Psychoterapeuta rodzinny & Psycholog dziecięcy w UK online i stacjonarnie

Psychoterapeuta rodzinny & Psycholog dziecięcy w UK online i stacjonarnie Konsultacje, sesje terapeutyczne online lub stacjonarnie.

21/09/2026

Dystans jest jedyną odpowiedzią na brak szacunku.
Nie reaguj.
Nie kłóć się.
Nie daj się wciągnąć w dramaty.
Po prostu usuń swoją obecność!

Czasem odejście to nie słabość, to mądrość.
Nie przegrywasz bitwy, lecz chronisz swój spokój.
Im mniej energii dajesz tym, którzy cię nie cenią,
tym więcej masz jej dla ludzi i spraw, które naprawdę się liczą.

15/09/2026

Najgorsze w ciszy nie jest to, że ktoś się nie odzywa.

Najgorsze jest to, że czasem dokładnie wie, co ta cisza robi z drugim człowiekiem.

Wie, że czekasz.

Wie, że analizujesz.

Wie, że zastanawiasz się, czy zrobiłeś coś nie tak.

I mimo to dalej milczy.

Nie dlatego, że potrzebuje chwili.

Tylko dlatego, że wie, że Ty zwykle pierwszy wyciągasz rękę.

Pierwszy piszesz.

Pierwszy dzwonisz.

Pierwszy próbujesz naprawić.

I właśnie tu zaczyna się problem.

Bo kiedy zawsze ratujesz relację jako pierwszy, możesz niechcący nauczyć drugą osobę, że nie musi robić nic.

Może się odsunąć.

Może przeciągać konflikt.

Może zostawić Cię z tysiącem pytań.

Bo przecież Ty i tak w końcu wrócisz.

Tylko że kiedyś naprawdę przychodzi taki moment, w którym człowiek przestaje.

Nie dlatego, że przestało mu zależeć.

Tylko dlatego, że wreszcie zaczęło mu zależeć również na sobie.

I wtedy nie piszesz kolejnej wiadomości.

Nie dzwonisz piąty raz.

Nie tłumaczysz się z rzeczy, których nie zrobiłeś.

Nie próbujesz kupić czyjejś obecności własnym spokojem.

Po prostu patrzysz, czy druga osoba też potrafi zrobić krok.

Bo relacja to nie pościg.

Bliskość to nie test wytrzymałości.

A uczucie nie powinno działać na zasadzie:

„Będę Cię ignorować, dopóki nie zaczniesz walczyć o moją uwagę.”

Można być wkurwionym.

Można potrzebować czasu.

Można powiedzieć:

„Nie chcę teraz rozmawiać. Odezwę się jutro.”

To jest uczciwe.

Ale zostawianie kogoś w ciszy tylko po to, żeby poczuł brak?

To nie jest komunikacja.

To przewaga.

A ja już nie chcę wygrywać ani przegrywać w relacjach.

Chcę mieć obok ludzi, z którymi nawet po największej burzy można powiedzieć:

„Dobra. Jesteśmy wkurwieni, ale pogadajmy.”

Bo życie jest naprawdę za krótkie na trzydniowe wojny o to, kto pierwszy napisze.

I jest jeszcze jedna rzecz.

Jeśli długo uczysz mnie swojej nieobecności…

nie dziw się, kiedy w końcu przestanę ją zauważać.

Bo człowiek potrafi przyzwyczaić się do bardzo wielu rzeczy.

Nawet do życia bez kogoś, bez kogo kiedyś nie wyobrażał sobie jednego dnia.

- Adwokat Diabła

Najbardziej niewygodny moment dla osoby narcystycznej zaczyna się wtedy, gdy przestajesz reagować tak, jak tego oczekuje...
11/09/2026

Najbardziej niewygodny moment dla osoby narcystycznej zaczyna się wtedy, gdy przestajesz reagować tak, jak tego oczekuje.

Nie możesz już być łatwo kontrolowany.
Nie dajesz się wciągać w poczucie winy.
Nie tłumaczysz się godzinami.
Nie próbujesz za wszelką cenę udowodnić, że masz dobre intencje.

I wtedy często pojawia się presja, manipulacja, prowokowanie konfliktu albo próba przedstawienia Ciebie jako „problemu”.

Dlaczego?

Bo utrata wpływu na drugą osobę może być dla kogoś nastawionego na kontrolę znacznie trudniejsza do zaakceptowania niż sama utrata relacji.

Dlatego nie oceniaj człowieka wyłącznie po tym, jak zachowuje się wtedy, gdy wszystko idzie po jego myśli.

Patrz, co dzieje się wtedy, gdy mówisz „nie”, masz własne zdanie, stawiasz granicę albo odmawiasz udziału w grze, której zasad nie ustalałeś.

To właśnie wtedy najczęściej widać prawdziwą twarz.

03/09/2026

Drodzy Pacjenci, dzisiejsze małe przypomnienie o tym, jak bardzo podobne, a jednocześnie jak różne są ASD i ADHD. 🧠

Oba należą do zaburzeń neurorozwojowych. Mają swoje charakterystyczne objawy i różnią się między sobą, ale jednocześnie na wielu płaszczyznach bardzo mocno się przenikają.

Co ważne, ASD i ADHD często współwystępują. Szacunki są różne w zależności od badanej grupy i kryteriów diagnostycznych, ale w części badań wskazuje się, że ADHD może dotyczyć nawet 80% osób w spektrum autyzmu.

Dlatego tak ważne jest, żeby patrzeć na człowieka całościowo, a nie tylko przez pryzmat jednej diagnozy. Objawy mogą się nakładać, wzajemnie wzmacniać, a czasem utrudniać prawidłowe rozpoznanie tego, z czego właściwie wynikają dane trudności.

💬 ASD to nie ADHD, ADHD to nie ASD — ale mogą występować razem.

Jeśli ten temat Was interesuje, zapraszam na konsultacje 💚

27/08/2026

Nie będę prosić 10 razy ‼️

Jako mama nie zgadzam się na brak szacunku, ale nie chcę też walczyć o kontrolę.

Zamiast tego staram się spokojnie stawiać granice, używając dwóch prostych słów:

„Kiedy… wtedy…”

Nie muszę krzyczeć ani odpowiadać na każde „nie!” coraz głośniejszym: „Zrób tak, bo tak mówię!”.

- Kiedy zaczniesz mówić spokojniej, wtedy jestem gotowa Cię wysłuchać.

- Kiedy założysz buty, wtedy możemy iść do parku.

- Kiedy posprzątasz swoje rzeczy, wtedy możemy włączyć film.

Dziecko zaczyna łączyć swoje działanie z tym, co następuje później.

Uczy się odpowiedzialności, regulowania emocji i przede wszystkim samodyscypliny.

Bo nie chodzi o to, żeby dziecko zachowywało się dobrze tylko wtedy, kiedy rodzic patrzy‼️

Chodzi o to, żeby z czasem potrafiło kierować samo sobą.

Chcę je prowadzić w stronę odpowiedzialności i takiej wewnętrznej dyscypliny, dzięki której nie będę musiała stać nad nim i wszystkiego pilnować.

Jeśli też chcesz, żeby Twoje dziecko coraz częściej współpracowało, brało odpowiedzialność za swoje obowiązki i potrzebowało coraz mniej przypominania, napisz OBOWIĄZKI w komentarzu.

Wyślę Ci informacje o kursie „Współpraca w rodzinie”.

Pscychoterapeuta/ Psycholog dziecięcy
Magdalena 💚

29/07/2026

Kiedy myślisz sobie, że twoje dziecko kiepsko radzi sobie z emocjami, łatwo im ulega, że ma kłopot ze złością, z lękiem – często możesz czuć się bezradnym rodzicem. Co zrobić, żeby dziecko nie wpadało w furię tak szybko, żeby zauważało swoje napięcie i pobudzenie wcześniej niż w momencie wybuchu, żeby reagowało bardziej adekwatnie do sytuacji?

👉 Najlepiej zacząć od początku. Od systematycznego, codziennego (w sensie kilka razy każdego dnia) pytania:
– Hej, co masz teraz w środku?

Zanim przejdziesz do trudnych słów, takich jak: rozczarowanie, złość, żal, smutek, frustracja, zacznij od rozróżniania: miękkie i puchate od kłującego. „Co masz w środku? Miękkie i puchate czy raczej dużo kłującego?”. Dopiero kiedy dziecko nauczy się zaglądania do środka, warto dodawać: „Aha, jesteś chyba rozczarowana, że Halinka jednak nie przyszła? Dobrze myślę?”, „Czy to kłujące to jest złość, że od rana pada i nici z jeżdżenia na rowerze?”.

🧜 Wspieranie w budowaniu narzędzi regulacyjnych najlepiej zacząć od początku. Zauważanie własnego pobudzenia i określenie, czy ono ma znak dodatni czy ujemny, nie jest łatwe. Wielu dorosłych dowiaduje się, że ma zbyt dużo w środku, dopiero kiedy krzyczą na dziecko albo robią aferę w sklepie.

Dlatego, tak naprawdę, edukację emocjonalną warto zacząć od siebie. Bo przecież dzieci najlepiej uczą się przez przykład!

📚 "Jak nie odpalać się przy dziecku"
Zapraszam.na kurs składający się z 4 sesji.
Napisz po więcej szczegółów, jesli jesteś zainteresowana/y.
Twoje życie może byc naprawdę spokojne 💚

27/07/2026

Przeciąganie decyzji w nieskończoność i niekończące zastanawianie się, który resorak będzie idealny, jakie trzy książki wybrać w bibliotece, którą głupotkę w kramiku kupić, jaką pamiątką w sklepie z głupotkami.

Ale, czy nie będę żałował? A jak myślisz, którą bransoletkę mam wziąć? Może tę? A jak potem nie będzie mi się ten nerf podobał? A jak zmienię zdanie?

Wybór musi być idealny, żeby uchronic się przed żałowaniem.

Im więcej napięcia i analizowania, tym trudniej decyzję (w coraz większym napięciu) podjąć.

To dosyć charakterystyczny objaw podwyższonego lęku. Tak jak potrzeba uzyskania zapewnienia, że "Na pewno mam czyste ręce?", "Na pewno idziemy dobrą drogą, ale na pewno, ale wiesz bo sprawdziłaś?" I tak w kółko. U fundamentu leży nadzieja, że możesz tak zaczarować świat, że żadne nieoczekiwane napięcie dziecka nie zaskoczy. Dziecko robi co może, żeby uchronić się przed przykrą niespodzianką / rozczarowaniem.

Sprawdza pięć razy. Prosi Cię o zapewnienie. Myśli pół godziny nad resorakiem, a potem pyta X razy, czy wybrało dobry.

Jeśli dziecko ma cały czas podwyższony poziom lęku, odczuwa niepokój, ma innymi słowy gotowość do reagowania lękiem - to jego pojemnik na napięcie i pobudzenie jest pełen. Nie ma się co dziwić, że sytuacje, które mogą skończyć się czymś trudnym (nieumyte ręce - choroba, zły resorak - wyrzuty sumienia, zły wybór ścieżki - zgubimy się) odpalają jego układ alarmowy.

Wysoki poziom lęku wiąże się z dużą potrzebą kontroli, z dużą sztywnością. Pilnuję, sprawdzam, trzymam się ram, upewniam się.

Musi być tak ja chcę, tak jak ja sobie wymyślę (posiłek, kształt sera na kanapce, że wchodzimy tym wejściem na plażę, a myje mnie tata, a usypia mama, ale brat nie może być wtedy w pokoju), bo mam w środku tak pełno napięcia, że ciągle stoję na krawędzi - nie zniosę żadnych odstępstw od planu, niczego już nie zmieszczę. Co może wyglądać dla otoczenia jak bezsensowne próby stawiania na swoim w sprawach naprawdę mało istotnych.

Szukasz mechanizmów na wspieranie dziecka w poradzeniu sobie z lękiem?
Zapraszam na konsultacje 🩵

24/07/2026

To, że odczuwasz poczucie winy,
nie jest dowodem na to, że zawiniłeś.

Kiedy czujemy się winni, często zakładamy, że zrobiliśmy coś złego.
No bo przecież CZUJEMY WINĘ.

I owszem. Czasami poczucie winy jest adekwatnym sygnałem.
Informuje nas o tym, że oddaliliśmy się od wartości/norm,
skłania do refleksji i (jeśli to możliwe) naprawy.

Niestety, zdarza się, że poczucie winy pojawia się
również wtedy, gdy nie zrobiliśmy nic złego,
nikogo nie skrzywdziliśmy,
nie ponosimy odpowiedzialności za jakieś wydarzenie,
nie mieliśmy wpływu na to, co się wydarzyło.

Dlaczego?
Niektórzy z nas mają zbyt czuły alarm poczucia winy,
który reaguje intensywnie, często i nadmiernie,
który boli, obciąża i uporczywie trwa i trwa.
Wraca i wraca.

Towarzyszy osobom, które biorą na siebie zbyt dużo odpowiedzialności.

Osobom, które przez lata (często już w dzieciństwie) słyszały niesprawiedliwe i nieprawdziwe: "To Twoja wina. Wszystko przez Ciebie".

A także osobom, które zmagają się z nadmiernym lękiem i OCD, u których umysł nieustannie poszukuje zagrożenia, odpowiedzialności i sposobu, by zapobiec każdej krzywdzie.

Dlatego, gdy zauważamy poczucie winy,
warto się zatrzymać i ZAPYTAĆ:

Jaki jest DOWÓD (FAKT), który rzeczywiście świadczy o mojej winie?

Zdarza się, że największa krzywda, jaka się wydarza to ta, którą robimy sami sobie - przypisując sobie odpowiedzialność za coś, na co nigdy nie mieliśmy wpływu.

poCZUCIE winy nie jest dowodem winy.

Czasami jest sygnałem do zatrzymania się, refleksji i naprawy.

A czasami sygnałem,
że nasz system odpowiedzialności działa
zbyt intensywnie.

M.

10/06/2026

Musisz zapewnić dziecku idealny start!

Wchodzimy w rodzicielstwo uzbrojeni po zęby w teorię. Wiemy, czym jest samoregulacja i jak odzwierciedlać emocje dziecka.

💥 Patrzymy na błędy naszych własnych rodziców i z pewnością siebie obiecujemy sobie: „Ja zrobię to zupełnie inaczej. Ja będę oazą spokoju i stworzę warunki idealne. Skoro wiem, jak to powinno wyglądać, to mam nad tym kontrolę”. I to jest moment, w którym wpadamy w pułapkę.

Rzeczywistość i rosnące dziecko szybko to weryfikują. Z czasem okazuje się, że po prostu nie dajemy rady. Że nie ogarniamy codziennego chaosu, że wybuchamy, a w naszej głowie pojawiają się myśli, do których nikomu się nie przyznajemy. A być może... zaczynamy siebie nie lubić w roli rodzica.

🤯 Bo przekaz o rodzicielstwie jest taki: albo jesteśmy idealni, albo totalnie beznadziejni. Nie ma nic pomiędzy.

Tymczasem rodzicielstwo dzieje się w półcieniach – dokładnie pomiędzy!
Zamiast marnować energię na ściganie się z nierealnym ideałem, zacznijmy robić to, co naprawdę jest w naszym zasięgu. Przełamujmy te wzorce z przeszłości, które najbardziej nam nie służą. Pracujmy nad własną złością i łapaniem oddechu.

🌞 Zmieniajmy tyle, ile się da, każdego dnia. Tyle, ile możemy! Przesunięcie tej pokoleniowej szali chociaż o centymetr to już jest ogromny sukces.

👇 A jak to jest u Ciebie? Często łapiesz się na tym czarno-białym ocenianiu siebie?

Chcesz dowiedzieć się:
📖 "Jak nie odpalać się przy dziecku" – jak "nie wybuchać" jest to możliwe, to zaczyna się od nas, a nie od naszych dzieci.

Zapraszam na konsultacje. Zmien wasz codzienny chaos na spokój 🩵

03/06/2026

Po godzinie przed ekranem zabawa w piasku przestaje być interesująca, zwykła planszówka jest nudna, a czytanie nie do zniesienia. To dlatego, że mózg dziecka właśnie wrócił z autostrady i nie potrafi już cieszyć się spokojną drogą leśną.

📱Zaczyna się niewinnie. Dwadzieścia minut dziennie, żeby dziecko mogło odpocząć i żebyśmy mogli ugotować obiad. A potem jest trzydzieści, a potem godzina. Kto z nas nie zna tego scenariusza?

Dzieje się to przez biologię. Ekrany zalewają mózg dziecka dopaminą: tym samym neuroprzekaźnikiem, który odpowiada za przyjemność i nagrodę. Chcemy tego coraz więcej! Mózg przyzwyczaja się do jej bardzo wysokich poziomów. To sprawia, że zwykłe rzeczy, jak zabawa w ogrodzie czy rysowanie przestają dawać już satysfakcję.

Aktywności poza ekranem: pomoc w domu, zabawa klockami wydają się przy tym nudne i mało motywujące.

🤜 Czy macie potrzebę sięgania po telefon w trakcie czytania książki lub nawet oglądania serialu? Jak mają sobie z tym radzić dzieci, skoro my – dorośli też sobie z tym nie radzimy.

Ale jest i dobra wiadomość: jeśli uda się zredukować czas ekranowy, próg dopaminowy spada stosunkowo szybko. Pierwsze oznaki poprawy pojawiają się już w ciągu tygodnia. Znaczące zmiany poznawcze, czyli lepsza koncentracja, spokój, zdolność do czerpania radości z wolniejszych aktywności następują zazwyczaj po 2–4 tygodniach ograniczenia ekranów.

👉 "Nowa dyscyplina" – zacznij wprowadzac już dziś 🩵

Address

Fleet
GU528LF

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Psychoterapeuta rodzinny & Psycholog dziecięcy w UK online i stacjonarnie posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category