28/07/2026
GLISTA LUDZKA-OBJAWY OD JELIT PO UKŁAD ODDECHOWY
Są to duże, obojnacze nicienie o wrzecionowatym kształcie ciała, osiągające długość od 20 do 40 cm. Miejscem ich bytowania jest jelito cienkie. W przypadku ich masowego namnażania się w jelitach glisty mogą przedostawać się do żołądka i podczas wymiotów zostać wydalone przez usta. Mogą również przedostawać się do dróg oddechowych.
Glisty potrafią przeciskać się przez wąskie otwory, wnikać do pęcherzyka żółciowego oraz wątroby, powodując powikłania.
Objawy zakażenia glistą są bardzo różnorodne. Często występują: złe samopoczucie, zawroty głowy, bóle brzucha, zaburzenia pracy jelit (biegunki lub zaparcia), napadowe bóle brzucha, czasami drgawki, kaszel oraz podwyższona temperatura ciała. Może również pojawić się pokrzywka. Są to objawy charakterystyczne dla początkowego etapu zakażenia glistami. W późniejszym okresie choroby pacjenci odczuwają dyskomfort w nadbrzuszu, nadmierne ślinienie się, spadek apetytu, bóle głowy oraz lęki nocne. Przy masywnej inwazji mogą występować zgrzytanie zębami, zapalenie oskrzeli, napady duszności o charakterze astmatycznym, niedokrwistość, przewlekłe infekcje dróg oddechowych, nawracające zapalenia oskrzeli oraz inne choroby układu oddechowego. Glisty ludzkie mogą przedostawać się do różnych narządów i powodować ropne zapalenie pęcherzyka lub wątroby, zapalenie otrzewnej oraz sepsę. W przewodach trzustkowych mogą wywołać ostre zapalenie trzustki, a w wyrostku robaczkowym – zapalenie wyrostka robaczkowego. W jelitach mogą splatać się w kłęby, prowadząc do niedrożności jelit.
Samice glisty produkują ogromne ilości jaj, które wraz z kałem wydostają się do środowiska.
Bezpośrednio po wydaleniu z organizmu jaja nie są jeszcze zdolne do zakażania, ponieważ nie zawierają rozwiniętej larwy. Rozwój larwy następuje w glebie podczas ciepłej pory roku, przy odpowiedniej wilgotności, w cieniu i temperaturze 24–30°C. Proces ten trwa około 10–16 dni. W temperaturze 35°C i wyższej oraz podczas suchej pogody jaja stosunkowo szybko giną. Zimą rozwój larwy ustaje, jednak może ona przetrwać w glebie nawet 2–3 lata. Z gleby jaja trafiają na warzywa, owoce, jagody i zielone części roślin uprawianych w ogrodach.
Na podeszwach butów, wraz z kurzem… Jaja pasożytów mogą być również przenoszone przez muchy.
Po połknięciu dojrzałego jaja w jelicie cienkim pod wpływem soków trawiennych uwalnia się niewielka larwa. Przebija ona ścianę jelita, przedostaje się do naczyń krwionośnych i wraz z krwią dociera do wątroby, a następnie do serca. Kolejnym etapem jej wędrówki są płuca, gdzie znajduje odpowiednią ilość tlenu niezbędną do dalszego rozwoju. Następnie przechodzi do oskrzeli, wędruje do gardła i wraz ze śliną zostaje ponownie połknięta. W ten sposób po raz drugi trafia do jelita cienkiego, gdzie dojrzewa do postaci dorosłej. Po zapłodnieniu samice zaczynają składać jaja. Cały cykl rozwojowy – od połknięcia jaja do osiągnięcia dojrzałości płciowej – trwa około 72–76 dni. Dorosłe glisty żyją około roku, po czym obumierają i są wydalane z kałem. Jeżeli nie dochodzi do ponownego zakażenia, organizm może z czasem samoistnie pozbyć się pasożytów.
Choroba wywoływana przez glisty nosi nazwę glistnicy. Glisty należą do najczęściej występujących pasożytów człowieka. Choroby związane z glistnicą m.in. ostre infekcje dróg oddechowych, kaszel, astmę, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zawały serca oraz niektóre zaburzenia psychiczne. Szczególną uwagę zwraca się na choroby układu oddechowego. Larwy glisty uszkadzają pęcherzyki płucne, ułatwiając rozwój innych pasożytów i grzybów. Wydzielana przez nie lepka wydzielina utrudnia oddychanie i wywołuje kaszel. Problemem, zwłaszcza u dzieci, jest to, że nie potrafią one wypluć śluzu zawierającego larwy i zarodniki grzybów, lecz ponownie go połykają. U dorosłych nagromadzenie pasożytów i grzybów w płucach może prowadzić do zaburzeń wymiany gazowej oraz rozwoju astmy. Wielu parazytologów twierdzi, że leczenie chorób układu oddechowego powinno rozpoczynać się od oczyszczania organizmu.
Impuls Gabinet Biorezonansu i Holopatii
