26/08/2026
«Είσαι ό,τι χειρότερο.»
«Είσαι αηδιαστικός.»
Πριν θυμώσεις με αυτό το reel, μια σημαντική διευκρίνιση:
Δεν μιλάω για αθώωση.
Δεν μιλάω για κατάργηση της ευθύνης, των ορίων ή των συνεπειών.
Μιλάω για τη διαφορά ανάμεσα στο:
«Αυτό που έκανες ήταν λάθος»
και στο:
«Εσύ είσαι λάθος.»
Η ανθρώπινη συμπεριφορά δεν εμφανίζεται στο κενό. Διαμορφώνεται μέσα σε ένα τεράστιο δίκτυο βιολογίας, προηγούμενης μάθησης, περιβάλλοντος, κοινωνικών επιρροών, στρες και συνθηκών που προϋπήρχαν της συγκεκριμένης στιγμής.
Η κατανόηση αυτών των αιτιών δεν σημαίνει δικαιολόγηση.
Σημαίνει ότι μπορούμε να ζητήσουμε από έναν άνθρωπο να αναγνωρίσει τη βλάβη, να αναλάβει τις συνέπειες και να αλλάξει, χωρίς να μετατρέψουμε μία συμπεριφορά σε ολόκληρη την ταυτότητά του.
Γιατί υπάρχει μια δύσκολη ερώτηση:
Αν κάποιος παραδεχτεί ειλικρινά ότι έκανε λάθος και η απάντησή μας είναι ταπείνωση, μηδενισμός και μόνιμη καταδίκη, τι ακριβώς του μαθαίνουμε;
Να αναλαμβάνει ευθύνη;
Ή να κρύβεται καλύτερα;
Ίσως μια ώριμη κοινωνία χρειάζεται και τα δύο:
λογοδοσία χωρίς απανθρωποποίηση
και συμπόνια χωρίς κατάργηση των ορίων.
