31/05/2026
✨ბაბუაჩემის ბიბლიოთეკაში, ძალიან ბევრი ფოტოწიგნი იყო, სანამ კითხვას დავიწყებდი, სწორედ ამ წიგნებმა შემაყვარეს ფურცვლა და სუნი, რომელსაც, ყოველ გადაშლაზე, ხარბად შევიგრძნობდი. ჩემთვის, გამორჩეულად ძვირფასი, ფიროსმანის ნახატებით დასურათებული, ფოტოწიგნი იყო, შემეძლო საათობით მეყურებინა თითოეული გვერდისთვის და ყოველ ჯერზე, ახალი დეტალი აღმომეჩინა, მერე აუცილებლად ვაცოცხლებდი ხოლმე, ჩემს გონებაში, მეეზოვეს, მეთევზეს, უშვილო მდიდარ წყვილს, ქვრივის ობლებს და მათთან ერთად ვცხოვრობდი. ალბათ, იქედან დაიწყო, ჩემი სიყვარული ფოტოგრაფიისადმი, სურვილი, შექმნა სიუჟეტი, რომელსაც, ნამდვილი ამბის გარდა, შეიძლება იმდენივე ამბავი ჰქონდეს, რამდენი ადამიანიც ნახავს. ჩემთვის ეს არის ჯადოქრობა… ცხოვრება, ასეთი, პატარა დეტალებით, არის შეკოწიწებული და არასოდეს დავიღლები, იმის აღნიშვნით, თუ რა მადლიერი ვარ, ზუსტად ბაბუაჩემის ოჯახში, რომ დავიბადე! 🫶
✨ En la biblioteca de mi abuelo había muchísimos fotolibros. Antes de que aprendiera a leer, fueron precisamente esos libros los que me hicieron amar el acto de hojear y ese aroma que inhalaba con avidez cada vez que abría una página. Para mí, el más valioso de todos era un fotolibro ilustrado con las pinturas de Pirosmani; podía pasarme horas mirando cada página y, en cada ocasión, descubría un detalle nuevo. Luego, inevitablemente, cobraban vida en mi mente el barrendero, el pescador, la pareja rica sin hijos, los huérfanos de la viuda... y vivía junto a ellos. Supongo que de ahí nació mi amor por la fotografía: ese deseo de crear una escena que, más allá de la historia real, pueda contener tantas narrativas como personas la miren. Para mí, eso es pura magia... La vida está entrelazada con estos pequeños detalles, y jamás me cansaré de repetir lo agradecida que estoy por haber nacido, justamente, en la familia de mi abuelo. 🫶
