποτέ μην αφήνετε τα παιδιά χωρίς επίβλεψη κοντά σε νερό.
Εκπαίδευση κολύμβησης: Ενθαρρύνετε τα παιδιά να μάθουν να κολυμπούν και να κατανοούν τους κινδύνους του νερού.
Χρήση σωστού εξοπλισμού: Εξασφαλίστε ότι τα παιδιά φορούν κατάλληλα σωσίβια όταν βρίσκονται κοντά ή μέσα στο νερό.
Με την κατάλληλη ενημέρωση, επίβλεψη και χρήση εξοπλισμού, μπορούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά μας και να αποτρέψουμε τραγικά περιστατικά.
#Πνιγμος #θάλασσα
videosource :AAP,HEALTHY CHILDREN

07/06/2026

Στόχος ζωής η επίτευξη του ευ-στρες
Γεώργιος Π. Χρούσος
Μάριος Ζαφειρόπουλος

Σε μια εποχή που η ανθρώπινη ύπαρξη συχνά απογυμνώνεται σε μετρήσιμους δείκτες απόδοσης και επιβίωσης, αξίζει να επανέλθουμε σε δύο συνδεδεμένες έννοιες βαθιά ριζωμένες στη φιλοσοφική και επιστημονική παράδοση: στην τάση για επιβίωση και στην τάση για αποτελεσματική δράση.

Ο Σπινόζα περιέγραψε την πρώτη με τη λατινική λέξη «conatus», εννοώντας τη θεμελιώδη τάση κάθε ζωντανού όντος να διατηρεί και, ταυτόχρονα, να ενισχύει τη δύναμη της ύπαρξής του. Σαν μια καλή μετάφραση θα προτείναμε τη λέξη «ορμή». Η ορμή δεν είναι απλώς ένα ένστικτο επιβίωσης· είναι μια οντολογική αναγκαιότητα, μια εσωτερική κατεύθυνση που συνδέει το «είναι» με τη διάρκεια, τη μεταμόρφωση και την ολοκλήρωση. Συνιστά καθολική αρχή· την ουσία κάθε τρόπου ύπαρξης, εκφρασμένη ταυτόχρονα ως σωματική δύναμη και ως νοητική στάση. Ο Ρόμπερτ Γουάιτ εισήγαγε στη σύγχρονη ψυχολογία την έμφυτη τάση του ανθρώπου για αποτελεσματική δράση που προηγείται κάθε πράξης και την ονόμασε «effectance» – που θα μπορούσε να αποδοθεί με τον όρο «ορμητικότητα». H κινητροδοτούσα oρμητικότητα του κάθε ανθρώπου τον ωθεί να αλληλεπιδρά αποτελεσματικά με το περιβάλλον του, να το επηρεάζει και να αντλεί νόημα και ευχαρίστηση από αυτή τη διαδικασία. Εδώ, η ύπαρξη δεν αρκείται στο να διατηρείται· επιδιώκει να ενεργεί, να αυτοπροκαλείται, να διαμορφώνει, να δημιουργεί. Η πρόοδος γεννιέται ακριβώς εκεί όπου η εσωτερική ορμητικότητα συναντά τη δημιουργική δράση. Και η διαδικασία και το προϊόν της ορμητικότητας, δηλαδή η ισορροπημένη σχέση κινητοποίησης, δράσης και επιτυχούς αποτελέσματος, προκαλεί στον άνθρωπο απόλαυση.

Αν δούμε αυτές τις δύο έννοιες ως κάτι συνεχές, τότε η ορμή αποτελεί το βαθύτερο υπαρξιακό υπόστρωμα, ενώ η ορμητικότητα για δράση την εκδήλωσή της στον κόσμο των φαινομένων. Η πρώτη είναι σιωπηλή αλλά αδιάκοπη· η δεύτερη ορατή, μετρήσιμη, συχνά επιβραβευόμενη. Μαζί συγκροτούν τη δυναμική της ανθρώπινης πληρότητας: την πορεία από το «είναι» προς το «δραν». Μαζί οδηγούν τον άνθρωπο σε μια ελεγχόμενη, συχνά επιδιωκόμενη ευχάριστη μεταβολή της ομοιόστασης, στο «ευ-στρες».

Υπάρχει όμως μεταξύ της ορμής και της ορμητικότητας και μια γοητευτική ουσιώδης ασυμμετρία. Η ορμή είναι καταρχήν αμυντική ως προς τη μορφή της: αντιστέκεται σε ό,τι απειλεί την ύπαρξη, επιμένει, διατηρεί. Η ορμητικότητα είναι ενεργητική και επεκτατική: κινείται προς τον κόσμο, αναζητεί την πρόκληση, επιδιώκει τη βελτίωση. Αυτή η μετάβαση από την αυτο-συντήρηση στην αυτο-υπέρβαση είναι σημαντική, καθώς υποδεικνύει ότι ο άνθρωπος δεν αρκείται στο να επιβιώνει, αλλά επιδιώκει να ακμάζει. Αυτή η πορεία απαιτεί αυτογνωσία και άσκηση: αυτό που η αρχαία φιλοσοφία ονόμαζε «επιμέλεια εαυτού».

Είναι βιολογικά προφανές ότι και η ορμή και η ορμητικότητα δημιουργούνται και εξαρτώνται από το ντοπαμινεργικό σύστημα της αμοιβής το οποίο έχει διττή λειτουργία: και κινητοποιεί και αμείβει (ή τιμωρεί)!

Δυστυχώς, ο σύγχρονος ενήλικος εργαζόμενος άνθρωπος συχνά φαίνεται να παγιδεύεται σε μια στρεβλή εκδοχή της ορμητικότητας. Η κοινωνία της επιτάχυνσης απαιτεί διαρκή παραγωγικότητα, αποσυνδέοντας τη δράση από την εσωτερική της πηγή. Ετσι, η δραστική ικανότητα μετατρέπεται σε εξαναγκασμένη αποτελεσματικότητα, ενώ και η ορμή και η ορμητικότητα αποδυναμώνονται ή εκτρέπονται. Το αποτέλεσμα είναι ένα παράδοξο που βιώνουμε καθημερινά: πολλή κίνηση, λίγη ικανοποίηση· πολλή δραστηριότητα, αυξανόμενη δυσφορία.

Επίσης, η σύγχρονη κοινωνία κατασκευάζει μια ύπουλη παγίδα που αφορά ιδιαίτερα τις γενιές του Διαδικτύου: την τεχνητή υπερδιέγερση. Ψηφιακές πλατφόρμες, άμεσες ανταμοιβές και συνεχής διέγερση του συστήματος αμοιβής χωρίς ουσιαστική πρόκληση εκπαιδεύουν τον εγκέφαλο στο εύκολο. Η πραγματική προσπάθεια –που απαιτεί χρόνο και αβεβαιότητα–παύει να είναι ελκυστική. Eτσι χάνεται η επιτυχημένη ορμητικότητα. Και μαζί της, η βαθιά μάθηση, η δημιουργικότητα και η βαθύτερη ικανοποίηση.

Στη γλώσσα της βιολογίας του στρες, θα ονομάζαμε την παραπάνω χρόνια κατάσταση στους ενηλίκους και στους νέους «δυσ-στρες» ή χρόνια «κακόσταση», δηλαδή κακή ομοιόσταση. Που με τον χρόνο, οδηγεί σε συσσώρευση ψυχοσωματικής φθοράς, το προοδευτικά αυξανόμενο κακοστατικό φορτίο, τη βάση και αιτία όλων των χρόνιων μη μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Χωρίς στρες, δεν υπάρχει κίνηση. Χωρίς πρόκληση, δεν υπάρχει εξέλιξη. Το ερώτημα, συνεπώς, δεν είναι αν θα έχουμε στρες, αλλά τι είδους στρες, ευ-στρες ή δυσ-στρες; Οταν η πρόκληση είναι διαχειρίσιμη, όταν το άτομο νιώθει ότι έχει έλεγχο και ότι η προσπάθειά του οδηγεί σε πρόοδο, τότε το σύστημα του στρες και το σύστημα της αμοιβής συντονίζονται. Το αποτέλεσμα είναι μια κατάσταση αυξημένης ενέργειας, συγκέντρωσης και δημιουργικότητας. Ο άνθρωπος δεν εξαντλείται· ενεργοποιείται. Σε αυτή την κατάσταση ο εγκέφαλος λειτουργεί στο βέλτιστο – η έδρα της λογικής και του σχεδιασμού, συνεργάζεται με τα κέντρα κινήτρων και η πρόκληση μετατρέπεται σε ευκαιρία. Και η υγεία –σωματική, ψυχική και κοινωνική– δεν είναι παρά η αρμονική συνύπαρξη της ορμής και της ολοκληρωμένης, απολαυστικής ορμητικότητας. Οταν το «είναι» και το «δραν» ευθυγραμμίζονται, τότε ο άνθρωπος δεν υπάρχει απλώς, ευδοκιμεί.

Συνεπώς, αν η ορμή μάς κρατάει στη ζωή, η ορμητικότητα μάς ωθεί να την επεκτείνουμε. Και το ευ-στρες είναι η γέφυρα που τις ενώνει. Σε έναν κόσμο που ταλαντεύεται ανάμεσα στην υπερφόρτωση και στην αδράνεια, η κατανόηση αυτού του σχήματος ανάγεται σε υπαρξιακή ανάγκη. Οι Σπινόζα και Γουάιτ μας έδωσαν τις κατευθύνσεις για να επιδιώκουμε το ευ-στρες που γεννά νόημα και σκοπό, δηλαδή την ευδαιμονία.

ΥΓ.: Ευχαριστούμε τον καθηγητή Γ. Μπαμπινιώτη για την ανεκτίμητη συμβολή του στη μετάφραση των όρων στα Ελληνικά.

*Ο κ. Γεώργιος Π. Χρούσος είναι ακαδημαϊκός, ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας, επικεφαλής στην έδρα της UNESCO Εφηβικής Υγείας και Ιατρικής, ΕΚΠΑ, πρόεδρος στο Ελληνικό Ινστιτούτο Pasteur.

*Ο κ. Μάριος Ζαφειρόπουλος είναι υποψήφιος διδάκτωρ Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

ΠΗΓΗ ¨ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

05/06/2026

Περίοδος Επώασης και Περίοδος Μεταδοτικότητας Νοσημάτων
Η περίοδος επώασης (χρόνος επώασης) ορίζεται ως το χρονικό διάστημα από την έκθεση σε έναν παθογόνο παράγοντα (ιό, βακτήριο κ.λπ.) μέχρι την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων της νόσου.
Ο χρόνος αυτός ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με το νόσημα, τον οργανισμό και τον τρόπο μετάδοσης.
Η περίοδος μετάδοσης (ή μεταδοτικότητας) ενός νοσήματος είναι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο μολυσμένος οργανισμός μπορεί να μεταδώσει το παθογόνο (ιό, βακτήριο κ.λπ.) σε άλλον. Αυτή η περίοδος διαφέρει ανάλογα με το νόσημα και μπορεί να ξεκινά πριν την εμφάνιση συμπτωμάτων
Λοιμώξεις Αναπνευστικού (Ιοί)
COVID-19: Συνήθως 2-14 ημέρες, με μέσο χρόνο τις 3-5 ημέρες (για την παραλλαγή Όμικρον).
Εποχική Γρίπη (Flu): Πολύ σύντομη, συνήθως 1-4 ημέρες (συχνά 18-72 ώρες).
Κοινό Κρυολόγημα: 12 ώρες έως 3 ημέρες.
RSV (Αναπνευστικός Συγκυτιακός Ιός): 4-6 ημέρες.
Αδενοϊός: Συνήθως 5-6 ημέρες (εύρος 2-14 ημέρες).
Παιδικά Εξανθηματικά Νοσήματα & Άλλες Λοιμώξεις
Ιλαρά: 7-14 ημέρες (συχνά 10-12 ημέρες έως τα πρώτα συμπτώματα).
Ανεμοβλογιά (Chickenpox): 10-21 ημέρες (μέσος όρος 14-16 ημέρες).
Παρωτίτιδα (Mumps): 16-18 ημέρες.
Ερυθρά (Rubella): 12-23 ημέρες.
Στρεπτοκοκκική Φαρυγγίτιδα: 2-5 ημέρες.
Λοιμώδης Μονοπυρήνωση: 4-6 εβδομάδες.
Γαστρεντερικές & Άλλες Λοιμώξεις
Νοροϊός (Norovirus): 12-48 ώρες.
Ηπατίτιδα Α: 15-50 ημέρες.
Ηπατίτιδα Β: 60-150 ημέρες (1-6 μήνες).
Σαλμονέλα: 6 ώρες έως 6 ημέρες.
Τέτανος: 6-10 ημέρες.
Λύσσα: 1-3 μήνες (μπορεί να είναι και μεγαλύτερη
#περιοδοςμεταδοτικοτητας #περίοδοςεπωασης

05/06/2026

Incubation Period
What is an incubation period?
“Incubation period” is a medical term that refers to the time between exposure to an infectious disease and the start of symptoms.
You can get infected in a variety of ways, depending on the specific disease and how it spreads. For example, exposure might mean you:
Touched a contaminated surface and then touched your mouth.
Breathed in droplets from someone’s cough or sneeze.
Had sexual contact with someone who has a sexually transmitted infection (STI).
Ate undercooked meat or raw milk.
Came in contact with an animal or insect carrying an infectious disease.
You can sometimes pinpoint the moment you were exposed to germs. Maybe it was that long train ride where the person next to you kept coughing. Or perhaps it was the dinner with your cousin who tested positive for COVID-19 the next day. Other times, you have no clue you were exposed to germs until you wake up feeling sick. Then, you try to think back to where it all began.
Knowing the incubation period for common diseases can help you know how long you should be on the lookout for symptoms — in yourself or a loved one — and when you’re out of the woods.
https://pediamed4u.blogspot.com/2026/02/incubation-period.html
https://pediamed4u.blogspot.com/.../incubation-period.html
https://pediamed4u.blogspot.com/.../incubation-period.html

Incubation Period Medically Reviewed. Last updated on 06/25/2024. What is an incubation period? “Incubation period” is a medical term that...

03/06/2026

Νέα τριπλή θεραπεία «φρενάρει» τη μηνιγγίτιδα στα νεογνά χωρίς αντιβιοτικά
Protection for newborns: new treatment aims to prevent meningitis without antibiotics
Νέα μελέτη δείχνει ότι ο συνδυασμός βακτηριοφάγων, προβιοτικών και εμβολίου που χορηγείται από το στόμα μπορεί να περιορίσει τη μετάδοση επικίνδυνου βακτηρίου από τη μητέρα στο νεογνό

Η νεογνική μηνιγγίτιδα είναι από τις πιο επικίνδυνες λοιμώξεις των πρώτων ημερών της ζωής. Μπορεί να εξελιχθεί γρήγορα, να απειλήσει τη ζωή του βρέφους και, ακόμη και όταν αντιμετωπιστεί, να αφήσει σοβαρές και μόνιμες επιπτώσεις στην ανάπτυξη του παιδιού.
In brief
Meningitis is rare in newborns but often dramatic. For the first time, researchers have developed a preventive approach that stops harmful bacteria in their tracks before transmission even occurs.
The pathogen E. coli K1 is part of many people’s normal intestinal flora and generally keeps a low profile. At birth, however, it can be transmitted to the newborn baby and cause dangerous cases of meningitis.

Developing a vaccine against this pathogen is difficult because its outer membrane resembles that of human cells.

Researchers have now achieved a breakthrough by harnessing one of its natural enemies: a special virus that they isolated from waste water.

This virus forces E. coli K1 to cast off its protective outer shell, making it easier to fight.

Τώρα, μία ερευνητική ομάδα από το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Ζυρίχης (ETH Zurich) και το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας αναπτύσσει μία νέα θεραπευτική στρατηγική που φιλοδοξεί να προλάβει τη μετάδοση ενός από τα βασικά βακτήρια που ευθύνονται για τη νόσο, χωρίς τη χρήση αντιβιοτικών.

Στο επίκεντρο της μελέτης βρίσκεται το βακτήριο E. coli K1, μία μορφή του γνωστού E. coli που μπορεί να υπάρχει αθόρυβα στο έντερο υγιών ενηλίκων. Σε πολλές περιπτώσεις δεν προκαλεί κανένα πρόβλημα, καθώς ελέγχεται από τα υπόλοιπα βακτήρια του εντέρου και από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ωστόσο, όταν μεταφέρεται από την έγκυο μητέρα στο νεογνό κατά τον τοκετό, μπορεί να αποικίσει το έντερο του βρέφους.

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος στα πρόωρα μωρά, των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα δεν έχει ακόμη ωριμάσει πλήρως. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το βακτήριο μπορεί να περάσει στην κυκλοφορία του αίματος και από εκεί να φτάσει στον εγκέφαλο, προκαλώντας σοβαρή φλεγμονή και μηνιγγίτιδα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Emma Slack, Καθηγήτρια Βλεννογονικής Ανοσολογίας στο ETH Zurich, και τον Médéric Diard, Καθηγητή Βιολογίας Λοιμώξεων στο Biozentrum του Πανεπιστημίου της Βασιλείας, επιδιώκουν να σταματήσουν τη μετάδοση πριν καν συμβεί.

Η ιδέα τους είναι να εξαλειφθεί το παθογόνο βακτήριο από το έντερο των εγκύων που το φέρουν. Αυτό, όμως, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το E. coli K1 διαθέτει ένα προστατευτικό εξωτερικό περίβλημα, το οποίο το καθιστά ιδιαίτερα ανθεκτικό και δυσκολεύει την αναγνώρισή του από τα αντισώματα.

Για τον λόγο αυτό, οι ερευνητές ανέπτυξαν μία τριπλή θεραπευτική προσέγγιση. Το πρώτο βήμα περιλαμβάνει τη χρήση βακτηριοφάγων, δηλαδή ιών που μολύνουν και καταστρέφουν ειδικά βακτήρια. Οι βακτηριοφάγοι στοχεύουν το προστατευτικό περίβλημα του E. coli K1, αναγκάζοντας το βακτήριο να το αποβάλει για να επιβιώσει.

Αυτή η άμυνα του βακτηρίου μετατρέπεται σε αδυναμία. Χωρίς το προστατευτικό του περίβλημα, το E. coli K1 γίνεται πλέον πιο ευάλωτο στα αντισώματα που προκαλεί το δεύτερο σκέλος της θεραπείας: Ένα εμβόλιο που χορηγείται από το στόμα και ενεργοποιεί την ανοσολογική απάντηση στο έντερο.

Το τρίτο βήμα είναι η χορήγηση ενός ακίνδυνου προβιοτικού βακτηρίου, το οποίο ανταγωνίζεται το εξασθενημένο E. coli K1 για θρεπτικά συστατικά και χώρο στο έντερο. Με αυτόν τον τρόπο, το προβιοτικό μπορεί να καταλάβει τη θέση του παθογόνου και να περιορίσει την παρουσία του.

Η στρατηγική δοκιμάστηκε σε έγκυα ποντίκια που είχαν προηγουμένως μολυνθεί με E. coli K1. Στην ομάδα ελέγχου, όπου δεν χορηγήθηκε θεραπεία στις μητέρες, το βακτήριο μεταδόθηκε στο 83% των νεογνών κατά τη γέννηση. Αντίθετα, με την τριπλή παρέμβαση, η μετάδοση περιορίστηκε στο 23%, ενώ τα υπόλοιπα νεογνά προστατεύθηκαν.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο Nature Communications και δείχνουν ότι η νέα μέθοδος θα μπορούσε μελλοντικά να αποτελέσει μία εναλλακτική στρατηγική πρόληψης της νεογνικής μηνιγγίτιδας, ιδιαίτερα σε έναν κόσμο όπου η αντοχή στα αντιβιοτικά αποτελεί ολοένα και μεγαλύτερη απειλή.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η προσέγγιση βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο και χρειάζεται περαιτέρω ανάπτυξη πριν δοκιμαστεί σε ανθρώπους. Ωστόσο, θεωρούν ότι δεν υπάρχουν ανυπέρβλητα εμπόδια, καθώς και τα τρία στοιχεία της θεραπείας – οι βακτηριοφάγοι, τα προβιοτικά και τα από του στόματος εμβόλια – έχουν ήδη εφαρμογές σε διαφορετικά πεδία της ιατρικής.

Στο μέλλον, οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα τρία συστατικά θα μπορούσαν να συνδυαστούν ακόμη και σε μία κάψουλα που θα λαμβάνεται από το στόμα. Παράλληλα, σχεδιάζουν να εφαρμόσουν την ίδια λογική και σε άλλα βακτήρια, συμπεριλαμβανομένων πολυανθεκτικών παθογόνων, απέναντι στα οποία πολλά αντιβιοτικά δεν είναι πλέον αποτελεσματικά.

Η νέα μελέτη δεν καταργεί την ανάγκη για αντιβιοτικά στη θεραπεία σοβαρών λοιμώξεων. Δείχνει, όμως, έναν πιθανό δρόμο για την πρόληψη επικίνδυνων βακτηριακών μεταδόσεων πριν αυτές οδηγήσουν σε απειλητική για τη ζωή νόσο.
ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΟ Nature Communications
https://www.nature.com/articles/s41467-026-70808-2

https://ethz.ch/en/news-and-events/eth-news/news/2026/06/protection-for-newborns-new-treatment-aims-to-prevent-meningitis-without-antibiotics.html

SOURCES:Nature Communications,ETH Zurich,YGEIAMOU.GR

Meningitis is rare in newborns but often dramatic. For the first time, researchers have developed a preventive approach that stops harmful bacteria in their tracks before transmission even occurs.

02/06/2026

Θαλάσσια Ανεμώνη-Τι να κάνετε στο τσίμπημα θαλάσσιας ανεμώνης
H θαλάσσια ανεμώνη μοιάζει με μέδουσα και έχει πολλά χρώματα.
Η θαλάσσια ανεμώνη είναι ένα θαλάσσιο ζώο που πρέπει να προσέχουμε ιδιαίτερα όταν πηγαίνουμε για ένα μπάνιο στη θάλασσα.Στην περίπτωση που κάποιος θα δεχτεί τσίμπημα από μια θαλάσσια ανεμώνη, θα υποφέρει από έντονους πόνους και απίστευτα ενοχλητική φαγούρα. Επίσης, στην περιοχή που έγινε το τσίμπημα θα εμφανιστούν εξανθήματα που θα μοιάζουν με κάψιμο. Υπάρχει περίπτωση να παρουσιαστούν και άλλα συστηματικά συμπτώματα ή και αλλεργική αντίδραση. Προκαλούν παρόμοια συμπτώματα με τις τσούχτρες/μέδουσες και η αντιμετώπιση τους είναι η ίδια.
Στην Ελλάδα είναι γνωστή με το όνομα ανεμώνη, λέγεται δε και κολλητσιάνος. Αγγλ. Sea anemone και ανήκει στην τάξη των Ακτινιαρίων (Actiniaria) .Υπάρχουν εκατοντάδες είδη σ' όλο τον κόσμο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ Ή ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
https://pediamed4u.blogspot.com/2025/07/blog-post.html
https://pediamed4u.blogspot.com/2025/07/blog-post.html

Θαλάσσια Ανεμώνη H θαλάσσια ανεμώνη μοιάζει με μέδουσα και έχει πολλά χρώματα. Η θαλάσσια ανεμώνη είναι ένα θαλάσσιο ζώο που πρέπει να προ...

02/06/2026

7χρονος τσιμπήθηκε από μέδουσα (πιθανον μωβ μέδουσα) στο μάτι στη Λάρνακα και διακομίσθηκε στο Νοσοκομείο
Τι πρέπει να κάνουμε αν μας τσιμπήσει μωβ μέδουσα
ΜΗΝ χρησιμοποιήσετε γλυκό νερό ή Ξυδι!
Η μωβ μέδουσα (Pelagia noctiluca), θεωρείται από τα πιο επικίνδυνα είδη μεδουσών στην Μεσόγειο.
Το τσίμπημα της είναι επώδυνο λόγω της νευροτοξίνης που έχει. Είναι αναγνωρίσιμη από τα τέσσερα κύρια και τα οκτώ πιο μακριά και λεπτότερα πλοκάμια της, μαζί με ένα διάστικτο «καπέλο» και μοβ εσωτερικό, ενώ έχει συνήθη διάμετρο 6-10 εκατοστά. Όταν είναι νεαρή το χρώμα της είναι πορτοκαλό – καφέ και όταν ενηλικιώνεται παίρνει αυτό το έντονο πορφυρό-μωβ χρώμα.
Η μωβ μέδουσα εντοπίζεται σε βάθη από 0 μέχρι 1600 μέτρα.
Συμπτώματα μετά από επαφή με τη μωβ μέδουσα
Οι νηματοκύστες παράγουν στο ανθρώπινο δέρμα ερύθημα, πρήξιμο, κάψιμο όπως και μερικές φορές σοβαρές δερμονεκρωτικές, καρδιο- και νευροτοξικές επιδράσεις, οι οποίες είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες σε ευαίσθητα άτομα.
Συγκεκριμένα, τα πιθανά συμπτώματα μετά από κέντρισμα από Pelagia noctiluca είναι τα ακόλουθα:
Πόνος σαν κάψιμο, πολλές φορές έντονο κοκκίνισμα του δέρματος, και σε μερικές περιπτώσεις εμφάνιση σε μέρος του δέρματος σας το αποτύπωμα της μέδουσας
Ναυτία
Πτώση πίεσης
Ταχυκαρδία
Κεφαλαλγία
Εμετός
Διάρροια
Σπασμός των βρόγχων
Δύσπνοια
Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν υπόταση, βράγχος φωνής, εισπνευστικός συριγμός, γενικευμένο αγγειοοίδημα – εκτεταμένο κνιδωτικό εξάνθημα, διαταραχές επιπέδου επικοινωνίας – συνείδησης. Τότε επιβάλλεται η ΑΜΕΣΗ διακομιδή του ασθενούς στο νοσοκομείο.
Τι πρέπει να κάνουμε άμεσα αν μας τσιμπήσει μωβ μέδουσα
Διάφορες μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της έντασης και της διάρκειας του πόνου, όπως από του στόματος/τοπικά παυσίπονα, ζεστό νερό και παγοκύστες.
Προσοχή: Αν και για τσιμπήματα από κάποια είδη μεδουσών (Carybdea marsupialis, Olindias phosphorica και Physalia physalis) συστήνεται η χρήση ξυδιού που εφαρμόζεται για μια σύντομη περίοδο, ώστε να αποτρέψει την απελευθέρωση περαιτέρω δηλητηρίου κάτω από το δέρμα, αυτό δεν ισχύει για τις μωβ μέδουσες. Το ξύδι, όπως και το γλυκό νερό, το οινόπνευμα, η αμμωνία ΔΕΝ βοηθάνε στο συγκεκριμένο είδος, αντίθετα επιδεινώνουν την κατάσταση και τον πόνο. Η συγκεκριμένη μέδουσα αδρανοποιείται με ελαφρύ αλκαλικό διάλυμα (μαγειρική σόδα διαλυμένη σε αντίστοιχη ποσότητα θαλασσινού νερού) και όχι με όξινο.
Τι πρέπει να κάνουμε άμεσα αν μας τσιμπήσει μωβ μέδουσα
1. Ξεπλύνετε προσεκτικά με θαλασσινό νερό, χωρίς όμως να τρίβετε την πληγείσα περιοχή. ΜΗΝ χρησιμοποιήσετε γλυκό νερό.
2. Αν είναι διαθέσιμο, εφαρμόζουμε ένα μίγμα θαλασσινού νερού και μαγειρικής σόδας (σε αναλογία 1:1) για δύο λεπτά, ώστε να σταματήσει οποιαδήποτε επιπλέον έκκριση δηλητηρίου από πιθανά υπολείμματα κυτάρρων πλοκαμιών που έχουν μείνει στο δέρμα.
3. Χρησιμοποιούμε μια πλαστική τραπεζική κάρτα ή κάτι παρόμοιο (και όχι τα χέρια μας) για να αφαιρέσουμε το μείγμα της μαγειρικής σόδας καθώς και οποιαδήποτε τυχόν υπολείμματα από το δέρμα μας
4. Εφαρμόζουμε πάγο πάνω στο τσίμπημα για 5-15 λεπτά. Ο πάγος ή ακόμη και κάποιο παγωμένο αναψυκτικό, θα πρέπει να είναι μέσα σε σακούλα ή κάποιο άλλο περίβλημα, όπως ένα ύφασμα ή μπλουζάκι.
5. Ελέγξτε αν υποχώρησε ο πόνος, κι αν είναι ανάγκη ξαναβάλτε πάγο για άλλα 5-15 λεπτά.
6. Εφαρμόστε στην περιοχή του τσιμπήματος μια κορτιζονούχα κρέμα
7. MHN τυλίγετε το σημείο τσιμπήματος σφιχτά με επιδέσμους, ΜΗΝ χρησιμοποιείτε ξύδι, ΟΥΤΕ γλυκό νερό, ΟΥΤΕ οινόπνευμα, ΟΥΤΕ αμμωνία.
#μωβμεδουσα #μεδουσα

01/06/2026

Αντίο φίλε Γιάννη!

Με βαθιά θλίψη πληροφορήθηκα σήμερα την εκδημία του φίλου και συν.Ιωάννη Θ. Καβαλιώτη.
Ο Γιάννης εξαιρετικός Παιδίατρος-Λοιμωξιολόγος και άνθρωπος υπηρέτησε με συνέπεια, ήθος και αφοσίωση την Παιδιατρική.
Διετέλεσε Διευθυντής της Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Λοιμωδών Θεσσαλονίκης και υπήρξε δάσκαλος και φίλος πολλών Κυπρίων Παιδιάτρων.
Πολυγραφότατος και εκδότης για 25 χρόνια της περιοδικής έκδοσης Λοίμωξη που ήταν διαρκής πηγή ενημέρωσης και τεκμηριωμένης άποψης.
Η γνωριμία μας στο ΝΕΠΘ δέν ήταν κάτι παροδικό αλλά μια διαρκής φιλία.Πάντοτε έτοιμος όλα αυτά τα χρόνια όποτε του το ζητούσα να μου πεί την άποψη του και να με συμβουλέψει.
Ας είναι Αιωνία η μνήμη του!
Δρ.Ν.Κονναρής-Παιδίατρος
***Στο τελευταίο τεύχος της Λοίμωξης όπου και ανακοίνωσε τον τερματισμό της έκδοσης της μας ΄΄αποχαιρέτισε΄΄ με κάποιες παραινέσεις και ένα ποίημα με τίτλο Σιωπή ,ίσως προαισθανόμενος το τέλος΄.Θα τον θυμόμαστε πάντα για την προσήνεια του ,την διαρκή αναζήτηση της γνώσης και την έγνοια του να μοιραστεί αυτή την γνώση μαζί μας.

ΣΙΩΠΗ
Κάποτε δεν μένει πια τίποτε
Μοναχά η σιωπή
Σιωπή…
Ακούγεται στο περιβάλλον
Προσπαθεί να καλύψει
Τα κενά του σώματος και της καρδιάς
Προσπαθεί να δώσει στήριγμα
Σε ανεκπλήρωτες επιθυμίες
Σε ελπίδες που δεν θέλουν να σβήσουν
Κι όσο περνά ο καιρός
Απλώνεται, σκεπάζει τα πάντα
Βαθιά, βαριά, μουντή
Η σιωπή